OUR VIEWS/EDITORIALS

තීරු ලිපි

ජාත්‍යන්තර පුවත්

ආර්ථික සහ සමාජ

The Most/Recent Articles

සිරිසේන කුරේ; මනෝ විද්‍යාවෙන් ඔබ්බට

ඕනෑම වාමාංශිකයෙකුට සහ ප්‍රගතිශීලී බුද්ධිමතෙකුට අනුව සිරිසේන කුරේ යනු, සරලමතිකයෙකි. ජවිපෙ ඇතුළුව පොදුවේ යථාර්ථයට වශී වූ බුද්ධිමතුන්ට මගහැරී ගිය සත්‍යය කුමක්ද? ජවිපෙ නායකයාට පමණක් නොව, ‘බෲස් කැප්ෆෙරර්’ වැනි මානව විද්‍යාඥයෙකුට පවා සිංහල චින්තනයේ තැනුම් ඒකකය ගැන වැරදුනේ කුමක්ද?

දීප්ති කුමාර ගුණරත්න 

වයස අවුරුදු 90 ක් ආයු වැළඳු සිරිසේන කුරේ මහතා මිය ගියේ ය. ඔහු පිළිබඳව ඇති තරම් දේශපාලන සාහිත්‍යය තුළ මිථ්‍යා වපුරා ඇත. නමුත්, කිසිවෙකු ඔහු ගැන විශ්ලේෂණයක් සිදු කර නැත. 87-89 දකුණේ සිවිල් යුද්ධය පැවති සමයේ, ඔහුගේ කාර්යභාරය තක්සේරු කරන්නේ කෙසේද? 87 වර්ෂයේ සිටම, ජේ. ආර් ජයවර්ධන රෙජීමයට රටේ සිවිල් යුද්ධය පාලනය කර ගැනීමට නො හැකි විය. ඊට හේතුව වූයේ, සිවිල් යුද්ධයේ දේශපාලන මානය වටහා නො ගැනීමයි. 89 වර්ෂයේ මුල ආර්. ප්‍රේමදාස ජනාධිපති වූ අතර එම වර්ෂයේම අග දී, විජේවීර සහ ගමනායක ඝාතනය විය. ඉන්, දකුණේ සිවිල් යුද්ධය අවසන් විය.

                     ලංකාවේ දේශපාලන පක්ෂවලට ඇති ලොකුම අභියෝගය වන්නේ, ඇත්තටම දේශපාලනය කරන්නේ කවුද යන්න හඳුනා නො ගැනීමයි. උදාහරණයක් ලෙස, සිවිල් යුද්ධයේ දරුණුතම අවධිය වූ 89 වර්ෂයේ දී, සිවිල් යුද්ධයේ මතවාදී මෙහෙයුම්කරුවා රන්ජන් විජේරත්න මහතා බවට ප්‍රචලිත විශ්වාසයක් එවකට මහජනයා අතර පැවතිණි. අරගලයේ අනෙක් පාර්ශවය වූ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ද එය විශ්වාස කළේය.

                   සිංහල ජාතිය දෙකට බෙදී සිදු කළ දකුණේ සිවිල් යුද්ධයේ දී, මතවාදී යාන්ත්‍රණය හැසිරවීම පහසු වූයේ නැත. රට පුරා කඳවුරු විවෘත කර තැනින් තැන මුරපොළවල් විවෘත කිරීමෙන් ඵලක් නැති බව, 89 වන විට ප්‍රේමදාස රෙජීමයට අවබෝධ විය. තැනින් තැන සිදුවන හුදෙකලා සිදුවීම් මැඩ පැවැත්වීම ද නිශ්ඵල විය. වැඩ වර්ජන අක්‍රීය කිරීම ද ඵලක් නොවීය.

                   මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, ‘OPS COMBINE’ නමින් අලුත් මධ්‍යස්ථානයක් පිහිට වීය. එය, ”ඒකාබද්ධ අණදෙන මධ්‍යස්ථානය” නමින් හැඳින්වීය. එහි හමුදා නායකත්වයට, මේජර් ජෙනරාල් නෝමන් වෛද්‍යරත්න පත්වූ අතර දේශපාලන අධිකාරිය බවට පත් වූයේ, රන්ජන් විජේරත්න ය. ඔවුන් දෙදෙනාගේ මූලික උපාය වූයේ, ‘කුඩා කණ්ඩායම්’ (SMALL TEAMS) යොදා කැරැල්ල මර්දනය කිරීමයි. එහිදී, පැජරෝවක කෝප්‍රල්වරයෙක් සමඟ සෙබලු 4 දෙනෙක් ඉබාගාතේ මං මාවත්වල ගමන් කරන ලද අතර සැක කටයුතු අය අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදී. ‘චූලානන්ද සමරණායක සහෝදරයා’ වසරකට සැරයක් තම මතකය හැටියට ලියන්නේ, මෙවැනි සිදුවීමකි. මෙම අදහස, ඇමරිකානු යුධ හමුදා ඇකඩමියේ උගන්වන ප්‍රතිත්‍රස්තනායක උපායකි. එහි දී කරන්නේ, රාජ්‍ය විරෝධීන්ගේ පහළ සාමාජිකයන් බිය වැද්දීමයි. නමුත්, එමඟින් සමාජයක් බිය වන්නේ නැත.

                   සමාජයක් බිය වැද්දීම සඳහා දේව නීතිය හෝ මිනිස් නීතිය හෝ අදාළ නැත. ඒ සඳහා, යක්ෂ නීතියක් සොයා ගත යුතු ය. මේ නීතිය සොයා ගත්තේ, සිරිසේන කුරේ විසිනි. ඔහුගේ එම න්‍යාය ඔහු හැදින්වූයේ, ”දියමන්ති වලින් දියමන්ති කැපීම” යන නමිනි. ඔහු එය කළේ, භාෂාවෙනි- යමක් විනාශ කළ හැක්කේ එම දෙයම පාවිච්චි කිරීම තුළිනි. ජෙනරාල් වෛද්‍යරත්න ඇතුළත්ව මිලිටරි බුද්ධි අංශය සහ සිරිසේන කුරේ දවසම මධුවිත පානය කරමින් කරන ලද්දේ, අල්ලා ගන්නා ලද මධ්‍යම මට්ටමේ නායකයන් එක් ‘අයෙකු’ අනෙකා ගැන නොකී කතා ඔහුට කියා ඔහුගේ සිත චංචල කිරීමයි. එමඟින්, ඔවුන් කෙටි කලෙකින් දාමයේ ප්‍රධාන ඉත්තන් වෙතට ප්‍රවේශ විය.

                      සිරිසේන කුරේ හොඳින් වටහාගෙන තිබුණේ, මිනිසා යනු, මනෝවිද්‍යාත්මක සතෙකු නොවන බවයි. මිනිසාගේ අවිඥාණය අනෙකාට සම්බන්ධ නිසා, ඔහු හෝ ඇය ඒ කෙනාගේ අනෙකාට ආශාවෙන් සහ ආදර්ශයෙන් සම්බන්ධ බවයි. එවිට, මිනිසා යනු, ගෘහයක් නොව අන්තර්ජාලයකි. උදාහරණයක් ලෙස, කොළඹ සන්නද්ධ නායකයා වූ [89]කදුරුපොකුණ, තමන්ගේ සමීපතයා වූ D. M ආනන්දව පාවා නොදෙන බව වෛද්‍යරත්න සහ කුරේ දැන සිටියහ. ඒ නිසා, ඔවුන් කළේ, කදුරුපොකුණට D. M ගැන එහෙන් මෙහෙන් ලද තොරතුරු කිහිපයක් මුදා හැරීමයි. ඒ අතර, D.M. ගේ ස්ත්‍රී ගැටලුවක් ද යොදා ගනු ලැබීය. උපාය හරි ගිය අතර, D. M .දැලට හසු වීමට වැඩි කාලයක් ගත වූයේ නැත. අද මා මේ ගැන කියනතුරු, ජවිපෙට ඒ ගැන විශ්ලේෂණයක් නොතිබූ අතර විහිළුවකටවත් සන්නද්ධ වීමට සිතන්නේ නැත.

                    ඕනෑම වාමාංශිකයෙකුට සහ ප්‍රගතිශීලී බුද්ධිමතෙකුට අනුව සිරිසේන කුරේ යනු, සරලමතිකයෙකි. ජවිපෙ ඇතුළුව පොදුවේ යථාර්ථයට වශී වූ බුද්ධිමතුන්ට මගහැරී ගිය සත්‍යය කුමක්ද? ජවිපෙ නායකයාට පමණක් නොව, ‘බෲස් කැප්ෆෙරර්’ වැනි මානව විද්‍යාඥයෙකුට පවා සිංහල චින්තනයේ තැනුම් ඒකකය ගැන වැරදුනේ කුමක්ද?

                     ජවිපෙ නායකයාට අනුව, යුධ හමුදාව ඇතුළුව රජයේ මර්දන උපකරණ තුළ වැඩ කරන මිනිසුන් අවසන් විග්‍රහයක දී හදවතෙහි තෙතමනයක් සහිත බෞද්ධ හැදියාවකින් යුතු මිනිසුන් ය. කැප්ෆෙරර්ට අනුව, බෞද්ධයා තම කෲරත්වය උපුටන්නේ කුඩා කාලයේ දකින පන්සල්වල වධ දෙන චිත්‍ර සහ මූර්තීන් (කටු ඉඹුල) හරහා ය. එම නිසා, අවසානයේ සිදු වන්නේ බෞද්ධයාට බෞද්ධයා සම්මුඛ වීමයි.

                    ජවිපෙ නායකයාගේ සහ සබුද්ධික මානව විද්‍යාඥයාගේ ප්‍රවාද මනස්ගාත කරමින් සිරිසේන කුරේ (මෙයට තවත් සාධකයක් එකතු කළ යුතු ය. සිරිසේන කුරේ යනු, කලක් කොළඹ චිත්‍රපට ශාලාවල සිටි කළමණාකරුවෙකි. ජවිපෙ ග්‍රාමීය තරුණයාව විනාශ කිරීමට ඔහු යොදා ගත්තේ, බටහිර චිත්‍රපට නැරඹූ ග්‍රාමීය තරුණයෙක්ම ය.) සහ ජෙනරාල් වෛද්‍යරත්න අපට පෙන්වා දුන්නේ, ග්‍රාමීය සිංහල පිරිමියාගේ ඥාණ විභාගය සකස් වන්නේ, බටහිර යුධ චිත්‍රපට, රහස් පරීක්ෂක කතා, පළිගැනීම සහ වධ දීම පිළිබඳ ගොපලු චිත්‍රපට මගින් බවයි. ඒ අනුව, කිසිදු ජාතිවාදියෙකු නොවූ සිරිසේන කුරේ 80 දශකයේ ජාතිවාදය පරාජය කරන ලද්දේ, බටහිර චින්තනය හරහා ය. එම නිසා, ඔහුගේ ජාතිවාදයට එරෙහි කෲරත්වය රෝග ලක්ෂණාත්මක[PATHOLOGICAL] එකක් නොව දියුණු දෘෂ්ටිවාදයකි.

                    නොවැම්බර් මාසයේ ජවිපෙ නායකත්වය විනාශ වූ වහාම, OPS COMBINE ආයතනය විසුරුවා හරින ලද්දේ, ප්‍රේමදාස රෙජීමයට ජනතා ආකර්ෂණය ලබාගත හැකි වැඩසටහනක් එවකට තිබූ නිසා ය. 2009 වර්ෂයට පසුව, රාජපක්ෂලාට නැති වූයේ මෙවැනි දේශපාලන වැඩසටහනකි. ඒ වෙනුවට, ඔවුහු ඒ තැනට තමන්ගේ ‘පවුල’ ආදේශ කරන ලදී. ඉන්, රට විනාශ විය.

                   56 යනු, පරාජයක් යැයි කිවූ සිරිසේන කුරේ මිය යන විට ඔහුගේ පක්ෂය ද ලිබරල්වාදය නිසා මිය ගොස් තිබුණි. 80 දශකයේ ‘සාංදෘෂ්ටිකවාදය’ (වාස්තවික සහ විශ්ව සාධාරණ සාරධර්ම නැතැයි ද, ක්‍රියාවෙන් සහ සෑම මොහොතක්ම පූර්ණ වශයෙන් සහ වගකීමෙන් ජීවත් වීමෙන් එක් එක් පුද්ගලයෙකු තමාට සාරධර්ම මවා ගත යුතු යැයි ද අදහන මතවාදය) නව සහශ්‍රකයේ දී මිය ගොස් ඇත. දැන් රජ කරන්නේ, විපරිතතාවය යි. අපට ඇති අනාගත අභියෝගය වන්නේ, සිරිසේන කුරේලා නැති ලොවක ජාතිවාදයෙන් තොර දුප්පතුන්ට සහන සලසන නව සාංදෘෂ්ටිකත්වයක් බිහි කර ගන්නේ කෙසේද යන්නයි. 

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ මූලික වන රජයක් එයිද?

 ශ්‍රි ලංකාවේ දේශපාලනය තියෙන්නේ පෙර නොදුටු සංදිස්ථානයක බව වැඩි දෙනෙකුට තේරෙනවා. මෙතනින් එහා දේශපාලන අනාගතය මොනවගේ වෙයිද කියන එක ගැනම් මත විවිධාකාරයි. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය මහින්දට හිතවත් සහ නැති වශයෙන් භේද වෙලා ඉන්නේ. බණ්ඩාරණායක වරුන්ගේ දරුවන්ට තිබ්බ ආකර්ශණය රාජපක්ෂ දරුවන්ට සමාජයේ නැහැ. එම නිසා රාජපක්ෂවරු ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ පාලනය නැවත අත්පත් කරගත්තත් ඒක එක පරම්පරාවකින් එහාට යන්නේ නැහැ. රාජපක්ෂවරු අයින් වුණත් මෛත්‍රීපාල සිරිසේනටත් මේ පරම්පරාවෙන් එහාට පක්ෂය ගෙනයන්න රට පිළිගත් දෙවන පෙළක් ඇතිවී නැහැ.

එක්සත් ජාතික පක්ෂයට නායකත්වය දුන්නේ ශ්‍රිලනිපට වඩා බොහොම වෙනස් පුද්ගලයින්. ඒක පොඩ්ඩක් හරි වෙනස් වූණේ රණසිංහ ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිවරයා හරහා. විශාල කාලයක් පක්ෂයේ ඉදිරි පෙලේ නායකයෙක්ව සිටි නිසාම ඔහුට නායකත්වය ලැබුණා. රනිල් ගෙන් පසු එජාපයට මොනව වෙයිද කියන එක ගැන නම් මට තියෙන්නේ කුතුහලයක්. ඒකට හේතුව පාරම්පරික එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයන්ට පිළිගත හැකි ආකාරයේ දේශපාලකයින් වන එරාන් වික්‍රමරත්න, ආචාර්‍ය හර්ෂ සිල්වා වැන්නවුන් දේශපාලනයට ලඟදී පැමිණියවුන් වීම. එම නිසා බොහෝ විට රනිල් ගෙන් පසු සජිත් ප්‍රේමදාස නායකත්වයට  පත්වෙන්න පුළුවන්. 

සජිත් පක්ෂයේ තරුණ කොටස් අතර කැමැත්තක් දිනා ගත් කෙනෙක් බව සත්‍යයක් වුණත් දේශපාලන දර්ශණයක් පෙන්නුම් කල අයෙක් නොවෙයි. ඔහුට සමාන ශ්‍රිලනිප දේශපාලකයා වුණේ මහින්ද . මහින්දත් දේශපාලනයට සම්බන්ධ පාක්ෂිකයින් අතර ඉතා ජනප්‍රිය චරිතයක්. ඒ වුණාට රට ගැන දර්ශණයක් ඇති කෙනෙක් නොවෙයි. සජිත් විපක්ෂයේ සිටි සමයේ සහ අද ක්‍රියා ගැන සලකන විට මේ දර්ශණයක් ඇති නැති වෙනස ගැන හොඳින් පැහැදිලිවෙනවා. එක කාලයක ඔහු රැකියා නැති තරුණියන්ට මහන මෙෂින් බෙදා දෙන ව්‍යාපෘතියක් කරගෙන ගියා. එක ගෙදරකට මෙශිමක් ලැබුණු විට අවට නිවෙස් වල අයගේ මැහුම් අවශ්‍යතා සපුරා අතිරේක ආදායමක් ලබා ගත හැකි වුණත් හැම තැනම මෙෂින් බෙදුවොත් වෙන්නේ සැමටම එය ආර්ථික වශයෙන් අවාසිදායක දෙයක් වෙන එක. දර්ශණයක් ඇති අයකු කරන්නේ මහන ඇඳුම් වලට ඉල්ලුමක් ඇති කර දීම පමණයි එවිට එම තරුණියන්ට ලීසින් එකක් හරහා හෝ මෙශිමක් ලබා ගෙන එම කර්මාන්තයේ යෙදෙන්න පුළුවන්. ඔහුගේ දක්ෂතාවය හෝ සම්බන්ධකම් යොදවා එවන් ඉල්ලුමක් එනම් ඕඩර් මෙරට ගැණුම් කරුවන්ගෙන් හෝ විදේශාය ගැණුම් කරුවන්ගෙන් ලබාගෙන එම රැකියා විරහිත තරුණියන්ට ලබා දෙන ක්‍රමයක් හැදුවානම් එම ක්‍රමය අඩු වියදම් එමෙන්ම දීර්ඝ කාලීනව ඔවුන්ට සහ රට වාසි වෙන දෙයක් වෙන්න තිබුණා. ලඟකදී එලිදුටු රස්සා දීමේ නාඩගම තව උදාහරණයක්. 

මෙච්චර දිග හැඳින්වීමකින් පටන් ගත්තේ වෙන දෙයක් කියන්න. එනම් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට නුදුරු අනාගතයේදී බලයට එන්න අද රට තියෙන සංදිස්ථානය ප්‍රයෝජනයට ගන්න තරම් දැක්මක් සහ වැටහීමක් ඇතිවෙයිද කියන දේ ගැන හිතන්න. මගේ අදහස නම් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ 1994 දී ටෝනි බ්ලෙයාර් බ්‍රිතාන්‍ය කම්කරු පක්ෂයේ නායකත්වය ගත්විට පක්ෂයට කල වෙනස හැදෑරිය යුතුයි කියායි.  1994 ට පෙර බ්‍රිතාන්‍ය කම්කරු පක්ෂය සමාජවාදී ප්‍රතිපත්ති දැරූ පක්ෂයක්. 1979 සිට කීප වතාවක්ම දක්ෂිණාංශික බ්‍රිතාන්‍ය කොන්සවටිව් පක්ෂයට පැරදුණා. 1994 දී කම්කරු පක්ෂ නායකත්වයට පත්  බ්ලෙයාර් එය සමාජවාදී සහ කම්කරුවන්ගේ පැත්තට අදින පක්ෂයක් ලෙස නොව නව ආර්ථික ක්‍රම පිළිගන්නා නවීන පක්ෂයක් බවට පත්කලා  ඉන් අවුරුදු තුනකට පසුව කම්කරු පක්ෂය බ්ලෙයාර් යටතේ ජයගත්තා. ඔවුන්ට පිට පිට මහ මැතිවරණ තුනක්ම බලය ලබා ගන්න පුළුවන් වුණා. අනික් උදාහරණය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය. 1956 සිට 1993 දක්වා තිබූ සෑම මැතිවරණයකටම ඔවුන් පෙනී සිටියේ සමාජවාදී ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති අදහන පක්ෂයක් ලෙසටයි. 1993 නායකත්වයට පත් චන්ද්‍රිකා කුමාරණතුංග මෙය වෙනස් කලා. ඔවුන් සමාජවාදය අතහැර විවෘත ආර්ථිකය පිළිගත්තා. 1994 දී ඔවුන් පොරොන්දු වුණේ විවෘත ආර්ථිකය මානුෂික මුහුණුවරකින් කියන මැතිවරණ පාඨය. එසේ නොවන්නට ඔවුන්ට ජයග්‍රහණය කරන්න වෙන්නේ නැහැ.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ඇති බොලඳ භාවය අත්හැරීමටත් සමාජවාදී හැව අතහැරීමටත් හොඳම කාලය මෙයයි යන්න මගේ විශ්වාසයයි. මෙය කිරීමට රටේ මුදල් කාබාසිනියා කරන ඔවුන් පාඩු ලබන ආයතන විකිණීමට විරුද්ධ වීම, පෞද්ගලික අධ්‍යාපනයට විරුද්ධ වීම, වෘත්තීය සමිති පැත්තට ප්‍රමුඛත්වය දෙමින් ව්‍යාපාර වල කම්කරු අසහනය ඇතිකිරීමට උල්පන්දම් දීම වැනි අද ආර්ථිකයන්ට නොගැලපෙන දේවල් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමෙන් බහුතරයක් ඔවුන්ට ඡන්දය දීමට මැළි වෙන බව වැටහිය යුතුයි.

ඔවුන්ගේ මුදුන් මල්කඩ වූ රුසියාව සහ චීනයත් අත්හැර දැමූ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියක් කරපින්නා ගෙන සිටින තාක් කල් ඔවුන්ට චන්ද ලක්ෂ 5 සීමාව පහු කිරීම නම් නොවෙනු ඇතැයි යන්න මම සිතනවා.  යම්කිසි ප්‍රාතිහාර්යයක් සිදුවී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ තම දර්ශණය වෙනස් කරගත්තොත් විය හැකි දේ සිතා බලන්න. විවෘත ආර්ථික ක්‍රමය හොර මැරකම් නැතිව ක්‍රියාත්මක කරනවා නම් අද එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයෙකු ලෙස සිතින එහෙත් සජිත් ගේ micro management වලට එකඟ නොවෙන අයට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හොඳ විකල්පයක් වෙන්න පුළුවන්. එමෙන්ම මහින්දට පින්සිද්ධ වෙන්න දෙකට කැඩෙන ශ්‍රී ලංකා පාක්ෂිකයන්ටත් ඒ ඒ නායකයින්ගෙන් පසුව කාලයේ එය හොඳ විකල්පයක් වෙන්නට පුළුවන්.

 අවුරුදු 30 ක ඉතිහාසයක් ඇති පක්ෂයක් වශයෙන් හා සම්ප්‍රදායික දේශපාලකයින්ට වඩා හොඳ ප්‍රතිරූපයක් ඇති ඔවුන්ට බලය ලබා ගැනීමට නොහැකි හේතුව ඔවුන් තේරුම් නොගැනීම මට නම් පුදුමයක්.  උණුත් හොරු මුණුත් හොරු එමනිසා අපිට බලය දෙන්න යන සටන් පාඨය නම් තව දශක කිහිපයකට සාර්ථක නොවන බව ඔවුන්ට වැටහිය යුතුයි. ප්‍රධාන පක්ෂ දෙකට වඩා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ අය වංචාවලින් තොර බව මිනිසුන් දන්නවා. එහෙත් ඔවුන්ට ජවිපෙට චන්දය දෙන්නේ නැහැ. ඒ බැව් පෙනි පෙනීම තව දුරටත් අපි තමයි අවංක අනික් අය හොරු යන්න කීම පමණක් කිරීමෙන් ඇති වැඩක් නැහැ. මහජනයා දන්න දෙයක් නැවත නැවත කීමෙන් වෙන වාසියක් නැහැ. ඔවුන් සිටියදී වංක පුද්ගලයන් ඇති  පක්ෂ වලට ඡන්දය වැටෙන්නේ ඔවුන්ගේ ආර්ථික දැක්ම බව දැන්වත් තේරුම් ගෙන 1994 දී ටෝනි බ්ලෙයාර් කම්කරු පක්ෂයට සහ 1993 දී චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරණායක ප්‍රතිපත්තීන්ට  කල වෙනස්කම් හදාරා ඉතා ඉක්මනින් පක්ෂයේ මුහුණුවර සහ ක්‍රියා වෙනස් කලොත් නම් ඉදිරි අවුරුදු 5-10 තුල බලයට ඉතා ආසන්න වීම හෝ ලබා ගැනීම නම් වලක්වන්න බැහැ.

පෞද්ගලික ව්‍යාපාර, රජය වෙලඳ ව්‍යාපාර වලින් අයින් වීම, පෞද්ගලික  අධ්‍යාපන අවස්ථා සුලභ කිරීම සහ සිසු ණය ක්‍රමය හරහා ආර්ථික තත්ත්වයේ බලපෑමකින් තොරව හැමටම පෞද්ගලික අධ්‍යාපනය ලබා ගැනීමට සැලැස්වීම යන ආදිය අත්‍යවශ්‍යම ප්‍රතිපත්ති වෙනස්කම්. මෙවන් ප්‍රතිපත්ති වෙනසකින් පසුව උගතුන්,  බුද්ධිමතුන්, වංචා වලින් තොර දේශපාලනයට කැමැත්ත ඇත්තන්  සමාජිකත්වයට එක කරගනිමින්  පක්ෂ පදනම විශාල කරගැනීමට ඉතාම හොඳ වටපිටාවක් ඇතිබව ඔවුන්ට තේරුම් යාවි යැයි බලාපොරොත්තු වෙමි.

(ඉයන්ගේ අඩවිය)

පල්ලියේ පන්සල

 ඇමරිකාවේ ඔහායෝ ප්‍රාන්තයේ බ්‍රයන් නගරය ඉතාම කුඩා නගරයක්. ජනගහණය 8,729ක් පමණයි. එයින් 95%ක් පමණම සුදු ජාතිකයින්. මා දන්නා තරමින් ශ්‍රී ලාංකික සම්භවය ඇති කිසිවකු එම නගරයේ නැහැ. එහෙත් ඔහායෝ ප්‍රාන්තයේ වඩා විශාල නගර වල හා යාබද ප්‍රාන්ත වල තැනින් තැන ශ්‍රී ලාංකිකයින් යම් ප්‍රමාණයක් විසිරී සිටිනවා. 


ඔහායෝ ප්‍රාන්තයේ පිහිටි ඓතිහාසික මෙතෝදිස්ත පල්ලියක් එහි වත්මන් හිමිකරු විසින් සඟසතු කර පූජා කිරීමෙන් පසුව මේ වන විට එය බෞද්ධ පන්සලක් හා භාවනා මධ්‍යස්ථානයක් බවට පරිවර්තනය වී තිබෙනවා. පන්සලේ විහාරාධිපති ධුරය දරන තලංගම දේවානන්ද හිමියන් එහි අතීත උරුමය පිළිබිඹු වන පරිදි Father John's Loving Kindness Meditation Society යනුවෙන් මෙම ස්ථානය නම් කර තිබෙන අතර එහි අතීත ගෘහ නිර්මාණ සැලසුම හා චිත්‍ර ආදිය එලෙසම නඩත්තු කරමින් ආරක්ෂා කිරීමට තීරණය කර තිබෙනවා. එමෙන්ම මෙම ස්ථානය ඕනෑම ආගමිකයෙකුට විවෘතයි. 

දේවානන්ද හිමි කැලිෆෝර්නියා හා ඉන්දියානා ප්‍රාන්ත වල පිහිටි තවත් පන්සල් දෙකක ද විහාරාධිපති ධුරය දරනවා. සම්ප්‍රදායික ක්‍රිස්තියානි පල්ලියක් පන්සලක් වීම අපූරු අත්දැකීමක්. 

ඇමරිකාවේ ඕනෑ විදිහට පන්සල් හදන්න බැහැ. ඒ වගේම ඕනෑ විදිහට වෙනත් ආගමික ස්ථාන, ව්‍යාපාරික ස්ථාන හෝ නිවාස හදන්නත් බැහැ. ගෙදරක් කුලියට දීමේ නිදහස තබා ගෙදරක ඉදිරිපස හා පසුපස වැවිය හැකි ගස් ගණන තීරණය කිරීමේ නිදහස පවා ඇතැම් විට නිවාස හිමියාට නැහැ. ඒ වගේ දේවල් තීරණය වන්නේ කිසියම් ප්‍රදේශයක බහුතරයකගේ කැමැත්ත මතයි. එහෙත්, ඇමරිකාවේ බෞද්ධයින් ඇත්තේම නැති නගරයක වුවත් පල්ලියක් පන්සලක් කරන්න බැරි කමක් නැහැ.

ඡායාරූපය දේවානන්ද හිමිගේ වත්පොත් පිටුවෙන්. ( ඉකොනොමැට්ටා)

හය-හතර නොතේරෙන පාලනයක



මට පසුගිය කාලයේ ‘සතර පෙරනිමිති’ පෙනුණි.

එක පෙරනිමිත්තක අඩංගුව මෙසේ ය: පොලොන්නරුවේ ගොඩනැඟෙන ප්‍රබුද්ධ මං තීරුවක්, සුදු ගවුමක් හැඳගත් ශිෂ්‍යාවක් පාසල් යාමට ඒදණ්ඩකින් එගොඩ වීමක් සහ මඩ වුණු පටු ලියැද්දක් දිගේ මිනිපෙට්ටියක් අමාරුවෙන් කර ගහගෙන යන පිරිසක්. 

ඊළඟ පෙරනිමිත්තේ අඩංගුව මෙසේ ය: ගෑස් සිලින්ඩර කර ගහගෙන යන දුගී කාන්තාවන් පිරිසක් සහ සීනි කිලෝවක් ලබා ගැනීමට පෝලිමේ සිටින තවත් දුගී පුරවැසියන් පිරිසක්. 

තෙවැනි පෙරනිමිත්ත තුළ මහා මැෂිමක් තිබුණි: එයින් නොකඩවා සල්ලි නෝට්ටු අච්චු ගැසී ‘සට සට‘ ගා එළියට පැන්නේය.

සිව්වැනි පෙරනිමිත්ත තුළ ජනාධිපති ගෝඨාභය මැතිතුමා පෙනී සිටියේය. ‘සර් ෆේල්’ කියා ඔහු තමාටම කියාගත්තේය.  

මේ රජය බලයට පත් වූ දා සිට මහ බැංකුව රුපියල් ටි්‍රලියන 2 ක් අලුතෙන් සල්ලි අච්චු ගසා තිබේ. ටි්‍රලියනයකට බිංදු 12 කි. සිංහල ව්‍යවහාරයෙන් ගත්තොත්, කෝටියේ ඒවා ලක්ෂයකි. අප මේ කතා කරන්නේ, ඒ වාගේ දෙගුණයක මුදල් ප්‍රමාණයක් ගැනයි. එය, රටේ සමස්ත මුදල් සම්භාරයෙන් සියයට 30-35 අතර ප්‍රමාණයක් බව සඳහන් ය. නිදහසෙන් පසු කිසි රජයක් අවුරුදු දෙකක් වැනි කෙටි කාලයක් තුළ මෙතරම් මුදල් කන්දරාවක් අච්චු ගසා නැත. මේ ආණ්ඩුවේ අර්ථශාස්ත්‍රඥයා වශයෙන් සැලකෙන මහබැංකු අධිපති අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් කියන විදිහට මෙසේ මුදල් අච්චු ගැසීම රටකට ප්‍රශ්නයක් වන්නේ නැතිලු. ඊට උපහැරණ දක්වමින්, ඇමරිකාව වැනි දියුණු රටවල් පවා එසේ මුදල් අච්චු ගසතියි ඔහු කියයි. 

පසුගිය අවුරුදු දෙකකට ආසන්න කාලයක් තුළ අපේ රට කෝවිඩ් වසංගතයට ගොදුරු වී තිබුණි. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, සාමාන්‍ය පරිද්දෙන් නිෂ්පාදන කටයුතු පවත්වාගෙන යාමට නොහැකි වුණි. එසේ තිබියදී, තව සියයට 35 ක් පමණ වන අලුතෙන් මුදල් ප්‍රමාණයක් ආර්ථිකයට පොම්ප කෙරෙන විට සිදුවන්නේ කුමක්ද? කෝවිඩ් වසංගතයෙන් පරිහානියට ලක්වීම නිසා දැනටමත් අඩු වී ඇති නිෂ්පාදනයේ පවතින මිල ගණන් ඉහළ යාමයි. මෙය තේරුම් ගැනීමට කෙනෙකුට ආර්ථික විද්‍යා ඥානයක් අවශ්‍ය නොවේ.  

ඇමරිකාව හෝ බි්‍රතාන්‍ය හෝ ජපානය වැනි රටක මුදල් අච්චු ගැසීම සහ ලංකාව වැනි රටක මුදල් අච්චු ගැසීම අතර විශාල වෙනසක් තිබේ. අර කී රටවල් සතු ආර්ථිකයන්, ලෝකයේ නොයෙක් තැන්වලට විහිදෙයි. ඒ සමගම ඔවුන්ගේ මුදල්ද ඒ හැම තැනකම සංසරණය වෙයි. ඒ නිසා, යම් සීමාවකට යටත්ව ඔවුන් මුදල් අච්චු ගැසීම, ලංකාව වැනි කොදෙව්වක, වෙන කිසි තැනක පාවිච්චියට නොගැනෙන රුපියල වැනි මුදල් ඒකකයක් අසීමාන්තික අන්දමින් අච්චු ගැසීමකට සමාන වන්නේ නැත. තවත් විදිහකින් කිවහොත්, අප අලුතෙන් අච්චු ගසන හැම රුපියලක්ම සංසරණය වන්නේ ලංකාව නමැති අපේ පුංචි වෙළෙඳපොළ තුළම පමණි. එවිට එරටේ භාණ්ඩවල මිල අධික ලෙස ඉහළ යාම වැළැක්විය නොහැකි තත්වයක් උදා වෙයි. 

අද එය හැම පැත්තකින්ම පෙනෙන්ට පටන්ගෙන තිබේ. පසුගිය දින දෙක තුන තුළ ගෑස්, සිමෙන්ති, කිරිපිටි, පාන්පිටි, පාන්, බත් පැකට් සහ ප්ලේන්ටියේ පවා මිල ගණන් ඉහළ ගොස් තිබේ. ඊට කලින්, හාල්, තෙල්, සීනී ආදී අත්‍යාවශ්‍ය භාණ්ඩ ගණනාවක මිල ගණනුත් ඉහළ ගියේය. පසුගිය ආණ්ඩුව කාලයේ අත්‍යාවශ්‍ය ඖෂධ වර්ග විශාල ප්‍රමාණයක (47 ක්?) මිල පහළ දැමුණි. ඒ සියලු ඖෂධ වර්ග දැන් ගණන් ගොසිනි. එක මිතුරෙකු අද මට කී පරිදි, සිමෙන්ති කොට්ටයක් මිල දී ගැනීමට නම් එම කඩයෙන් වැලි කාලකුත් මිල දී ගත යුතුව ඇති බව කඩකාරයා ඔහුට කීවේලු.   

රටක භාණ්ඩ සහ සේවාවන්හි මිළ ඉහළ යාමට විවිධ හේතු බලපෑ හැකි බව ඇත්ත. ඒ අතරින්, අපට පාලනය කළ නොහැකි හේතු ගණනාවක් ඇති බවත් ඇත්ත. උදාහරණයක් වශයෙන්, පිටරටින් ගෙන්වන යම් භාණ්ඩයක මිල ලෝක වෙළෙඳපොළේ ඉහළ ගියොත්, ඒ භාණ්ඩයේ ලංකාවේ මිල ඉහළ යාම කිසිවෙකුට වැළැක්විය හැකි නොවේ. එසේම, දේශීය වශයෙන් නිෂ්පාදනය වන යම් භාණ්ඩයක්, නියඟය සහ අස්වැන්න විනාශ වීම වැනි වෙනත් විවිධ හේතු නිසා වෙළෙඳපොළේ සැපයුම අඩු වෙතොත් එවිටද ඒ භාණ්ඩයේ මිල ඉහළ යාම වැළැක්විය නොහේ.  

එහෙත් මේ ආණ්ඩුව බලයට පත්වූ දා සිට භාණ්ඩවල මිල ඉහළ යාම් පසුපස ඇති හේතු අතරින් වැදගත්කම අතින් ගත් විට ඉහත කී හේතු වැටෙන්නේ දෙවැනි තුන්වැනි ස්ථානයටයි. පළමු ස්ථානය ගන්නේ, ආණ්ඩුවේ වැරදි ප්‍රතිපත්ති, ළාමක සැලසුම් සහ දූෂිත ගනුදෙනු ය.


වැරදි ප්‍රතිපත්ති


මුලින්ම වැරදි ප්‍රතිපත්තිවලට උදාහරණයක් ගමු. (මෙය, මේ ආණ්ඩුව බලයට පත් වූ දා සිට අනුගමනය කළ වැරදි ප්‍රතිපත්ති රාශියකින් එකක් පමණි). මීට දින දෙක තුනකට කලින් පුවත්පත්වල මෙවැනි දෙයක් වාර්තා කොට තිබුණි: තේ කර්මාන්තය සඳහා අවශ්‍ය රසායනික පොහොර ගෙන්වීමට රජයෙන් අවසර ලැබේ. ඒ, මේ සතියේ රැස් වූ කැබිනට් මණ්ඩලය ගත් තීරණයක් අනුව ය.

රසායනික පොහොර ගෙන්වීම එක රැයකින් තහනම් කොට දැන් මාස හයකි. රසායනික පොහොර නොමැතිව තේ කර්මාන්තය පවත්වාගෙන යා නොහැකි බව වටහා ගැනීමට මාස හයක් තරම් දීර්ඝ කාලයක් රාජ්‍ය නායකයන්ට අවශ්‍ය කෙළේ ඇයි? ඒ තරමට ඔවුන් මන්දබුද්ධිකද? අප වැනි තේ කර්මාන්තය ගැන වැඩි දැනුම් තේරුම් නැති පෘථග්ජනයන් පවා, ලංකාවේ ප්‍රධාන අපනයන බෝගවලින් චිරාත් කාලයක් ලෝකයේ නමක් දිනාගෙන සිටි තේ වගාව සඳහා යම් පොහොරක් අවශ්‍ය කරන බව දැනගෙන සිටි බව කීම කයිවාරුවක් නොවේ. රසායනික පොහොර නිසා යම් හානියක් රටේ පසට හෝ ජනතාවගේ සෞඛ්‍යයට සිදුවෙතැයි මොහොතකට පිළිගත්තත්, එම පොහොර ගෙන්වීම එක රැයකින් තහනම් කිරීමට නම්, ඒ සඳහා වන ආදේශක පොහොරක් තේ කර්මාන්තය සඳහා අවශ්‍ය කරන බවත් දැනගැනීමට කෘෂි විශේෂඥයෙකු විය යුතුම නැත. එහෙත් එවැනි පොහොරක් තමන් සන්තකයේ නොතිබියදී, ජනාධිපතිවරයා හිටිගමන් පොහොර ආනයනය තහනම් කෙළේය. ඒ තීරණය පසුපස තිබිණැයි කියන ‘රට වෙනුවෙන් ආදරය’ හෝ ‘ජනතාව ගැන ඇති ආදරය’ හෝ වෙන මොනයම්ම හේතුවක්වත්, අද වන විට පිළිගත හැකි සහ පවත්වාගෙන යා හැකි නොවන බව නොවේද, මේ තහනම ගිය සතියේ සිට ඉවත් කිරීමට තීරණය කිරීමෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ? ඉතිං මේ කාලය තුළ එකී මුග්ධ තීරණය නිසා ලංකාවේ තේ කර්මාන්තයට සිදු වූ හානිය දැන් අප පියවාගන්නේ කාගෙන්ද? 

අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් පසුගිය මහින්ද රාජපක්ෂ පාලන කාලයේ මහබැංකු අධිපතිවරයා වශයෙන් සිටියදී ‘හෙජින් ගිවිසුම’ නමැති දෙයකට උරදුන්නේය. ඇත්තෙන්ම ‘හෙජින් ගිවිසුම’ යනු සූදුවකි. සූදුවකදී ලැබිය හැකි දිනුම-පැරදුම ගැන, පක්ෂව සහ විපක්ෂව, කෙනෙකුට තර්ක කළ හැකිය. ඕනෑම සූදුවක අවදානමක් තිබේ. එසේම, ඊට සරිලන හෝ එසේ සරිලන්නේ යැයි බැලූ බැල්මට පෙනෙන වාසියක්ද තිබේ. ඒ නිසා, අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල්ගේ ‘හෙජින් ගිවිසුම’ නිසා අවසානයේ ලංකාවට විඳින්නට සිදු වූ විශාල පාඩුව ගැන එකහෙලාම චෝදනා කිරීම සාධාරණ නැති බව මේ ලියුම්කරුගේ විශ්වාසයයි. දැන් ඒ සිද්ධිය සමග, රසායනික පොහොර එක රැයකින් තහනම් කිරීමේ ‘සූදුව’ සන්සන්දනය කරන්න. අවදානමට සරිලන හෝ එසේ සරිලන්නේ යැයි ඈතකින් හෝ නොපෙනන ‘සූදුවක්’ නොවේද එය? පොහොර තහනම නිසා තේ නිෂ්පාදනය අඩු වන බවට ඔට්ටු ඇල්ලීමට මිස, ඒ නිසා නිෂ්පාදනය වැඩි වෙතැයි ඔට්ටු ඇල්ලීමට හිතන ‘බුද්ධිමතා’ කවුද?


ළාමක සැලසුම්


පාලකයන්ගේ ළාමක සැලසුම් සඳහා උදාහරණයක්ද මේ කාසියේම අනිත් පැත්තේ තිබේ. රසායනික පොහොර තහනම් කරන විට, ඊට ආදේශකයක් වශයෙන් කාබනික පොහොර පාවිච්චියට සමස්ත කෘෂිකර්මාන්තය මාරු කරවීමේ ලඳ බොළඳ අදහසක් මිස නිසි සැලසුමක් ආණ්ඩුවට තිබුණේ නැත. ‘වියත් මඟ’ යැයි නම් දැරූ පිරිසකගේ ඔළු ගෙඩිවල තිබුණේ කුණුකන්දල් ය. ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරයෙකු වන, මහාචාර්ය පට්ටමක්ද ඇති චන්න ජයසුමන උදාහරණයට ගත්තොත්, කෝවිඩ් වසංගතය සඳහා දේශීය පැණියක්ද, උතුරුමැද වකුගඩු රෝගය සඳහා තවත් දේශීය සොයා ගැනීමක්ද, කාලිඅම්මා හෝ වෙනත් එවැනි පිශාචයෙකු හීනෙන් කී අවවාදයක් අනුසාරයෙන් තමන් සන්තකයේ ඇති බව කීමට තරම් මේ ‘බුද්ධිමතා’ දුරදිග ගිය බව, පියවි සිහියෙන් කෙසේ නම් කෙනෙකු විශ්වාස කරන්නද! ඉතිං, මොවුන් යෝජනා කෙළේ කුමක්ද? එක රැයකින් කාබනික පොහොරට මාරු වීමයි. ඒ අනුව කාබනික පොහොර තොගයක් චීනයෙන් ගෙන්නුවේය. දැන් ඒ පොහොරවලත්, පසට සහ වගාවට හානිකර රසායනික තත්වයක් තිබේලු. අවසානයේ, තේ නිෂ්පාදනය සම්බන්ධයෙන් කාබනික පොහොර අදහස පැත්තකින් තබා තිබේ. ඒ, දැනට ය. ඉස්සරහට තවත් දේවල් පැත්තකින් තැබෙනු ඇත.  

තේ පමණක් නොව, ඊයේ වන විට සමාජ මාධ්‍ය වාර්තා කළ පරිදි, වී ගොවියෝද පොහොර ඉල්ලා තැන් තැන්වල කෘෂිකර්ම ඇමතිගේ පඹයෙකුට ගිනි තබනු දක්නට ලැබුණි. ඊළඟ කන්නයෙන් පසු, ලංකාවේ ජනතාව අතරින් ආහාර කැරලි හටගත්තොත් කෙනෙකු පුදුම විය යුතු නැත. බොහෝ ඇස්තමේන්තුවලට අනුව, ඊළඟ කන්නයේ වී නිෂ්පාදනය සියයට 40 කින් අඩු වන්නේය. පවතින ආහාර හිඟයට ආණ්ඩුවේ විසඳුම වුණේ කුමක්ද? හදිසි නීතිය පැනවීම සහ විශ්‍රාමික මේජර් ජෙනරාල්වරයෙකු ‘අත්‍යාවශ්‍ය සේවා අධිකාරියේ’ සභාපති තනතුරට පත්කිරීමයි! නායකයා රටේ ආර්ථික ප්‍රශ්න විසඳා ගැනීමට බලන්නේත්, යුද්ධය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය විසඳා ගැනීමට හිතූ මනස් රාමුවෙන්ම බව මෙයින් නොපෙනේද? 

‘තමා ඇමති ධුරයේ සිටින තාක් කල්, එක සහල් ඇටයක්වත් පිටරටින් ගෙන්වන්නේ නැති’ බවට මහින්දානන්ද අළුත්ගමගේ කයිවාරු ගසා වැඩි කලක් නැත. දැන් සහල් මෙටි්‍රක් ටොන් 100,000 ක් පිටරටින් ගෙන්වීමට ආණ්ඩුව පියවර ගනිමින් සිටී. එසේ ගෙන්වන සහල්, කාබනික පොහොර පාවිච්චි කොට නිෂ්පාදනය කළ සහල් ද? නැත. ඒවා වවා ඇත්තේ, අපටත් වඩා රසායනික පොහොර පාවිච්චි කරමින් විය හැකිය. එහි අදහස වන්නේ, එක පැත්තකින් අපේ ජනතාවගේ සෞඛ්‍ය ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා යැයි කියමින් රසායනික පොහොර තහනම් කළ ආණ්ඩුවක්, අනිත් පැත්තෙන් අපේ තියෙන විදේශ විනිමය සොච්චමත් පාවිච්චි කොට, රසායනික පොහොර භාවිතයෙන් නිෂ්පාදනය කළ සහල් මෙටි්‍රක් ටොන් 100000 ක් පිටරටින් ගෙන්වා අපේ ජනතාවට කැවීමට දැන් පේවී සිටින බවයි. 

‘පාලන මිලක්’ දමා, හදිසි නීතිය දැම්මේ බලහත්කාරයෙන් වුව සහල් තොග අත්පත් කරගැනීමට විය යුතුය. ඒ ‘පාලන මිල’ ගොවියාටවත්, වී මෝල්කාරයාටවත් දරාගත හැකි මිලක් නොවේ. ගොවියන් සහ මෝල් හිමියන් ඒ මිලට එකඟ නොවෙතොත් ඔවුන්ට ‘පාඩමක්’ ඉගැන්වීමට ‘හදිසි නීතිය’ තිබුණි. ඒ අනුව ‘කඩා පනින හමුදා’ යොදා සමහර වී ගබඩා වටලෑවේය. අල්ලාගත් වී තොග, ගබඩාකරුවන්ගෙන් මිලට ගෙන සතොස හරහා බෙදාහැරීමට පියවර ගත්තේය. එහෙත්, සහල් හිඟයේ අඩුවක් හෝ සහල් මිල ගණන්වල අඩුවක් හෝ සිදු නොවීය. අවසානයේ ඊනියා මිල පාලනය ඉවත් කෙරුණි.

රටක ආර්ථික චක්‍රයේ කේන්ද්‍රීය බලවේග දෙක වශයෙන් සැලකිය හැක්කේ නිෂ්පාදකයා සහ පාරිභෝගිකයා ය. ඕනෑම ආර්ථිකයක මේ දෙන්නා අතරේ අන්තර් යැපීමක් පවතින්නේය. එසේ නොමැතිව කිසි ආර්ථිකයක් ඉදිරියට නොයයි. තවත් විදිහකින් කිවහොත්, නිෂ්පාදකයාගේ ලාභයත්, පාරිභෝගිකයාගේ ප්‍රශස්ත උපයෝගීතාව සහ මිලදී ගැනීමේ හැකියාවත් අතරේ තුලනයක් තිබිය යුතුය. උදාහරණයක් වශයෙන් නිෂ්පාදකයෙකු අධික ලාබ ලැබීමට යාමේදී, එය පාරිභෝගිකයාට දරාගත නොහැකි මට්ටමට පැමිණි විට, එම නිෂ්පාදනය නොවිකිණී පවතියි. එනම්, ව්‍යාපාරය කඩාවැටෙයි. නිෂ්පාදකයෙකු මෙසේ අධික ලාබ ලැබීමට යාමේදී පමණක් නොව, යම් නිෂ්පාදනයක පිරිවැය හෙවත් වියදම ඇත්තෙන්ම අධික වන විටත්, ඊට සරිලන මිලක් ගෙවා පාරිභෝගිකයාට එම භාණ්ඩය මිලදී ගත නොහැකි නම් එවිටත් ව්‍යාපාරය කඩාවැටෙයි. නිෂ්පාදකයා සහ පාරිභෝගිකයා අතර පවතින මෙම නොපෑහීම හෙවත් පරස්පරයට විසඳුමක් වශයෙන් ‘මිල පාලනය’ සාර්ථක ප්‍රතිකර්මයක් නොවේ. උදාහරණයක් වශයෙන්, යම් හේතුවක් නිසා සහල් නිෂ්පාදනය සඳහා ගොවියාට වැය වන මුදලට අඩු අගයක් ‘මිල පාලනය’ යටතේ ගැසට් කළ පමණින්, ඒ පාලිත මිලට පාරිභෝගිකයා අතට හාල් කිලෝවක් ලැබෙන්නේ නැත. හේතුව, එම මිලට වී නිකුත් කිරීම ගොවියා ප්‍රතික්ෂේප කරන බැවිනි. වහා කුණු වන නිෂ්පාදනයක් සම්බන්ධයෙන් සමහරවිට පාඩුවක් දරාගෙන හෝ තමන්ගේ නිෂ්පාදනය ‘පාලිත මිලට’ විකිණීමට ගොවියෙකුට සිද්ධ විය හැකිය. එහෙත් සහල් වැනි එසේ ඉක්මණින් කූණු නොවන නිෂ්පාදනයක් පාඩුවට විකුණන්නට ගොවියාට හෝ වී මෝල් හිමියාට තදියමක් නැත.

(මෝල් හිමියන්ගේ ජාවාරම්කාර භූමිකාව මෙහිදී බැහැර නොකෙරේ. එහෙත්, ඒ ජාවාරම්කාර පරිසරය වගාදිගා කෙරුණේ රාජ්‍ය පාලකයාගේ, “සිරිලක දේ සිරිසැප දේ” නමැති ළාමක ජාතිකවාදය කරපින්නා ගත් කෙටි-දුරදැක්ම නිසා ය).  


රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලත් දූෂණය

  

අත්‍යාවශ්‍ය ද්‍රව්‍යවල මිල මෙසේ ඉහළ යාමට හේතු වූ ඊළඟ වැදගත් කාරණය වන්නේ, රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලත් දූෂිත ගනුදෙනු ය. පොල්තෙල් සඳහා තිබූ රුපියල් 50 බද්ද පැය 24 ක කාලයක් සඳහා පමණක් ශත 25 දක්වා අඩු කළ අවස්ථාව ඔබට මතකද? එසේ කෙළේ කවුද? අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ ය. ඒ පැය 24 ගත වූ පසු නැවතත් බද්ද වැඩි කෙළේය. බද්ද අඩු කළ පැය 24 ඇතුළත එක් ව්‍යාපාරිකයෙකු ලැබූ කෝටි ගණනක අයුතු ලාභය, මහබැංකු බැඳුම්කර වංචාවෙන් උපයාගත් (සහ එදා සිටම රාජසන්තකයට ගෙන ඇති) මුදලටත් වඩා අධික බව මාධ්‍ය වාර්තා කෙළේය. ඒ පොල්තෙල් ව්‍යාපාරිකයා ලැබූ අයුතු කෝටි ගණන මේ රටේ ජනතාව වෙනුවෙන් වැය කළ හැකිව තිබූ ධනයකි. ඉතිං, බැඳුම්කරේදී මෙන් ඒ ධනය රාජසන්තක කෙළේද? නැත.  

ඊළඟට සුදු ළුණු මගඩිය ගන්න: සුදුළුණු කන්ටේනර් දෙකක්, කිලෝව රුපියල් 135 බැගින් කොටුවේ ව්‍යාපාරිකයෙකුට විකිණූ සතොස ආයතනය, එම ව්‍යාපාරිකයාගෙන්ම එම සුදුළුණු කිලෝව රුපියල් 450 බැගින් ගෙවා ආපසු මිල දී ගත්තේය. මේ ආකාරයේ රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලත් මගඩි ගණනාවක් පසුගිය කාලයේ මාධ්‍ය වාර්තා කෙළේය. නිදහසෙන් පසු අපේ රට පාලනය කළ ‘හොර හැත්ත’ වෙනුවට, අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් සහ ‘වියත් මඟකින්’ රට ගොඩගැනීමට බාර කළ නායකත්වයකින් 69 ලක්ෂයක් ජනතාව බලාපොරොත්තු වුණේ මෙයද?

තමාට රාජ්‍ය පාලනයේ අත්දැකීම් නැති බවත්, වැරදි හදාගෙන ඉදිරියට යා යුතු බවත් පසුගිය සතියේ ජනාධිපතිවරයා කියා තිබුණි. ඇත්තෙන්ම මෙය, අත්දැකීම් නැති නිසා ඇති වූ තත්වයක්ද, එසේ නැතහොත්, විචාර බුද්ධියේ අඩුවක් නිසා ඇති වූ තත්වයක්ද? අත්දැකීම් නැති කෙනෙකුට අත්දැකීම් ඇති කෙනෙකුගේ සහාය ලබා ගත හැකිය. එහෙත්, විචාර බුද්ධිය නැතොත්, ඒ වෙනුවට ආදේශ වනු ඇත්තේ ධම්මික බාස්ගේ, එලියන්ත වයිට්ගේ හෝ ඥානක්කාගේ “ඥානයයි”. 


ගාමිණී වියන්ගොඩ


ජිප්සීස්, මංගල, මහරාජා සහ එලියන්ත වයිට්



ගත වූ මාස දෙක තුනක කාලය තරම් ස්වභාව ධර්මය සමග මට ආරෝවක් ඇති වූ වෙනත් කාලයක් නැති තරම්. 


ස්වභාව ධර්මය යනු, අයුක්තිය වෙනුවෙන්, අසාධාරණය වෙනුවෙන් සහ අමානුෂිකත්වය වෙනුවෙන් ප්‍රසිද්ධියේ සේවය කරන බළල් අතක් විය යුතු යැයි මට සිතුණි. ඒ නිසා, ස්වභාව ධර්මයේ ගහකොළ සහ ඉර හඳ ගැන පවා අනියත කලකිරීමක් මගේ පුහුදුන් හිතේ මෝදු වන්නට විය. මහරාජා, මංගල සහ ජිප්සීස් සුනිල් අකාලයේ මෙලොවින් තුරන් කිරීම ගැන කෙසේ නම් ස්වභාව ධර්මයට සමාව දෙන්නද! 


පසුගිය 21 දා (පසළොස්වක දා) පැරිසියට උඩ අහසේ පුරහඳ වෙනදාට වඩා ලොකුවට පායා තිබුණි. ස්වභාව ධර්මය ගැන කෝන්තරය එවිට මටත් හොරා මොහොතකට හිතෙන් තුරන් විය. හේතුව, හඳේ සිරියාවට හිත ගිය බැවිනි. එහෙත් ඊළඟ මොහොතේ මම නැවත හිත හදාගතිමි. ඒ, ස්වභාව ධර්මය කෙරෙහි මොදු වෙමින් තිබූ අර කෝන්තරය යළි යළිත් අවුළුවා ගන්නට ය. එහෙත් ඊට පසුව දා, එම කෝවිඩ් රකුසාටම එලියන්ත වයිට් නමැති ‘රාජකීය’ fදාස්තරත් බිළි වී ඇතැයි ආරංචි වීමත් සමග මගේ ඒ ප්‍රයත්නය ව්‍යර්ථ විය. 


කිලී මහරාජා මට හමු වී ඇත්තේ එක වරක් පමණි. ඒ, නැවත පදිංචිය සඳහා මා ලංකාවට පැමිණි 2007 වසරේදී ය. ‘සිරස’ මාධ්‍ය ජාලයේ යම් තනතුරක් ගැන වික්ටර් අයිවන් සමග කිලී මහරාජා කතා කොට තිබුණි. ඒ තනතුර සඳහා වික්ටර් අයිවන්ගේ නිර්දේශය වී තිබුණේ මා ය. ඒ අනුව, කිලී මහරාජාගෙන් මට කැඳවීමක් ලැබුණි. ඔහුගේ නිවසේදී සිදු වූ ඒ හමුව පැයකට ආසන්න කාලයක් පැවැත්වුණි. එහෙත්, කිලී මහරාජා මට කැමති නොවුණි. ඔහුට අවශ්‍ය කෙළේ ජවසම්පන්න තරුණයෙකි. අපේ සාකච්ඡාව අවසානයේ තේ පැන් සංග්‍රහයකින් පසු ඒ බව ඔහු මට කෙළින්ම කීවේය.


ඊට කාලයකට පසුව ‘සිරස’ නාලිකාවේ විවිධ සංවාද වැඩසටහන් සඳහා මට නිතර කැඳවීම් ලැබුණි. එසේ තිබියදී එක් ‘අවාසනාවන්ත’ සිදුවීමක් ඇති විය. 2019 යම් දවසක ‘පුරවැසි බලය’ විසින් කෝට්ටේ සෝලිස් ශාලාවේ පැවැත්වූ එක් මාධ්‍ය සාකච්ඡාවකදී යම් මාධ්‍යවේදියෙක් දිගින් දිගටම මහබැංකු බැඳුම්කර වංචාව ගැන ප්‍රශ්න අසන්නට විය. මාධ්‍ය සාකච්ඡාව කැඳවා තිබුණේ වෙනත් මාතෘකාවක් වෙනුවෙන් නිසාත්, මහබැංකු බැඳුම්කර වංචාව ගැන ‘පුරවැසි බලය’ අනන්තවත් සිය නිර්දය විවේචන ඉදිරිපත් කොට ඇති නිසාත්, නැවත නැවතත් එකම ප්‍රශ්නය ඇසීමෙන් වළකින්නැයි ඒ මාධ්‍යවේදියාට මම කීවෙමි. එහෙත් ඔහු දිගින් දිගටම එම ප්‍රශ්නයේම එල්ලී සිටිද්දී තරමක් රළු ආකාරයෙන් ඔහුට පිළිතුරු දීමට මට සිදුවිය. මා කීවේ මෙයයි: “මාධ්‍ය වෘත්තිය ගණිකා සේවයේ යොදවන්න එපා!”


එදා රෑ සිට මා ‘සිරස’ රූපවාහිනියේ හතුරෙකු බවට පත් විය. ඒ කෙතෙක්ද යත්, ඊට දින දෙකකට පසු උදෑසන මට පහර ගැසීම සඳහාම වෙනම පැය භාගයක ‘පැතිකඩ’ වැඩසටහනක් වෙන් විය. ඒ වැඩසටහන මෙහෙයවූ බන්දුල ජයසේකර සිය සම්පත්දායකයා වශයෙන් කැඳවා තිබුණේ මා සමග ආරෝව ඇති කරගත් අර කැමරා මාධ්‍යවේදියා ය. ඔහු ලුනුඇඹුල් ඇතිව මගේ ‘තර්ජනය’ අතිශයෝක්තියට නැඟුවේය.

 

සත්තකින්ම ඔහු ‘සිරස’ මාධ්‍ය ජාලයේ කැමරාකරුවෙකැයි මේ සිද්ධිය වෙන අවස්ථාවේ මම දැන නොසිටියෙමි. එසේ දැන සිටියේ නම් එවැනි රළු ආකාරයකින් ඔහුට කතා කිරීමට මා නොපෙළඹෙනු ඇත. එහෙත් ඒ ගැන ‘සිරස’ පාලනාධිකාරියට කරුණු පැහැදිලි කරදීමේ උවමනාවක් මට නොවුණි. මා වාරණයට ලක්කරනු ලැබීමේ නෝක්කාඩුව එසේම තිබියදීත්, ‘සිරස’ පිළිබඳ මගේ අගැයීමේ වෙනසක් නොවුණි. හේතුව ඉතා සරලයි. අඩු වශයෙන් ගත වූ දශක දෙකකට ආසන්න කාලය තුළ, එනම් ලංකාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වැඩිම අනතුරුදායක අවදානමකට මුහුණදී සිටි කාලයක තමන්ගේ මාධ්‍ය වගකීම වෙනුවෙන් නිර්භයව පෙනී සිටි එකම මාධ්‍ය ජාලය ‘සිරස’ ය. එය උඩුගං බලා පිහිනීමකි. ඔවුන්ගේ කුමන සීමාකම් මධ්‍යයේ වූවත් ඒ වනාහී මාධ්‍ය ආයතනයක් විසින් සිය සමාජ වගකීම ප්‍රශස්ත මට්ටමකින් ඉටු කරන සැටි දැකගැනීමට ලැබුණු දුර්ලභ අවස්ථාවකි. විවිධ කෙනහිලිකම්, පහර දීම් සහ ගිනි තැබීම් මධ්‍යයේ පවා ‘සිරස’ නොනැමුණි. ඒ මුදුනේ සිටි කිලී මහරාජා කෝවිඩ් බිල්ලක් වීම මහා හෙනයකි. ස්වභාව ධර්මය පළිගන්නේත් දේශපාලනික ඕනෑඑපාකම් අනුවදැයි එදා මට සිතුණි.

 

මේ කාලයේ තවත් ‘සම්මුඛ සාකච්ඡාවකට’ මම ගියෙමි. එය පැවතියේ ටිරාන් අලස් සමගයි. ඒ, ‘ඉසුර’ ගුවන් විදුලියේ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී තනතුර සඳහා ය. ඒ වෙනුවෙන් මැදිහත් වුණේ මංගල සමරවීරයි. (එකල ටිරාන් අලස් සහ මංගල සමරවීර අඹයාළුවන් ය). එවර සාකච්ඡාව සාර්ථක විය. ‘ඉසුර’ ගුවන් විදුලියේ අවුරුද්දක් සිටීමට මට හැකි විය. පසුව, ශ්‍රීපති සූරියආරච්චිගේ සගයෙකු ‘ඉසුර’ ගුවන්විදුලියේ පාලනාධිකාරය තුළට ගෙන ඒමට ටිරාන් අලස් පියවර ගැනීමෙන් පසු මම ඉල්ලා අස්වීමේ ලියුම භාර දුනිමි. 


මංගල සමරවීර නමැති සොඳුරු මිනිසා මට මුලින්ම හමුවන්නේ 1989 දවසක, ‘ශ්‍රාවස්තිය’ නමින් එකල හැඳින්වුණු මන්ත්‍රී නිල නිවාස සංකීර්ණයේ පිහිටි එස්. බී. දිසානායකගේ නිවසේදී ය. තවත් මන්ත්‍රීවරයෙකු වූ නන්දිමිත්‍ර ඒකනායකත් එදා එහි සිටියේය. (ඔහු පදිංචිව සිටියේ ඊට අල්ලපු නිවසේ විය යුතුය). අප බීමෙන් සප්පායම් වන අතරේ, ‘සාගත මල්ලක්’ කරේ දාගෙන, හම්පඩ සෙරප්පු කුට්ටමක් දාගෙන, දාඩිය පෙරාගෙන කාමරයට ඇතුළු වූ මංගල සමරවීරගේ බොහිමියානු රූපය තාමත් මගේ මතකයේ ඇඳී පවතී. අපේ ආ-ගිය කතා කෙතරම් සජීවී විණිද යත්, ඔහු රෑ කෑමටත් නැවතුණි. (ඉඳිආප්ප සහ පොල් සම්බෝල සමග කුකුල් මස්).. නිවාඩුවකට ලංකාවට ගොස් සිටි මා ප්‍රංශය ගැන බීමතින් කයිවාරු ගහන්නට ඇති. ඔහුත් එංගලන්තය ගැන ඔහුගේ අත්දැකීම් කීවා මට මතකයි. එහෙත් අපේ සම්බන්ධය එතැනින් එහාට ගියේ නැත.


ඊට බොහෝ කලකට පසුව ඔහු මට දීර්ඝකාලීනව සමීප වන්නේ, ඔහුගේ ආත්මීය සගයෙකු මෙන්ම මගේ සමීප මිතුරෙකුද වන රුවන් ෆර්ඩිනන්ඩිස්  මාර්ගයෙනි. රුවන් යනු, ලංකාවේ දේශපාලනික බල ව්‍යුහයේ අපූරු දැතිරෝදයකි. ඔහු නැති තැනක් නැත. නොදන්නා කෙනෙකු නැත. 80 දශකයේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණු ප්‍රචණ්ඩ දේශපාලනයේ සිට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ/එක්සත් ජාතික පක්ෂ ලිබරල් දේශපාලනය දක්වා පමණක් නොව, ‘එක්ස්’ කණ්ඩායම වැනි විකල්ප සිවිල් මතවාද කණ්ඩායම් දක්වාද ඔහුගේ අඬුපඬු විහිදී තිබුණි. සාහිත්‍ය ලෝකයේ මට සිටි සමීපතම මිතුරෙකු වූ දිවංගත ගාමිණී විජේතුංගයන් විසින් මට හඳුන්වා දෙන ලද සහෘදයා ඔහු ය. 2007 මා ලංකාවට ආ දා පටන්, මංගල සමරවීර සමග මගේ සමීප සම්බන්ධයේ කර්තෘකාරකයාද ඔහු ය.  


මංගල යනු ලංකාවේ ප්‍රධාන ප්‍රවාහයේ දේශපාලනය තුළ මා දුටු එකම නිර්භය කැරලිකරුවා ය. මොන අර්ථයකින් ගත්තත්, ඒ පොදු ප්‍රවාහයේ එකම ලිබරල්වාදියාද ඔහු ය. ලංකාවේ සමාජ දේහය රෝගී කළ ප්‍රධාන විෂබීජ ද්වය වන ජාතිය සහ ආගම සම්බන්ධයෙන් පමණක් නොව, ඊනියා සදාචාරය සහ ලිංගිකත්වයේ කුහකත්වය නිරාවරණය කිරීමටත් ඔහු කළ අයෝමය පෙනී සිටීම අපේ වැනි චිරාගත සමාජයක සත්තකින්ම වීරත්වයකට ආසන්න වන්නකි. 


තමා සමලිංගික වන බව ප්‍රසිද්ධියේ කියා සිටීම සහ ඒ වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම බටහිර ලෝකයේ නම් මේ වන විට මහ බක්කක් නොවේ. එහෙත් ලංකාව වැනි රටක මංගල සමරවීරට ඒ ‘(අප)කීර්තිය’ පැවරීම ගැන පවා මගේ පැරණි මිතුරෙකු මුහුණුපොතේ විරෝධය දක්වා තිබුණි. ඔහුගේ තර්කය වුණේ, මංගලට කලින් ලංකාවේ ඒ වෙනුවෙන් පෙනී සිටි වෙනත් අයවළුන් සිටි බවයි. ඊට එක් උදාහරණයකට දක්වා තිබුණේ ලයනල් වෙන්ඩ්ට් ය. මෙය, නිශ්චිත ප්‍රස්තුතය සහ නිමිත්ත, අදාළ සන්දර්භය තුළින් උගුල්ලා, හුදු නාමකරණයේ ඡායාව මත පමණක් ආදේශ කිරීමට තැත් කිරීමකි. මෙහිදී නාමකරණය යනුවෙන් මා අදහස් කරන්නේ සමලිංගිකත්වය නමැති සංසිද්ධියයි. දාර්ශනිකයෙකුට, කලාකරුවෙකුට (ලයනල් වෙන්ඩ්ට්) හෝ වෙනත් නිර්නාමික පුද්ගලයෙකුට ඒ හුදු සංසිද්ධිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමට සාමාන්‍යයෙන් වැය වන්නේ සුළු වියදමකි. සමහරවිට කිසි වියදමකින් තොරව පවා ඒ වෙනුවෙන් පෙනී සිටිය හැකිය. එහෙත් ලංකාව වැනි රටක ප්‍රධාන ප්‍රවාහයේ දේශපාලනඥයෙකුට ඒ සඳහා දැරීමට සිදුවන පාඩුව සුළුපටු නොවේ. අපේ රටවල දේශපාලනඥයා යනු, ජනතාවට ඉදිරියෙන් යන පුද්ගලයෙකු නොව, ජනතාවට පසුපසින් හොම්බෙන් ගාටන කෙනෙකි. එනම්, ජනතාව කැමති දෙය පමණක් කිරීමට සැදී පැහැදී සිටින කෙනෙකි. ඡන්දයෙන් තේරී පත්වීමට නිතරම බලන නිසා එසේ හැසිරීමට දේශපාලනඥයාට සිදුවෙයි. ලයනල් වෙන්ඩ්ට් සහ මංගල සමරවීර අතර මේ කාරණයේදී වෙනස සටහන් වන්නේ එතැන ය. මංගල සමරවීරගේ පෙනී සිටීම වෙනුවෙන් විශාල වියදමක් දැරීමට ඇති ඉඩකඩ බොහෝ ය. ඉහත කී මගේ පැරණි මිතුරා, ඩබ්. දහනායක සහ එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක වැනි චරිත පවා තමාගේ තර්කය සනාථ කිරීම සඳහා දක්වා තිබුණි. එහෙත් ඒ කිසි කෙනෙකු තමන් සමලිංගික හෝ ද්විලිංගික වන බවක් ප්‍රසිද්ධියේ කියා ඇති බවක් හෝ ප්‍රසිද්ධියේ ඒ වෙනුවෙන් ප්‍රතිපත්තියක් වශයෙන් පෙනී සිට ඇති බවක් හෝ අප දන්නේ නැත. ඉතිං, සීසර්ගේ දේ සීසර්ට දීමට අප මැළි වන්නේ ඇයි? 


මංගලගේ අභාවය මා අරභයා දැඩි ‘පියේහි විප්පයෝගෝ දුක්ඛො’ තත්වයක් ඇති වීමට තුඩුදුන් අනිත් හේතුව වන්නේ මංගල මා කෙරෙහි තැබූ ළෙන්ගතු විශ්වාසයයි. 2015 ජනාධිපතිවරණයෙන් දින දෙකකට පසු, එනම් ජනවාරි 10 වැනිදා උදේ රුවන් ෆර්ඩිනන්ඩ් හදිසියේ අපේ ගෙදරට ආවේය. ඒ, රූපවාහිනියේ සභාපති තනතුරේ වැඩ බාර ගැනීම සඳහා මා එක්කරගෙන යාමට ය. මේ වන විට මා, ‘පුරවැසි බලය’ සංවිධානයේ සම-කැඳවුම්කරුවෙකි. ඉතිරි කැඳවුම්කරුවන් හතර දෙනා වුණේ, කේ. ඩබ්. ජනරංජන, ජෝසප් ස්ටාලින්, සමන් රත්නප්‍රිය සහ ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායකයි. අප අතරේ එදා පොදු එකඟතාවක් තිබුණි. එනම්, යහපාලන රජය බලයට පත්වුවහොත්, වැටුප් හෝ වෙනත් දීමනා ලබන රජයේ තනතුරක් බාර ගැනීමෙන් අප කිහිප දෙනා වැළකී සිටිය යුතුය යන්නයි. (අපේ සෙසු සාමාජිකයන්ට එය වලංගු නොවුණි). එසේ හෙයින් මංගල සමරවීරට ස්තුතිවන්ත වෙමින් ඒ තනතුර ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට මට සිදු විය. (පසු අවස්ථාවක, විශේෂ පසුබිමක් තුළ, ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක ජනාධිපති කාර්යාලයේ කලා/සංස්කෘතික කටයුතු පිළිබඳ අධ්‍යක්ෂ තනතුර භාරගැනීම අපේ එකඟත්වය සහ අනුමැතිය මත සිදුවූවකි).  


2017 ජුනි මාසයේ දවසක මංගල මට කතා කෙළේය. ඒ, ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ සභාපති තනතුර භාරගන්නැයි ඉල්ලීමටයි. (ඒ මොහොතේ ගුවන්විදුලි සංස්ථා සභාපතිවරයා සම්බන්ධයෙන් මතු වී තිබූ හදිසි ප්‍රශ්නය කුමක්දැයි මට දැන් මතක නැත). එහෙත් ‘පුරවැසි බලය’ විසින් ගෙන තිබූ ප්‍රතිපත්තිය මත පිහිටා එදාත් එය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට මට සිදු විය. එහෙත්, මංගලගෙන් එක වරයක් ලබා ගැනීමට මට හැකි විය. එනම්, මා වෙනුවෙන් වෙනත් කෙනෙකු ඒ සඳහා නිර්දේශ කිරීමට දවසක් කල් ගැනීමයි. ඒ අනුව, සුදර්ශන ගුණවර්ධන සමග ඒ ගැන කතා කිරීමෙන් පසුව, ඊට පසුවදා ඔහුගේ නම මම යෝජනා කෙළෙමි. සුදර්ශන සම්බන්ධයෙන් යම් කුකුසක් ජනාධිපතිවරයා තුළ තිබුණි. ඒ වන විට සුදර්ශන යම් රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක ප්‍රධානියෙකු වීම ඊට හේතුවයි. එහෙත් වැඩිදුරටත් කරුණු දැක්වීමෙන් පසුව ජනාධිපතිවරයාගේ අනුමැතිය ලබා ගැනීමට මංගල සමත් විය. සුදර්ශන මොන තරම් හොඳින් ඒ තනතුරේ රාජකාරි කෙළේද යත්, පසුව රජයේ ප්‍රවෘත්ති අධ්‍යක්ෂ ජෙනරාල් ධුරයටත් මංගල ඔහුව පත්කර ගත්තේය.


(තවත් බොහෝ දේවල්වලට අමතරව) මේ සියලු තොරතුරු, පුද්ගලයෙකු වශයෙන් මංගල සහ මා අතර ඇති වූ සිද්ධීන්ට සම්බන්ධිතයි. ඒවා පිළිබඳ ස්මරණයෙන් මට මේ මොහොතේ වැළකී සිටිය නොහැක්කේ, ඔහුගේ අභාවය තුළ, පුද්ගලයෙකු සහ මනුෂ්‍යයෙකු වශයෙන් අප අතර පැවති බැඳීම විසින්, අනිත් සියලු කරුණුවලට ඉහළින් ඒවා ඉබේ ඔසවා තැබෙන බැවිනි. එසේ වන්නේ අපේ පෘථග්ජන මිනිස් ස්වභාවය නිසා ය. එහෙත්, ඒ සමීපස්ථ මිනිස් ස්වභාවයෙන් එළියට ආ විට මා දකින මංගල සමරවීර නමැති දේශපාලනඥයා ඊට වඩා තරමක් වෙනස් බව කීමටත් මම මැළි නොවෙමි. බලකාමය වෙනුවෙන් අතීතයේ ඇතැම් අවස්ථාවල ඔහුගේ ක්‍රියාකලාපයන් පිළිබඳ මට වෙනම විවේචනයක් තිබේ. එහෙත් එහිදී පවා, ඒ අතීතය පිළිබඳ ඔහුගේ හෘදසාක්ෂිය එක් අවස්ථාවකදී ඔහුටම බරක් වූ සැටි, ඔහුගේ අවසාන කාලයේ චර්යාවෙන් අගේට පෙන්නුම් කෙරුණි. සම්මත දේශපාලනයෙන් ඔහු සමුගත්තේ එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙනි. මේ අවමංගල හසුන වෙනුවෙන් මට වැදගත් වන්නේ, ඔහුගේ ඒ අව්‍යාජ හෘදසාක්ෂිය මිස ‘කුරුඳු පොල්ල’ නොවේ. ඒ මිනිසා සදහට නිදාගෙන අදට (24) හරියටම මාසයකි.

 

මගේ අම්මා සහ තාත්තා මළ දවසේ මට හඬන්නට අවශ්‍ය විය. එහෙත් මොන විදිහකින්වත් මගේ දෑසට කඳුළු උනාගැනීමට මට එදා නොහැකි විය. ඊට හේතු වූයේ, කාලයක් තිස්සේ යාන්ත්‍රකිව ප්‍රගුණ කොට තිබූ ව්‍යාජ විප්ලවීය මනෝභාවයක් යැයි අද මට සිතෙයි. එහෙත් දැන් අවුරුදු ගණනක සිට විවිධ කරුණු සම්බන්ධයෙන් මට හැඬුම් එයි. එය වයසට යද්දී සිදුවන දෙයක්ද, නැත්නම් ඉස්සර තිබූ ගස්-ගල් මනෝභාවයෙන් නිදහස් වීමට හැකි වීමේ ප්‍රතිඵලයක්දැයි, වෙලාවක් තිබුණොත්, සොයා බැලිය යුතුය. ජිප්සීස් සුනිල්ගේ මරණය ගැන පැවති රූපවාහිනී වැඩසටහනක් බලද්දී මට හැඬුම් නතර කරගත නොහැකි විය. පුංචි සන්දියෙන් පසු, නතර කරගැනීමට ආයාසයක් නොගෙන නිදහසේ මා හැඬුවේ එදා ය.


කිලී මහරාජා සහ මංගල යන දෙදෙනාම, සම්මත බල යාන්ත්‍රණය තුළ මට හමු වූ පුද්ගලයන් ය. ඔවුන්ගේ අවශ්‍යතා සහ න්‍යායපත්‍ර කවදත් ගැටගැසී තිබුණේ බල අවශ්‍යතා සමග ය. ජිප්සීස් සුනිල් යනු, ඒ බල යාන්ත්‍රණයෙන් පිටස්තර අවකාශයක මට මුණගැසුණු උත්තම පුරුෂයෙකි. ඔහුගේ අදහස් සහ ආකල්ප සමග ඔහුගේ සැබෑ භාවිතය පෑහුණි. එය, දේශපාලනඥයන් තුළ දකින්නට නැති ලක්ෂණයකි. රටක් විනෝදවත් කිරීමට ඔහු තුළ තිබූ ලාලසාව, ඒ ආකාරයෙන්ම මනුෂ්‍යත්වය සහ සහෝදරත්වය නඟා සිටුවීමටත් ඔහු තුළ තිබීම, මා මවිතයට පත්කළ වැදගත්ම ලක්ෂණයයි. 


අලුත් සිවිල් ව්‍යාපාරයක් ගොඩනැඟීමේ අදහසක් මතුව තිබූ 2013 හෝ 2014 යම් කාලයක ඒ සඳහා ජිප්සීස් සුනිල් සම්බන්ධ කරගැනීමට අපට අවශ්‍ය විය. නැවතත් රුවන් ෆර්ඩිනැන්ඩිස්ගේ සම්බන්ධතා ජාලය ඔස්සේ ජිප්සීස් සුනිල්ගෙන් දිනයක් සහ වේලාවක් වෙන් කරගැනීමට අපට හැකි විය. එදා ඔහු හමුවීමට ගියේ මාත්, වික්ටර් අයිවනුත් ය. අපට උදව් කිරීමට ඔහු කැමති වූවත්, කෙළින්ම එවැනි ව්‍යාපාරයකට මැදිහත් වීමට ඔහුගේ කැමැත්තක් නොවුණි. කෙසේ වෙතත්, තවත් කිහිප වරක් මා ගොස් ඔහු හමුවීමෙන් පසු, ‘පුරවැසි බලය’ වේදිකාවට නැඟීමට ඔහු එකඟ විය. ඒ අනුව, අනුරාධපුරය, නුවර, කෑගල්ල, කුරුණෑගල, ගම්පහ, හොරණ සහ ගාල්ල ආදී ලංකාවේ විවිධ තැන්වල පැවති ‘පුරවැසි බලය’ වේදිකාවට ඔහු ආවේය. කතා පැවැත්තුවේය. 2015 ජනාධිපතිවරණයේ අපේ අවසාන රැළිය තිබුණේ බොරැල්ලේ කැම්බල් පිටියේ ය. එහිදී ඔහු මෙසේ කීවේය: “සංගීතයට පිටස්තර කිසි දෙයක් වෙනුවෙන් වේදිකාවකට නඟින්නෙ නැහැ කියලා මං තීරණයක් අරගෙනයි හිටියේ. ඒත්, පූරුවේ කරුමක්කාරයෙක් වගේ මේ වියන්ගොඩ කියන මිනිහා මගේ පස්සෙන්ම පැන්නුවා.”


තමන් පිළිබඳ වර්ණනා කරගැනීම අශෝභනයි. ස්වයං-චරිතාපදානයකදී මිස, එය ලේඛකයෙකු නොකළ යුත්තකි. (ඒ ගැන මට ලජ්ජාවක් තිබේ). එහෙත් මේ මිනිසා ගැන මගේ හෘදයාංගම අගැයීම කියාපෑ හැකි වෙනත් ක්‍රමයක් මට සිතාගත නොහැක. ඒ තරමට ඒ බැඳීම සහෘදයි. මානුෂීයයි. හත් අවුරුද්දක අපේ ළෙන්ගතුකම, උපන් දා සිට තිබී ඇති සෙයක් මට දැනෙන්නේ ඒ නිසා විය හැකිය. 


ඔහු මියයන්නට දින හතරකට හෝ පහකට කලින් මම ඔහුට දුරකථනයෙන් කතා කෙළෙමි. ගිය අවුරුද්දේ සැප්තැම්බර් 14 වැනිදා මතකදැයි එවිට ඔහු මගෙන් ඇසුවේය. මගේ ඒ ගැන මතකයක් නොවුණි. ඔහු මට කතාව මතක් කර දුනි. 

 

2020 සැප්තැම්බර් 14 ට යෙදී තිබුණු, අපේ කල්‍යාණ මිත්‍ර විශේෂඥ වෛද්‍ය රංජිත් පතිරණගේත්, ඊට පසුවදාට යෙදෙන (‘අනිද්දා’ නියෝජ්‍ය කර්තෘ) ලසන්ත රුහුණගේගේත් උපන්දිනය අපේ නිවසේ සැමරීමට යොදාගෙන තිබුණි. ඊට මම ජිප්සීස් සුනිල්ටත් ආරාධනා කෙළෙමි. (අපේ නිවසේ නිතර සිදුවන ‘සෙට්’ වීම්වල ඔහුද නිත්‍ය සාමාජිකයෙකි). එදාට යම් සංගීත කටයුත්තක් ඇති මුත්, එය අවසන් කළ වහාම එන්නෙමැයි ඔහු පොරොන්දු විය. එදා රෑ එකොළහට පමණ ඔහු ආවේය. ඔහු ගෙට ගොඩවුණේ මෙසේ කියාගෙනයි. “ගාමිණී, මගෙත් උපන්දිනේ අද!” ඉතිං, එදා රෑ fදාළහට කේක්ගෙඩියක් කපා තුන්දෙනෙකුගේ උපන්දින අපි එක විට සැමරුවෙමු. එහෙත් ඒ, ජිප්සීස් සුනිල්ගේ අවසන් උපන්දිනය වෙතැයි සිහිනෙන්වත් අප සිතුවේද! ඒ සිද්ධිය මේ මාසයේ මුල සතියේ ඔහු මට මතක් කර දෙන විට ඔහුගේ ඊළඟ උපන්දිනයට (2021 සැප්තැම්බර් 14) තිබුණේ තව දවස් ගණනකි. එහෙත් කාලය ඊට කලින් නතර විය!


මේ තුන්දෙනාත්, තව fදාළොස් දහසකට අධික මා නාඳුනන අහිංසක මිනිසුන්ගෙන් වැඩි දෙනෙකුත් මරණයට පත්විය යුතුව සිටි මිනිසුන් නොවේ. ඒ මරණවලින් බොහොමයක් අයත් වන්නේ මිනිස් ඝාතනය නමැති අපරාධයටයි. හෙවත්, වළක්වාගත හැකිව තිබූ මරණ ප්‍රවර්ගයටයි. එලියන්ත වයිට් යනු සාපරාධී මනුෂ්‍ය ඝාතකයෙකු නොවේ නම්, අඩු වශයෙන් ඒ අපරාධයේ සක්‍රීය සහායකයෙකි. මෙය, අතිශයෝක්තියට නැඟූ චෝදනාවකැයි ඔබට සිතේද?

 

එසේ නම් වෙනත් රටක ආදර්ශයක් ගැන සඳහන් කිරීමට මට අවසර: කෝවිඩ් වසංගතය පැතිරෙන අවස්ථාවේ ප්‍රංශයේ සෞඛ්‍ය භාරව සිටියේ ලංකාවේ මෙන්ම ඇමතිවරියකි. වෘත්තියෙන් වෛද්‍යවරියක් වන ඇය, “චීනයෙන් කෝවිඩ් පැමිණීමේ ප්‍රායෝගික අවදානමක් ප්‍රංශයට නැතැ” යි, 2020 ජනවාරි මාසයේදී කීවාය. ඊට මාසයකට පසුවත්, “තවම සුනාමියක් ඇවිල්ලා නැහැනේ!” යි ඈ පාරම්බෑවාය. මීට සති දෙකකට කලින් ඇය අධිකරණය ඉදිරියට පමුණුවනු ලැබුණි. චෝදනාව වන්නේ, “වෙනත් අයගේ ජීවිත අවදානමට හෙලීමයි”. ඇය සමග, එදා අගමැති වශයෙන් සිටි පුද්ගලයාද අධිකරණය ඉදිරියේ මේ වන විට එම චෝදනාවට ලක්ව සිටී. මොවුන් මේ විනාශයට වගකිව යුතු බවට ප්‍රංශ පුරවැසියන් 14,500 දෙනෙක්, අද වන විට මේ විශේෂ අධිකරණය ඉදිරියේ පැමිණිලි ගොනු කර තිබේ. 


ලංකාවේ දාළොස් දහසකට අධික පිරිසකට ජීවිත අහිමි වී ඇත්තේ, බලධාරීන් විසින් විද්‍යාත්මක පිළිතුරක අවශ්‍යතාව පිළිනොගැනීමත්, නියමිත වෙලාවට එන්නත ලබා ගැනීමට යොමු නොවීමත්, කල් පසු වී හෝ ලබා ගත් එන්නත විද්‍යානුකූල ක්‍රමයකට (පළමුව වැඩිහිටි ජනතාවට ආදී වශයෙන්) ලබා නොදීමත්, ඒ සියල්ලටමත් වඩා, මිථ්‍යාව කරේ තබා ගැනීමත් (පැණි පෙවීම සහ ගඟට කළ දැමීමත්) නිසා ය.


මේවාට වගකිවයුත්තන් අපේ අධිකරණයක් ඉදිරියට පමුණුවන්නේ කවදාද? කවුරුන්ද? 



ගාමිණී වියන්ගොඩ


සාගලට යුඇන්පිය ගොඩගත හැකිද?

වැදගත් වන්නේ පරාජයට වගකිව යුතු අයවලුන් දෝෂ දර්ශනය ලක් කරමින් කාලය නාස්ති කිරීම නොවේ. නව දේශපාලන සංස්කෘතියක් වෙනුවෙන් පක්ෂය තුළ වගකීමක් දැරීමට කෞෂලයක් සහ අවංක චේතනාවක් ඇති පිරිස් බලය වැඩි කිරීමය.

කතුවැකිය 

එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ප්‍රතිසංවිධාන කටයුතු  සාගල රත්නායක මහතා වෙත පවරා ඇතැයි දේශීය  ජනමාධ්‍යය වාර්තා කොට ඇත. මෙය ඉතා යහපත් තෝරා ගැනීමක් වන අතර එක්සත් ජාතික පක්ෂය එරී සිටින මඩ ගොහොරුවෙන් ගොඩ ගැනීම සඳහා සාගලට හැකියාව තිබේ. සාගල මෙරට දේශපාලනයේ සිටින ඉතාම අතලොස්සක් වූ මහත්මා දේශපාලනඥයින්ගෙන් එක්  අයෙකි. 

එක්සත් ජාතික පක්ෂය යළිත් ප්‍රකෘර්ති තත්වයට පත්කිරීම සඳහා සාමන්‍යය මට්ටමේ ප්‍රතිසංවිධානයකට නොහැකිය. පක්ෂය  ව්‍යුහීය සහ  දෘෂ්ටිමය තලයන් දෙක තුළම සම්පූරණ ප්‍රතිව්‍යුගහත කිරීමට ලක් කළ යුතුව ඇත. එවිට දේශීය සහ කලාපීය දේශපාලන ප්‍රවණතා හඳුනා ගමින් නව දේශපාලන පෙරමුණක් බවට පත් කිරීමට එක්සත් ජාතික පක්ෂයට හැකියාව තිබේ. 

මෙහිදී වැදගත් වන්නේ පරාජයට වගකිව යුතු අයවලුන් දෝෂ දර්ශනය ලක් කරමින් කාලය නාස්ති කිරීම නොවේ. නව දේශපාලන සංස්කෘතියක් වෙනුවෙන් පක්ෂය තුළ වගකීමක් දැරීමට කෞෂලයක් සහ අවංක චේතනාවක් ඇති පිරිස් බලය වැඩි කිරීමය. ඊට අවශ්‍යය වන්නේ කුමන්ත්‍රණ කරුවන් නොවේ. ඒ සඳහා අවශ්‍යය තරුණ පිරිස රටේ සෑම ජනවර්ගයක්ම නියෝජනය වන පරිදි හඳුනා ගැනීම සහ එම පිරිස් ඒකරාශී කිරීමයි. ඊට සමගාමීව  පක්ෂයේ පරිපාලන ව්‍යුහය වත්මන් භූ-දේශපාලන ප්‍රවණතා වලට සරිලන පරිදි රටේ ජනතාවගේ මනෝභාවයන් තේරුම්ගෙන වෙනස් කිරීම අත්‍යවශ්‍යය වී තිබේ. 

සාගලගේ දේශපාලන කලාව ග්‍රාමීය මට්ටමේ ජනතාව ආකර්ශනය කරගැනීමට සමත් එකක් නොවේ. මන්ද ඔහු ව්‍යාජ නළුවෙක් නොවේ. එබැවින් ඔහු කොළඹ දිස්ත්‍රිකයට පැමිණ තම දේශපාලන කටයුතු සිදුකිරීමට තීරණය කිරීම ඔහුගේ දේශපාලන අනාගතයට යහපත් වේ. විශේෂයෙන් ලලිත් ඇතුලත්මුදලිගෙන් පසු රත්මලාන ආසනයට නව පණක් ලබා දීම වෙනුවෙන් විශාල ඉල්ලීමක් තිබේ. ඒ සඳහා කිහිප දෙනෙකු උත්සහ ගත් නමුත් ඔවුහු අසමත් වූහ. එවැනි ප්‍රදේශයක ජීවත් වන ඉහළ මැදපන්තියේ පිරිස් වෙත සාගලගේ දේශපාලන කලාව සහ ඉන් රටට ඇති ප්‍රයෝජනය දුෂ්කරතාවයකින් තොරව තේරුම් ගැනීමේ හැකියාව තිබේ. එය ඔහුගේ දේශපාලනය ශක්තිමත් වීමට ප්‍රභල හේතුවක් වනු ඇත. 

කොවිඩ් වසංගතයෙන් පසු  සමාජ පිළිවෙල  පෙර නොවූ විරූ ලෙස වෙනස්වී තිබේ. තැරැව්කරුවන්ගේ සහ වංචාකරුවන්ගේ පාරාදීසයක් බවට පත්වී ඇති ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනය වෙනස් කිරීම සඳහා රටේ විශාල පිරිසකට උනන්දුවක් සහ ඕනෑකමක් තිබේ. ක්‍රමෝපායිකව සිතන දේශපාලන කෞශල්‍යයක් ඇති මහත්මා දේශපාලනඥයෙකුට මෙම ප්‍රවණතාවය හඳුනාගැනීමට සහ ඉන් ප්‍රයෝජන ගැනීමට හැකියාව තිබේ. එක්සත් ජාතික පක්ෂය විසින් සාගල රත්නායක ඒ සඳහා තෝරා ගැනීම ඉතා යහපත් දෙයක් ලෙස නිරීක්ෂණය කළ හැකිය.  

පාස්කු ප්‍රහාරය සහ ඕක්ලන්ඩ් වෙළඳ සංකීර්ණයේ ප්‍රහාරය

 කතුවැකිය

නවසීලන්තයේ අද සිදු වූ තනි ප්‍රහාර ( ලෝන් වුල්ෆ් ඇටෑක්) ගණයට අයත් ත්‍රස්තවාදී  ප්‍රහාරය  අයිඑස් සංවිධානය ඇතුළු ජිහාඩ් ත්‍රස්තවාදීන් විසින් නඩත්තු කරනු ලබන මතවාදය අවබෝධ කරගැනීම සඳහා ලබා දී ඇති තවත් එක් බියකරු අත්දැකීමකි.  කුමන්ත්‍රණ න්‍යායාචාර්යවරුන් විසින් යලි යළිත් ගොඩ නගන තර්ක හමුවේ  මෙරට ජාතික ආරක්ෂාවට අදාළ විෂය ක්ෂේත්‍රය අබියෝගයකට ලක් වී ඇති වටපිටාවක මෙම සිදුවීම ගැන විමසා බැලීම වැදගත් වේ. 

නවසීලන්තයේ ඕක්ලන්ඩ් වෙළඳ සංකීර්ණයේ සිදු ප්‍රහාරය සිදුකළ ඝාතකයා  වසර ගණනාවක් තිස්සේ නවසීලන්ත ආරක්ෂක අංශවල නිරීක්ෂයට ලක් වී සිටි අයෙක් වන අතර මීට පෙර අවස්ථාවකදී අත්අඩංගුවට පත්වූ අයෙකි. ඔහුගේ මෙම ප්‍රහාරය සහ ඔහු ඒ සඳහා අභිප්‍රේරණය කරනු ලැබූ මතවාදය ගැන පැහැදිලි අදහසක් එරට අගමැතිනිය විසින් ඉදිරිපත් පත් කළාය. ඒ අනුව යමින් අදාළ සිදුවීම් ඉතාම විනීතව වාර්තා කිරීමට එරට ජනමාධ්‍යය ආයතන  කටයුතු කොට ඇත. තවත් දින කිහිපයකින් එරට කතෝලික පල්ලියේ අයෙකු හෝ වෙනයම් සිවිල් ක්‍රියාකාරී කණඩායමක අයෙකු ජනමාධ්‍යය ඉදිරියට පැමිණ එරට අගමැතිවරිය හෝ එරට බුද්ධි අංශ ප්‍රධානියා එම ප්‍රහාරය කුමන්ත්‍රණය කළේ යැයි නොකියනු ඇත. මන්ද එරට බොහෝ දෙනෙකු මිත්‍යාවට වඩා විද්‍යාව සහ හේතුව විශ්වාස කරන හෙයිණි. 

2019 වර්ෂයේ සිදුවූ පාස්කු ප්‍රහාරය සම්බ්න්ධයෙන්ද වැදගත් වන්නේ මෙවැනි විද්‍යානුකූල එකඟතාවයකට පැමිණ සමාජ කතිකාවක් ගොඩ නැගීම මිස විවිධ හිතලුමත පදනම් වෙමින් වැරදි මතවාද සමාජය පුරා ප්‍රචාරණය කිරීම නොවේ. අදාළ ප්‍රහාරය සිදුවීමෙන් දින කිහිපයකට පසු රෑන්ඩ් ආයතනයේ විශ්ලේෂකයෙකු ශ්‍රී ලංකා ගාර්ඩියන් පුවත්පතට සඳහන් කළ කාරණය යළිත් අවදාරණය කිරීම මෙහිදී වැදගත් වේ. එනම් ප්‍රහාරය සිදු වූයේ අයිඑස් සංවිධානය ශ්‍රී ලංකාව තෝරා ගැනීමේ ප්‍රතිඵලයක් නිසා නොව අයිඑස්  ඇතුළු ජිහාඩ් සංවිධාන විසින් පතුරුවා හරින මතවාදය ලංකාවේ ඉස්ලාම් අන්තවාදීන් විසින් අභිප්‍රේරණය කිරීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසය. ඒ වනවිට රාජ්‍යය පරිපාලනය භාරව කටයුතු කළ ආණ්ඩුවේ ඉහළ පෙළේ නායකයින් අතර තිබු අභ්‍යන්තර කුළල් කාගැනීම ඒ සඳහා අවශ්‍යය පසුබිම සකස් කරනු ලැබීය. 

නමුත් මෙම සමස්ත සිදුවීමෙන් විපතට පත්වී සිටින අයවලුන් දුකින් මුදා ගැනීමේ නූතන මෝසෙස් බවට තමන් විසින්ම කරගෙන සිටින කතෝලික පල්ලියේ කාදිනල් හිමි සහ මානව හිමිකම් රැකීම අදායම් මාර්ගය කරගෙන සිටින ඇතැම් කණඩායම් සිදුවීම අවභාවිතා කරමින් ඉතාම අවලස්සන දේශපාලනයක නිරත වෙති.  ඔවුහු ප්‍රහාර සිදුවූ දින පටන් විවිධ මතවාද පතුරුවා හරිමින් සමාජය ව්‍යාකූල කිරීම සඳහා අශික්ෂිත දේශපාලනයක් ඈඳා ගනු ලැබීය. 

ඕනෑම රටක බුද්ධි අංශ ක්‍රියත්මක වන ක්‍රමෝපායික පිළිවෙලක් තිබේ. විශේෂයෙන් තොරතුරු හුවමාරු කිරීම සඳහා වෙළඳපොළට හඳුන්වා දී ඇති මෙවලම්  නිසා නූතන බුද්ධි සේවාවන් වල කටයුතු සහ වගකීම් වඩාත් සංකීරණ වී තිබේ. මෙවැනි තත්වයකදී ලැබෙන තොරතුරු බුද්ධි විශ්ලේෂණ බවට පත්කිරීම යනු මහත් පරිශ්‍රමයෙන් කළයුතු කාර්යයකි.  පාස්කු ප්‍රහාරය  දේශපාලනීකරණය කිරීමෙන් සිදුවන්නේ සත්‍යය යටපත්වීම පමණක් නොව සතුරා පෙරට වඩා තවත් උපායසීලි වීමය. 

නවසීලන්තයේ සිදුවූ ප්‍රහාරයවිසින් අපට උගන්වන මූලික පාඩම නම් තනි පුද්ගලයෙකු විසින් මෙහෙයවන ත්‍රස්තවාදී කණඩායම් සහ සදකලිකබව මත නිර්මාණය කර ඇති මතවාදයක් විශ්වාස කරමින් අභිප්‍රේරණය වන ත්‍රස්තවාදීන් අතර ඇති වෙනසයි. මෙම බරපතළ සමාජ උවදුරට කුමන්ත්‍රණ න්‍යායන් වලින් පිළිතුරු සොයාගත නොහැකිය.  කුමන්ත්‍රණ න්‍යායන් වලට කළ හැක්කේ සතුරාගේ මීළඟ ප්‍රහාරය වඩාත් සූක්ෂ්මව කිරීම සඳහා සතුරාට අවශ්‍යය වටපිටාව සකස්කර දීම පමණි. අති උතුම් කාදිනල් හිමිපාණන්ගේ දෑස් විවර කර ඔහුට සහ ඔහු වටා සිටි අයට ඔවුන්ගේ විකාර කුමන්ත්‍රණ න්‍යායන් හැර යාමට ප්‍රඥාව ලබා දෙන ලෙස සර්වබලධාරි දෙවියන් වහන්සේගෙන් ප්‍රාර්තනා කරමු. ආමෙන්! 

වසංගතය අතරතුරදී දැවැන්ත ලෙස ලාභලැබූ ශ්‍රී ලංකාවේ මහ ව්‍යාපාර

විශාල විදේශ ණය  කන්දරාවක ගිලී, අපනයන ආදායම පහත වැටීමට මුහුනදී සිටින රාජපක්ෂ තන්ත්‍රය ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල වෙත යොමු වී ඇති අතර සාමාජික රටවල් සඳහා බැංකුවේ ඩොලර් බිලියන 650 වැඩසටහන යටතේ ඩොලර් මිලියන 800 ක පමන නයක් ලබා ගනු ඇත.

සමන් ගුනදාස

අප්‍රේල් සහ ජුනි අතර කාලය තුලදී ශ‍්‍රී ලංකාවේ ඉහලම සමාගම් නවයක් රුපියල් බිලියන 364 ක් (ඩොලර් බිලියන 1.8 ක්) උපයා ගත් අතර ඔවුන්ගේ මූල්‍ය වර්ෂයේ මුල් කාර්තුවේදී රුපියල් බිලියන 21 ක සාමූහික ලාභයක් සාක්කුවට දමා ගත්හ. මෙම මුදල සුපිරි ධනවතුන් විසින් අත් කරගත් ධනයෙන් සුළු කොටසක් පමනි, මේ වසරේ මේ දක්වා කාලය තුල බැංකු සහ අනෙකුත් විශාල සමාගම් සඳහා ලාභ ඉහල යන බව දැක ගත හැකිය.

Courtesy: dreamstime.com

මුල්‍ය, අපනයන, සැපයුම් (ලොජිස්ටික්), මත්පැන්, සෞඛ්‍ය සහ කොටස් වෙලඳාම ආදියෙහි නියුතු සමාගම් විසින් සිදු කල විශාලතම ඉපැයීම් අනුව, පසුගිය වසරේ එම කාලයට සාපේක්ෂව කොලඹ කොටස් වෙලඳපොලේ ලැයිස්තුගත සමාගම් 2021 මුල් මාස තුනේදී සියයට 189 ක වර්ධනයක් වාර්තා කලේය.

ආදායම හා රැකියා අහිමිවූ කම්කරුවන්ට, කුඩා ව්‍යවසායකයින්ට, ස්වයං රැකියාකරුවන්ට සහ දුප්පතුන්ට සිදු වූ විනාශකාරී ආර්ථික බලපෑමට තියුනු ලෙස වෙනස්ව, කොවිඩ්-19 වසංගතය අතරතුරදී අඛන්ඩව ක්‍රියාත්මක වීමට අවසර ලද සමාගම් ඉහලම ලාභ උපයන ඒවා බවට පත්විය. ඊයේ (29) වන විට, කොවිඩ්-19 හේතුවෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ පුද්ගලයින් 8,500 කට වැඩි පිරිසකගේ ජීවිත බිලිගෙන ඇති අතර, සමස්ත ආසාදන සංඛ්‍යාව 425,000 ඉක්මවමින් ඉහල ගොස් තිබේ.

රටවල් 20 ක ශාඛා ඇති ප්‍රධාන ලොජිස්ටික් සමාගමක් වන එක්ස්පෝලංකා ඉහලම ආදායමක් ඉපයූ සමාගම් නවය අතර විය. මෙම කාර්තුවේදී එය රුපියල් බිලියන 95 ක පිරිවැටුමක් සහ රුපියල් බිලියන 6.3 ක ශුද්ධ ලාභයක් ලබා ඇත.

දෙවන ස්ථානය ගත්තේ ලීසිං, කුලී පිට ගැනීම් (හයර් පර්චේස්), රක්‍ෂන සහ අනෙකුත් මූල්‍ය කටයුතු වල ප්‍රමුඛයා වූ එල්ඕඑල්සී සමාගම විය. එය රුපියල් බිලියන 4 ක ශුද්ධ ලාභයක් සමඟින් රුපියල් බිලියන 55 ක් උපයා ඇත. පසුගිය වසරේදී, බදු ගෙවූ පසු ශුද්ධ ලාභය ලෙස එල්ඕඑල්සී රුපියල් බිලියන 53 ක් සාක්කුවේ දමාගත් අතර එය මෙතෙක් ශ්‍රී ලංකාවේ සමාගමක් වාර්තා කල ඉහලම අගයයි. එහි හිමිකරු වන ඉෂාර නානායක්කාර මෙරට බිලියනපතියන්ගෙන් කෙනෙකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ ධනවත්ම පුද්ගලයා වන ධම්මික පෙරේරාට අයත් හේලීස් සහ වැලිබල් වන් මුල්‍ය ආයතනය අප්‍රේල් සිට ජුනි දක්වා වූ කාර්තුවේදී රුපියල් බිලියන 6.4 ක ශුද්ධ ලාභයක් සමඟින් රුපියල් බිලියන 90 කට ආසන්න මුදලක් උපයා ඇත.

30,000 කට අධික සේවකයින් සංඛ්‍යාවක් සිටින හේලීස් සමාගම, රබර් නිෂ්පාදනය හා වතු ආශ්‍රිත ආනයන-අපනයන කර්මාන්ත තුල කටයුතු කරයි. එම සමාගම වසර 143 ක ඉතිහාසයේ ලද ඉහලම ආදායම ලෙස පසුගිය වසරේ රුපියල් බිලියන 242 ක ආදායමක් සහ රුපියල් බිලියන 14 ක ශුද්ධ ලාභයක් උපයා ඇත.

තවත් ඉහල පෙලේ ව්‍යාපාරික ආයතනයක් වන ජෝන් කීල්ස් මෙම කාර්තුවේදී රුපියල් බිලියන 1.2 ක ශුද්ධ ලාභයක් සමග රුපියල් බිලියන 38 ක් උපයා ඇත. වසංගතයෙන් බලපෑමට ලක් වූ සමාගමේ එකම අංශය වූයේ සංචාරක ව්‍යාපාරයයි.

ඉහල පෙලේ සමාගම් නවයට අමතරව, රටේ සිව්වන විශාලතම පුද්ගලික වානිජ බැංකුව වන එන්ඩීබී, ශුද්ධ පොලී ආදායම රුපියල් බිලියන 5 ක් ලෙස වාර්තා කලේය—එය පසුගිය වසරේ එම කාලයට සාපේක්ෂව සියයට 15 ක වැඩිවීමකි. එම කාර්තුවේදී සම්පත් බැංකුවේ ශුද්ධ පොලී ආදායම බිලියන 10.8 දක්වා, සියයට 34 කින් ඉහල ගිය බව වාර්තා කලේය.

බිලියනපති ධම්මික පෙරේරා පසුගිය සතියේදී මාධ්‍ය තුල මැදිහත් වූයේ කිසිදු හේතුවක් මත ලංකාව අගුළු දැමිය යුතු නැති බවට කල උද්දච්ච ප්‍රකාශය සමගිනි.

'රටක් සම්පුර්නයෙන්ම අගුලු දමා පාලනය කිරීමට ආන්ඩුවකට නොහැකිය, එහෙම කල හැකිද?' කියා සිටි ඔහු, “අපනයන හරහා ඩොලර් ආදායමක් නොමැතිව” පෙට්‍රල්, ඖෂධ, කිරිපිටි සහ අනෙකුත් අත්‍යවශ්‍ය දේ ආනයනය කල නොහැකි බව පැවසීය. තම සමාගම් සහ අනෙකුත් ව්‍යාපාර විසින් ගොඩ ගසා ගන්නා ලද, අති විශාල අපනයන ලාභය ගැන පෙරේරා කිසිවක් කීවේ නැත.

පසුගිය මාසය පුරාම මහ ව්‍යාපාරිකයින් වෙනුවෙන් කතා කරමින්, ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ, ඉහල යන කොවිඩ්-19 ආසාදන හා මරන සහ දැඩි සෞඛ්‍ය පියවර ගැනීම සඳහා ස්වාධීන සෞඛ්‍ය විශේෂඥයින්ගේ හදිසි ඉල්ලීම් මධ්‍යයේ, ඕනෑම අගුලු දැමීමකට විරුද්ධ විය.

රාජපක්ෂ විසින් අගෝස්තු 20 දා අකමැත්තෙන් වුවද පනවනු ලැබූ සීමිත අගුලු දැමීම් මධ්‍යයේ තවමත් විශාල ව්‍යාපාරිකයින්ට අත්‍යවශ්‍ය සේවාවන් ලෙස තම ව්‍යාපාර පවත්වාගෙන යාමට ඉඩ සලසයි. ආන්ඩුවේ සීමා පැනවීම් වල සඵලතාවය පිලිබඳව සෞඛ්‍ය විශේෂඥයින් සිය කනස්සල්ල පල කර තිබේ.

පසුගිය වසරේදී මහා ව්‍යාපාරිකයින් සඳහා අතිවිශාල සහන අරමුදල් ලබා දෙන ලෙස (මුලු එකතුව රුපියල් බිලියන 230 ක්) ජනාධිපති රාජපක්ෂ මහ බැංකුවට නියෝග කලේය. අනෙකුත් මූල්‍ය පහසුකම් සහ තවත් බදු සහන ද ලබා දෙන ලදී. නිදසුන් ලෙස බොහෝ ආයතනික බදු සියයට 14 සහ 18 දක්වා අඩු කරන ලද අතර එය දකුනු ආසියාවේ අඩුම රේට්ටුව යි.

රාජපක්ෂ, පසුගිය දෙසැම්බරයේ පැවති ලංකා වානිජ මන්ඩල සම්මන්ත්‍රනයකදී පැවසුවේ, ආයෝජකයින් කොරෝනා වෛරස් වසංගතය විසින් ලබා දී ඇති “අවස්ථාවන් ප්‍රයෝජනයට ගත යුතු” බවයි.

වෘත්තීය සමිතිවල පිටුබලය ලැබූ ආන්ඩුව, පසුගිය වසරේ මුලදී, රටේ පවතින සීමිත කම්කරු නීති පවා නොසලකා හරිමින්, හිතුවක්කාර ලෙස සේවකයින් ඉවත් කිරීමේ අයිතිය ව්‍යාපාරවලට ලබා දුන්නේය. වසංගතය සමඟ කටයුතු කිරීමේ ධජය යටතේ, සේවා යෝජකයින්ට වැටුප් කප්පාදු පැනවීමට, වැඩ බර වැඩි කිරීමට සහ සේවා කොන්දේසි කප්පාදු කිරීමට ද අවසර දෙන ලදී.

රාජපක්ෂ අගෝස්තු 20 දා ඔහුගේ සීමිත අගුලු දැමීමේ පියවර නිවේදනය කරමින්, “තවත් කැපකිරීම්” කිරීමට සූදානම් වන ලෙස ජනගහනයෙන් ඉල්ලා සිටියේය. මිලියන 1.4 ක් පමන වූ රජයේ සේවකයින්ගේ වැටුප් සියයට 50 කින් අඩු කරන ලෙස ආන්ඩුවේ ඇමතිවරු දැනටමත් උද්ඝෝෂනය කරති.

පසුගිය සතියේදී කැබිනට් මන්ඩලය නිවේදනය කලේ කොවිඩ්-19 සෞඛ්‍ය සේවා සහ ආරක්ෂක අරමුදල සඳහා මාසයක වැටුප පරිත්‍යාග කරන බවයි. මාසික වැටුපට වඩා ඉහලින් වෙනත් වරප්‍රසාද ලබන ආන්ඩුවේ සහ විපක්ෂ සමගි ජන බලවේගයේ මන්ත්‍රීවරුන් වැලඳගෙන ඇති “පරිත්‍යාගය” ඔවුන්ගේ මාධ්‍ය ප්‍රයෝගයකි. එය රාජ්‍ය සේවකයින්ගේ වැටුප් කප්පාදු කිරීම සඳහා මහජන සම්බන්ධතා සූදානම් කිරීමේ ව්‍යායාමයකි.

සති දෙකක අගුලු දැමීම ආවරනය කිරීම සඳහා අඩු ආදායම්ලාභී පවුල් වලට රුපියල් 2,000 ක් ලබා දෙන බව ආන්ඩුව පවසා තිබේ. මෙය දිනකට එක් ආහාර වේලක් සඳහාවත් අගුලු දැමීමේ කාලය තුල ප්‍රමානවත් නොවේ.

විශාල ව්‍යාපාර දියුනු වන අතරම, අත්‍යවශ්‍ය භාන්ඩ සඳහා මිල ඉහල දැමීම නිසා වැඩ කරන ජනතාව පීඩාවට පත් වෙති. ජනවාරියේ සිට උද්ධමන රේට්ටු ඉහල යමින් පවතින අතර පසුගිය වර්ෂය සමඟ ගත්විට ජුනි මාසයේදී සියයට 6.1 ක් සහ ජූලි මාසයේදී සියයට 6.8 ක් ලෙස ඒම රේට්ටු ඉහල ගොස් තිබේ. ජූලි මාසයේදී ආහාර උද්ධමනය සියයට 11 ක් වූ අතර ආහාර නොවන ද්‍රව්‍ය සඳහා සියයට 3.2 ක් විය.

රාජපක්ෂ ආන්ඩුව විදේශ සංචිත පහත වැටීමකට මුහුන දී ඇති බැවින් (ඒවා ප්‍රමානවත් වන්නේ මාස දෙකක ආනයන සඳහා පමනි) අත්‍යවශ්‍ය ආහාර ද්‍රව්‍ය සහ වෙනත් භාන්ඩ ආනයනය කිරීම තහනම් කර ඇත.

සංවර්ධන අධ්‍යයන ආයතනය විසින් මෑතකදී කරන ලද ගෝලීය සමීක්ෂනයකට අනුව, මූලික ආහාර මිලට ගැනීම අසීරුතම රටවල් ලැයිස්තුවේ සිරියාව, නයිජීරියාව සහ ඉතියෝපියාවට පසු ශ්‍රී ලංකාව හතරවන ස්ථානයේ පවතී.

අත්‍යවශ්‍ය ඖෂධ 60 කට උපරිම මිලක් නියම කරමින් සෞඛ්‍ය අමාත්‍ය කෙහෙලිය රඹුක්වැල්ල පසුගිය සතියේ ගැසට් නිවේදනයක් නිකුත් කලේය.

කෙසේ වෙතත්, ලංකා පෞද්ගලික ඔසුසල් හිමියන්ගේ සංගමයේ සභාපති චන්දික ගන්කන්ද මාධ්‍ය වෙත පැවසුවේ ඖෂධ බොහොමයක මිල සියයට 9 කින් ඉහල දැමීමට ඔහු ගැසට් පත්‍රය භාවිතා කල බවයි. ගැසට් පත‍්‍රයේ ලැයිස්තුගත කර ඇති ඖෂධ අතර කොවිඩ්-19 ආසාදිතයින් හෝ දියවැඩියාව සහ අධි රුධිර පීඩනයෙන් පෙලෙන අය සඳහා ලබා දෙන වේදනා නාශක ද ඇතුලත් වේ.

විශාල විදේශ නය කන්දරාවක ගිලී, අපනයන ආදායම පහත වැටීමට මුහුනදී සිටින රාජපක්ෂ තන්ත්‍රය ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල (ජාමූඅ) වෙත යොමු වී ඇති අතර සාමාජික රටවල් සඳහා බැංකුවේ ඩොලර් බිලියන 650 වැඩසටහන යටතේ ඩොලර් මිලියන 800 ක පමන නයක් ලබා ගනු ඇත.

මුදල් සහ ප්‍රාග්ධන වෙලඳපොල පිලිබඳ රාජ්‍ය අමාත්‍ය අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් පසුගිය සතියේ උද්දාමයෙන් ප්‍රකාශ කලේ, “අපි පුරෝකථනය කල ගලා ඒම එකින් එක සිදුවන” බව යි, එයට ඩොලර් මිලියන 300 ක නයක් චීනය විසින් ලබා දෙන බව ද එකතු කලේ ය.

ජාමූඅ අවධාරනය කර ඇත්තේ නය ලබා ගන්නා ඕනෑම රටක් තම ආර්ථික දුෂ්කරතා මඟහරවා ගැනීම සඳහා “ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීමේ වැඩ සටහන්” ක්‍රියාත්මක කල යුතු බවයි. වෙනත් වචන වලින් කිවහොත්, මෙම නය ගෙවනු ලබන්නේ රාජපක්ෂ ආන්ඩුව විසින් කම්කරු පන්තියට හා දුප්පතුන්ට එල්ල කරන වඩාත් නිර්දය කප්පාදු ප්‍රහාරයන් මගිනි.