Hot!

LATEST UPDATES

More news and views

අගමැති හා කනිමෝෂි කරුණානිධි අතර හමුවක්


ඉන්දිය පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරියක වන කනිමෝෂි කරුණානිධි ප්‍රමුඛ ඉන්දියානු මධ්‍යම රජයේ හා තමිල්නාඩු කේරල ප්‍රාන්තවල නියෝජිතයන් පිරිසක් හා අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ අතර පසුගියදා (13) දින පෙරවරුවේ අරලියගහ මන්දිරයේදී සාකච්ඡාවක් පැවැත්විණි.

මෙහිදී ඉන්දියාව සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර පවතින දීර්ඝ කාලීන මිත්‍රත්වය සිහිපත් කළ ඉන්දියානු දූත පිරිස දෙරට අතර පවතින සබඳතාව තවදුරටත් වර්ධනය කරගත යුතු බව පෙන්වා දුන්හ.

පලාලි කලාපීය ගුවන්තොටුපල හා ඉන්දියාවේ නගර 04ක් අතර නොදුරු අනාගතයේදී ආරම්භ වීමට නියමිත සෘජු ගුවන් සේවාව හා ඒ වෙනුවෙන් ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුව ගෙන ඇති ක්‍රියාමාර්ග පිළිබඳව අගමැතිවරයා එම නියෝජිත පිරිස දැනුවත් කරන ලදී.

මෙම අවස්ථාවට නගර සැලසුම්, ජල සම්පාදන සහ උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍ය රාවුෆ් හකීම් ද සහභාගි විය.


''වේදනාව අප විඳි සතුටේම දිගුවක් විතරයි'' - Call Me By Your Name





 - මහේෂ් හපුගොඩ - 



හමුවීම් හා වෙන්වීම් 

මීට ටික කාලයකට කලින් තිරගත වුන Call Me By Your Name (2017) චිත්‍රපටය ගැන ලංකාවේ යම් ප්‍රමාණයකට විචාර ලියවිලා තිබුණ. මම හිතන්නේ දේශපාලන කතිකාව ඇතුලේ ඉන්න අයත් තම තමන්ගේ මතවාද ඒ ගැන ඉදිරිපත් කරලා තිබුණා. ඒ නිසා මේ පහුවෙච්ච චිත්‍රපටය ගැන යමක් දැන් කියන්න යන්නේ ඇයි කියන ප්‍රශ්නේ මේ වෙලාවේ එන්න පුළුවන්. මේ හදන්නේ ඇත්තටම ඒ ගැන විචාරයක් කරන්න නෙවෙයි. ඒ චිත්‍රපටයේ තියන එක්තරා දෙබසක් ගැන විතරක් කතා කරන්න. මොකද මම කතාකරමින් යන සාකච්චාවට ඒක පහසුවෙන් අදාල කර ගන්න පුළුවන් නිසා. ඒ ඔස්සේ බටහිර සහ පෙරදිග කියන බෙදුම සහ බුද්ධාගම සහ යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි කියන චින්තන පද්ධති දෙකේ ගැඹුරු වෙනස්කම් සහ එකඟවන්න පුළුවන් සම-ස්වරතා ගැන යම් අවබෝධයකට එන්න පුළුවන් නිසා. අවම වශයෙන් චින්තනමය තලයේ.

ඇත්තමට Call Me By Your Name චිත්‍රපටය රැගෙන එන්නේ කෙනෙක් කලින් නොසිතුව එකවරම ගොඩනැගුණු මිනිස් හමුවීමක් සහ වෙන්වීමක් ගැන. කතාව දිග හැරෙන්නේ යුරෝපීය පුනරුදයේ හදවත වන ඉතාලියේ ග්‍රාමීය ප්‍රදේශයක නිස්කලංකව ජීවත් වන යුදෙව් ඇමෙරිකානු පුරාවිද්‍යා මහාචාර්ය කෙනෙක් වෙතට වැඩිදුර අධ්‍යයනය සඳහා එන පශ්චාත් උපාධි අපේක්‍ෂකයෙක් ඒ පවුල සමග යම් කාලයක් ජීවත් වෙනකොට ඒ මහාචාර්ය වරයාගේ පුතා සමග ගොඩනැගෙන නොසිතූ සම්බන්දයක් පදනම් කරගෙන.


ආගන්තුක පශ්චාත් උපාධි ශිෂ්‍යයා වෙන්නේ ඔලිවර්. එයා එන්නේ යුදෙව් පසුබිමකින්. මහාචාර්යතුමා ගේ පුතා ඒලියෝ. ඒලියෝ සංගීතය ගැන හොඳ අවබෝධයක් තියන කෙනෙක්. එයා සම්භාව්‍ය සංගීතය අනු පිටපත් කරනවා (transcribe). පොත් කියවනවා. යුරෝපීය ඉතිහාසය ගැන දන්නවා. වෙලාවකට පියානෝ එක වාදනය කරනවා පවුලේ හැමෝගෙම රසවින්දනය වෙනුවෙන්. හිතුනාම පොඩි පොඩි වෙනස් කම් කරලත් play කරනවා. ආගන්තුක අයත් එයාගේ සංගීතය අහනවා. ඒ කියන්නේ එයා සාමාන්‍ය ඉතාලි පවුලක හැදෙන වැඩෙන පුතෙක් යුදෙව් පසුබිමක් තිබුණට. අමුත්තක් නැහැ. සාමාන්‍ය තරුණයෙක් ඉතාලි පෙම්වතියක් ඉන්න. හැබැයි සංවේදී කෙනෙක්.

මේ සාමාන්‍ය පවුල සහ සාමාන්‍ය තරුණයා වෙතට එන ඔලිවර් නම් ඉතින් යුදෙව්වෙක් ම තමයි. හරිම පුද්ගල බද්ධ මනුස්සයෙක්. ටිකක් තමන් ගැනම වූ මාන්නය වගේ යමක් තියනවා. ඒක ටිකක් තමන් අනෙකාගෙන් වෙන් කරන පුද්ගල කේන්ද්‍රීය බවක් වගේ දෙයක්. මේ සුවිශේෂ පුරුෂ යුදෙව් ගතියට (වෙනසට) තමයි ඒලියෝ එයාට බැඳෙන්නේ. එකට කතා කර කර ඉඳල 'අපි එහෙනම් පස්සේ හම්බවෙමු' (later) කියල ඔලිවර් අනික් අයගෙන් පටස් ගාල වෙන්වෙන එක කට්ටියට ම මුලින් ටිකක් අවුල් වගේ වුනත් පස්සේ මේ 'වෙනස' කට්ටියට තේරෙන්න ගන්නවා. ඒලියෝ නම් තේරුම් අරන් නතර වෙන්නේ නැහැ. එයා ඔලිවර් ගේ ආදරේ ඉල්ලා සිටින තැනට ම එනවා.

මුලින් ඔලිවර් ඒලියෝ ගේ ආදරේ ප්‍රතික්ෂේප කළත් ඔහුට ටික කාලයකින් සිද්ධ වෙනවා තමා වෙතට පිරිනැමුණු මේ ආදරේ ට හා කියන්න. ඒ වෙනකොට අපි දන්නවා ඒලියෝ ට ආදරවන්තියක් ඉන්නවා කියල. ඔලිවර්ටත් මේ ආපු ටිකට කෙල්ලක් සෙට් වෙලා. එයාගේ රටෙත් සමහර විට එයාට කෙනෙක් ඇති. මේ මානව සම්බන්දය ත්‍රිව වෙන තැනක් තමයි එයාල යන පාටි එක. පාටි එකේ වාදනය වන Psychedelic Furs ලගේ Love My Way සිංදුව සෑහෙන අර්ථයක් ගේනවා ඒ මොහොතේ මිනිස් මනසේ ශුන්‍ය බව සහ ව්‍යාකුල බව චිත්‍රණය කරන්න. මෙතන ව්‍යාකූල බව කියන්නේ එක් මිනිස් ආදරයක් සහ තවත් එවැනිම මිනිස් ආදරයක් අතර ඇතිවන සංක්‍රාන්ති තත්වය තුල ඇතිවන සාංකාවට (anxiety in transition). පරණ පවුලේ ඉඳන් අලුත් පවුලක් වෙත යනකොටත්, අලුත් රස්සාවකට යනකොටත්, අලුත් මානව සම්බන්දයකදී වුනත්, මේ රටෙන් තව රටකට මුලින්ම යනකොටත්, පක්ෂ මාරු කරන කොටත් මේ අනියත, අනාරක්ෂිත මානසික තත්වය මතුවන්න පුළුවන්. ඔලිවර් ගේ වියරු නැටුම මේ සඳහා හොඳ උදාහරණයක් (හැබැයි මම ඒ රිද්මයක් නැති නැටුමට ආස එයාගේ නැටුම තුල තියන ආත්මයේ හිස්බව විමෝචනය කිරීම නිසා). ඒ නැටුම ගෝලීය චිත්‍රපට රසික රසිකාවියන් අතර ගොඩක් ජනප්‍රියයි.

ඉතින් මේ ආපතික හමුවීම සිද්ධ වෙනවා. හරිම රොමැන්තික විදියට ඒක ගලා යනවා. උණුසුම් ආදරයක්. නිමේෂයෙන් නිමේෂය කැමරාව ග්‍රාමීය ඉතාලියේ සුන්දර තැන් හඹා යනවා. ඒලියෝ ට පලතුරු ගෙඩියක් උනත් පේන්නේ ඒ උණුසුම් ආදරයේ ආශා වස්තුවක් හැටියට. ආශාවට පූර්ණ ඇද වැටීමක් සනිටුහන් වෙන්නේ ඔලිවර් ඒලියෝ ගේ ශ්‍රුකානු සහිත ඒ පලතුරු ගෙඩිය ආශාවෙන් අනුභව කරන කොට. දෙවියන් ට කරන්න පුළුවන් හොඳම ගෞරවය ඒකයි එයාලගේ පැත්තෙන්. සම්බන්දය පැත්තෙන් එයාල පෙන්නනවා සමලිංගිකයින් හැටියට වුනත් එයාලට විෂම ලිංගිකයින් තරම්ම හෝ ඊටත් වැඩියෙන් ආදරය කරන්න පුළුවන් කියල. දෙවියන් ගේ වචනය ඉක්මවා යන්නේ ඔවුන් ආදරය හරහා ම යි. එනිසා සමලිංගික ආදරය ආදරයේ ගැඹුරේ නාමයෙන් පාපයක් වෙන්න බැහැ කියල.

සමරිසි නොවන සමරිසි ප්‍රේමය

ඇත්ත ප්‍රශ්නය වෙන්නේ මේ දෙන්නාම සමලිංගිකයින් නොවීමයි. ඒ ආදරේ ඇතුලේ එහෙම ඇද වැටුනට ඔලිවර් විෂම ලිංගික කෙනෙක්. ඒලියෝ උනත් එහෙමයි. නමුත් එක් නිශ්චිත ජගත් විෂයික නිමේෂයක (cosmic moment) ඒ දෙන්නා සමලිංගික වෙනවා. හරියට දෙන්නම සිගරට් බොන්නේ නැහැ වගේ. සාමාන්‍යයෙන් බොන්නේ නැහැ. ඒත් මේ නිශ්චිත නිමේෂයේ බොනවා. නිශ්චිත හේතුවක් දෙන්න බැහැ ඒ ක්‍රියාවට. ඒක පැවැත්මේ එක් ගැඹුරු කොස්මික නිමේශයක්. සාංද්‍රෘෂ්ටික නිමේෂයක්. සද්ගුරු මට වැදගත් මෙතන දී. පැවැත්මේ වචනයේ අර්ථය (logos) අහෝසි වන තැනදී. නොදැනුමේ නිමේෂයේ දී. ඇයි එහෙම වුනේ කියල කියන්න බැරි තැනදී. සම්භාව්‍ය විදියට කිව්වොත් අපේ දැනුමට ඔබ්බෙන් තියන ආපතික නිමේෂයේ දී.

අන්තිමට ඔලිවර් තමන්ගේ පර්යේෂණ වැඩ අවසන් කරලා ආපහු යන්න දවස පැමිණෙනවා. එතකොට ඒලියෝ අවුල් වෙනවා. එයා කියවන්න ගන්නේ දෙන්නා දෙන්නගේ නම් මාරු කරගෙන කතා කරපු හැටි. ආදරේ ඇතුලේ තමා අනෙකා තුල දියවෙලා ගිය හැටි. තමන්ගේ යුදෙව් පුද්ගල අහම අනෙකා තුල අහෝසි වෙලා ගිය හැටි. කඳු අතරේ රැව් පිළිරැව් දෙන විදියට එකිනෙකාගේ නම් තමන්ගේ නමින් අඬ ගහ ගත්ත හැටි. ආදරේ කියන්නේ එහෙම අරුම පුදුම දෙයක් මිසක් නිකම් ශුක්‍රාණු පහකිරීමේ සෙල්ලමක් නෙවේ කියල මේ සම්බන්දය ඔස්සේ අපිට ඔප්පු වෙනවා.

කෙසේ වුණත් මේ චිත්‍රපටය ගෝලීය අවධානය දිනා ගත්තේ මේ සියළු දේවල් වලට අමතරව චිත්‍රපටයේ අවසාන භාගයේ එළඹෙන එක් ආකාරයකට සායනික කියල කියන්න පුළුවන් ඒලියෝ සහ එයාගේ පියා අතර සිද්ධ වෙන අවසන් සංවාදය නිසා. මෙතන සායනික කියල කිව්වේ සුවපත් කියන අර්ථයෙන්. මේ යුගයේ හුඟක් අය සුවපත් වෙන්න කියන කොට බයයි. මොකද එයාල රෝග ලක්ෂණය විනෝද වෙන නිසා (enjoy the symptom). හරියට ම ධනවාදය ඉවර වෙන්නේ නැත්නම් ඔක්කොමල කැමතියි වගේ. නැති වුනොත් විනෝද වෙන්න දෙයක් නැති වෙනවනේ.

ග්‍රීක රෝම උරුමය ගැන සහ පුනරුද යුරෝපය ගැන හොඳ අවබෝධයක් තියන තාත්තා තමන්ගේ ආදරවන්තයා ගිහිල්ලා විතරක් නෙවෙයි යම් වරදකාරී බවකිනුත් පීඩා විඳින ඒලියෝ ට මෙහෙම කියනවා. 'අප නොසිතන ම වෙලාවක ස්වභාව ධර්මය කපටි විදියට අපගේ දුර්වලම තැන් වලින් රිංගනවා. ඊට පස්සේ ඔයාට ආයේ කිසිම දෙයක් දැනෙන්නේ නැති වෙන්න පුළුවන්. ඔයාට ආයේ කිසිම දෙයක් දැනෙන්න ඕනි නැති වෙන්නත් පුළුවන්. හැම දෙමව්පියකුටම ඕනි තමන්ගේ දරුවා කකුල් දෙකෙන් නැගිටිනවා දකින්න. නමුත් මට එහෙම ඕනි නැහැ. මම ඔබ උනානම් මමත් ඔබ අසලටම එන්න තිබුණා. නමුත් මට එහෙම සම්බන්දයක් තිබුණේ නැහැ.



 

  'වේදනාව කියන්නේ අපි ඒ වින්ද සතුටේම දිගුවක් විතරයි. ඒ නිසා වේදනාව මරන්න ගිහිල්ලා සතුටත් මරා දාන්න එපා'.

'ඔබට දැන් හැඟෙන විදියට ගත්තම දැන් ඔබට වේදනාවක් දැනෙනවා නම් ඒ වේදනාව තවත් ඇති දැඩි කර ගන්න. වේදනාවෙන් ඔබ පිච්චෙනවා වගේ කියල තේරෙනවා නම් ඒ ගිනි දැල්ල මිය යෑමට ඉඩ නොතබන්න. ඒ වේදනාව සමඟ සාහසික නොවන්න. දැන් සාහසික විදියට ඒ වේදනාව මර්ධනය කරන්න අප කරන සෑම දෙයකින් ම අවුරුදු තිහක් වෙනකොට වෙන්නේ අප ආශාවන් ගෙන් බංකොලොත් වෙලා යන එක. අලුතෙන් අපට හමුවන කෙනෙකුට දෙන්න තරම් ආදරයක් අප තුල ඉතිරි නොවන එක විතරයි දැන් ආශාවත් සමඟ කරන කෘර ගණුදෙනුවෙන් වෙන්නේ. හැඟීම් නිසා වේදනා උපදින නිසාවෙන්ම කිසිම දෙයක් නොහැඟෙන විදියට අපේ හැඟීම් මරල දැමීම කොතරම් අපරාදයක් ද?'

'වේදනාව කියන්නේ අපි ඒ වින්ද සතුටේම දිගුවක් විතරයි. ඒ නිසා වේදනාව මරන්න ගිහිල්ලා සතුටත් මරා දාන්න එපා'. ගිනි උඳුන ළඟ ඉද ගන්නා ඒලියෝ රූරා හැලෙන කඳුළු ඔස්සේ තමන්ගේ වේදනාව දියකරලා දානවා. මට සිහිවුනේ කවබතා ගේ 'කුඩා ඉශු නළඟන' කෙටි කතාව.

වේදනාව සුවපත් කරගන්න කෙටි පාර (short circuit) හැටියට අපි කරන්නේ වේදනාව ඇතිකරපු කෙනාට වෛර කරන එක. එයා දුන්න සතුටට වුනත් කෘර වෙන එක. හැබැයි ඒකෙන් විනාශ වෙන්නේ අපිමයි. වෛරය වෙනුවට ඉවසීම, මෛත්‍රිය, කරුණාව වගේ දේවල් දැන් බටහිර විසින් ම ගෝලීය තේමාවන් ලෙස විකසිත කරමින් සිටිනවා. මේ චිත්‍රපටය වුනත් ඒකට හොඳ උදාහරණයක්. මිනිස්සු විවිධ නිමේෂයන් ඇතුලේ ආපතික ලෙස විගලිත භාවය අත්විඳින නව ලෝකයක් මේක. ඇත්තටම තියෙන්නේ ආර්ථික-ශ්‍රම විගලිත බව විතරක් නෙවෙයි. නව ආත්ම මූලික අත්දැකීම මේ යුගයේ මිනිස්සු අත්දකිමින් ඉන්නවා. ඉශිගුරෝ, මුරකමි වගේ අය ගෝලීය සාන්දෘස්ටික කේන්ද්‍රයේ ගොඩක් ජනප්‍රිය මේ නිසා. මිනිස් අරගලය සුවිශේෂ සාන්දෘස්ටික බවක් අත්පත් කර ගනිමින් සිටිනවා. බහුත්වයන් ඉවසන සුළු, නූතන බවේ බහුවිධ විගලිතභාවයන් ඒකාත්මික ලෙස අවශෝෂණය කර ගන්න හැකියාව තියන පුළුල් ප්‍රජාතාන්ත්‍රික අවකාශයක් ගැන එසේනම් අපිට මේ යුගයේ හිතන්නට වෙනවා.

අනාගත අරගල භූමිය ගොඩක් සංකීර්ණයි කියන්නයි මට මේ චිත්‍රපටය හරහා ඕනි උනේ.


ඉසුරු සුභසිංහ ලංකාව දියුණු කරන්නේ කොහොමද ?



සංවර්ධනය කියන්නේ මේකද ? 

උදේ සවස පැය දෙකක් පුරාවට පෞද්ගලික බස් රථයකට නැගලා කොළඹ පිහිටි රජයේ කාර්යාලයට දිනපතා උදේ හවස ඇදෙන අතරමඟදී නිදිකිරා වැටි වැටී එන අතරේ ජීවිත අරගලයට පොර බදින මිනිස්සු වගේම ඉමක් කොණක් නොපෙනෙන ගොඩනැගිලි දකිද්දි මගෙන්ම ප්‍රශ්න කරන්නේ, සංවර්ධනය කියන්නේ පේනතෙක් මානේ පෙනෙන අහස උසට ඉදිවුණු ගොඩනැගිලි ද ?, හිස් ලූලූ අත ඇදෙන වාහන පේළි ද ?, නැත්නම් තැන තැන ගොඩගැහුණු ගඳ ගහන කුණු කඳු ද ?, උදේ සවස මූණේ සිනා පොදක් නොපෙනෙන (මාත් ඇතුළුව) ජීවිත අරගලය වෙනුවෙන් පොරකන මිනිස් හිස් ? පමණක්මද ? කියලා. 

ඇත්තටම, රටක දියුණුව කියන්නේ ඒ දේවල් පමණක්මද ?. මීට වඩා උසස් ජීවන තත්ත්වයකට යන ගමනේදී, මිනිස්සුන්ගේ ජීවන තත්ත්වය උසස් කරන්න 2020 ජනාධිපති අපේක්ෂකයෝ සතුව තිබෙන ප්‍රතිපත්ති මොනවාද ? ඒ ප්‍රතිපත්ති මෙරට සංවර්ධන මාවත කරා ගෙනයන්න හැකිවෙනවාද ? යන කාරණේ ගැන තමන්ගේ ඡන්දය පාවිච්චි කරන්න පෙරාතුව ඡන්ද දායකයෝ කීයෙන් කීදෙනෙක් නම් හොයාබලනවාද ?. 

මෙරට ආර්ථික ස්ථායිතාව ඇතිකරලා අතමිට සරු හෙටක් මිනිස්සුන්ට උරුම කරලා දෙන්න ලොකු ලොකු පක්ෂ වලින් වගේම ස්වාධීනව ඉදිරිපත් වන අපේක්ෂකයෝ තමන්ගේ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශන තුළ කෙතරම් ඉඩක් ලබාදීලා තියෙනවද ?. රටේ මූල්‍ය හා වෙළඳාම ගැන ඔවුන් දක්වලා තියෙන අවධානය කෙබඳුද ? කියලා හොයලා බලන්න හිතුවා. 

ජනපති අපේක්ෂකත්වය 

මේ ගැන හොයාබලන අතරතුරදී 2020 ජනාධිපතිවරණ උණුසුම සමාජ මාධ්‍ය පුරා පැතිර යද්දි ජනාධිපතිවරණයට තරඟ වදින්න සූදානමින් ඉන්න තරුණ අපේක්ෂකයෙකු වන ඉසුරු සුභසිංහ ඉදිරිපත් කරලා තියෙන ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනයේ අහම්බෙන් වගේ දකින්න ලැබුණා.

ඉසුරු සුභසිංහ සංවර්ධනය විදියට දකින්නේ, මිනිස්සුන්ට නිදහසේ සිනාසෙන්න හැකි, තුන්වේලම කුසට ආහාර ඇති, එකිනෙකාට ගරු කරන, අම්මාට, අක්කට, නංගිට, බිරිඳට තම පෙම්වතියට රෑ 10ට උනත් පාරේ බැහැලා තනියම යන්න පුළුවන්, දක්ෂයට නිසිතැන දෙන, වංචාව දූෂණය අවම වුණු, රටේ දේශපාලඥයාගේ ඉඳලා කම්කරුවා දක්වා වුණු පිරිස රජයේ රෝහලෙන් බෙහෙත් ලබාගන්න, මුළු ලංකාවම ආවරණය වෙන කාර්යක්ෂම පොදු ප්‍රවාහන සේවාවක් පාවිච්චි කරන, රටේ පොදු නීතියට යටත්, නිදහස් නිවහල් රටක්. 

ඉසුරු සුභසිංහගේ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනය තුළ තිබෙන ප්‍රමුඛතම කාරණයක් වෙන්නේ ‘Made in Sri Lanka - ලංකාවට නිමි භාණ්ඩ ගෙන්වීම වෙනුවට ලංකාවේ නිෂ්පාදිත නිමි භාණ්ඩ ලෝකයේ හැමතැනටම බෙදාහැරීම කියන සංකල්පයයි.  

ඔහු ඉදිරිපත් කරන ආර්ථික විසඳුම ප්‍රධාන කොටස් තුනකින් සමන්විත වෙනවා.   

ඉන් පළමුවැන්න වන්නේ, ආර්ථිකය කඩිනමින් යථා තත්ත්වයට පත්කරන්න ආර්ථික විවිධාංගීකරණය හා ස්ථාවරත්වය ඇතිකිරීමයි, මූල්‍යමය හා සහන උත්තේජනය මගින් බාහිර වෙළඳාමේ ශේෂය වැඩි දියුණු කිරීම, රජයේ අනවශ්‍ය වියදම් කපාහැරීම, සමස්ත ලංකාවටම බලපැවැත්වෙන ලෙසට රජයේ සහ පුද්ගලික අංශයේ අනිවාර්ය බලශක්ති ඉතිරි කිරීමේ හා අනිවාර්ය මූල්‍ය ඉතිරි කිරීමේ වැඩපිළිවෙළක් දියත් කිරීම මේ අතරට ඇතුළත් වෙනවා. මෙහිදී විද්‍යාව හා නිසි තාක්‍ෂණය හැකි සෑම විටම භාවිතයට ගැනීමට යත්න දරන බවටත් ඔහු පොරොන්දු වෙනවා. 

දෙවැනි කරුණ වන්නේ, රටේ ප්‍රධාන සම්පත වන මිනිසුන්ගෙන් උපරිම දායකත්වය ලබාගැනීමට නව රැකියා නිර්මාණය හා සමාජ මට්ටම ඉහළ නැංවීමේ අරමුණින් මානව සම්පත් ආයෝජනය වැඩි කිරීමයි. සමාජ සුබසාධන වැඩසටහන් මගින් සමාජයේ දුප්පත්ම සාමාජිකයින්ට අඩු තරමින් මූලික පහසුකම් හෝ ලබා දීම වැදගත් වෙන බවත්, අධ්‍යාපන ක්ෂෙත්‍රයේ ප්‍රතිසංස්කරණ, 100% නිදහස් අධ්‍යාපනය තහවුරු කිරීම, හා ආර්ථික ක්‍රියාවලිය සඳහා තරුණ තරුණියන් සවිබල ගැන්වීම නව ආර්ථික සැලැස්මේ තවත් ප්‍රධාන අංගයක් වෙන බවත් ඔහු දක්වනවා. මෙම සැලැස්මට අනුව ව්‍යසායකත්වය (entrepreneurship) නව නිපැයුම් සඳහා උනන්දු කරවීමත්, ඉදිකිරීම් හා කෘෂිකාර්මික අංශවලට සම්බන්ධ වීමට තරුණ තරුණියන් දිරිමත් කිරීමත් සිදුවෙනවා. 

ආර්ථිකය තරඟකාරී කරවීමට අවශ්‍ය ප්‍රතිපත්ති යෝජනා කරන ඉසුරු සුභසිංහ සිය ප්‍රතිපත්ති තුළින් පෙන්වා දෙන්නේ ව්‍යාපාර පවත්වාගෙන යාමට සහ ආරම්භ කිරීමට ඇති අනවශ්‍ය බාධා ඉවත්කරමින් දුර්වල හෝ දැනට නොපවතින යටිතල පහසුකම් ආදියේ සංවර්ධනය ඇතිකිරීමයි. ඒවගේම, හැම දිස්ත්‍රික්කයකම වල පොදු යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය කෙරෙහි අවධානය යොමුකරන අතර  මේ මගින් සියලුම දිස්ත්‍රික්ක වල ආර්ථික මධ්‍යස්ථාන 25ක් සංවර්ධනය කරන්නටත් නියමිතයි. ‘ගෝලීය ව සිතන්න දේශීයව වැඩ කරන්න (Think Globally, Act Locally)’ කේන්ද්‍ර කරගත් ඒ ඒ දිස්ත්‍රික්ක වලට ආවේණික සාධක සහ නිෂ්පාදන මත පදනම්වූ ආර්ථික කලාපයන් පිහිටුවීම සහ මනාව පවත්වා ගෙන යාමත් මෙහිදී සිදුවෙනවා. ඒ විතරක් නෙමෙයි අලුත් ප්‍රවේශයකින් අපේ දේ අගයන අපේ දේ වලට ප්‍රමුඛත්වය දෙන ව්‍යාපාරික හිතකාමී වාතාවරණයක් ඇතිකරන්නත් ඔහු පොරොන්දු වෙනවා. 

ක්ෂුද්‍ර මූල්‍ය සමාගම් වලට මොකද කරන්නේ ? 

හතු පිපෙන්නාක් මෙන් බිහිවෙන මූල්‍ය සමාගම් බිහිවීමට හා ඒවායින් අධික පොළියකට ජනතාවට ණය පහසුකම් සපයන නිසාම දිළිඳු පවුල් වල කාන්තාවන්ට දැඩි අභියෝගයකට මුහුණදෙන්නට මෑතකාලයේදී සිදුවුණා. මේ නිසාම සියදිවිනසාගැනීම් මෙන්ම පවුල් කැඩී බිඳී යාමත් දක්නට ලැබුණා. මෙවැනි මූල්‍ය සමාගම් වලින් අධික පොළියට සිදුකරන ණය සැපයීම් වෙනුවට මූල්‍ය සමාගම් පනත සංශෝධනය කරන්නට ඉසුරු සුභසිංහ සූදානම්. ඒ අනුව තැන්පතු මෙන්ම ණය සඳහා ද අය කරන පොළිය ස්වභාවික ආර්ථික වර්ධන රටාවට සමගාමීව හා ණය මුදල ලබාගන්නා කාරණය තුළින් පහසුවෙන් නැවත ගෙවිය හැකි මට්ටමේ පොළී අනුපාතයක් ඇතිව මුදාහැරීම අනිවාර්ය කිරීමේ විධිවිධාන පනවනු ඇත. 

විනිමය පාලන ආඥා පනත ශක්තිමත් කිරීම 

විදෙස් රටවල ව්‍යාපාරිකයින් මෙරට තුළ සිදුකරන ආයෝජන වලින් වැඩි මුදලක් නැවත එම රටවලටම ඇදී යනවා. මෙවන් වරදක් නැවත සිදුනොවන්නට නම් විය යුත්තේ කුමක්ද ?. විදේශ ආයෝජකයින් අධෛර්යයට පත් නොකොට මෙරට තුළම මුදල් රඳවා තබාගැනීමේ වැඩපිළිවෙලක් ක්‍රියාත්මක කිරීමයි. විනිමය පාලන ආඥා පනත වඩ වඩාත් ශක්තිමත් කිරීම තුළින් ලංකාව තුළ අයකරන ආයෝජන වලින් ඉපයෙන ධනය විදේශයන් කරා පාලනයකින් තොරව ඇදී යාම සීමා කෙරෙන අතර මෙරටට පිටතින් සිදුකෙරෙන මුදල් තැන්පත් කිරීම හෝ ආයෝජනය අනුදැනුමකින් හා පාලනයකින් තොරව සිදුවීම වැළකෙනවා. 

ජනතාව තලා පෙළන බදු වෙනස් කරන්නේ කොහොමද ? 

මහජනතාවගෙන් අයකර ගන්නා බදු, ආර්ථිකයට දැවැන්ත ශක්තියක් ගෙනදුන්නත් ඉන් පීඩාවට පත්වන ජනතාව ගැන ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකයින් ඇත්තටම සිතාබලනවද ? යන්න දැවැන්ත ගැටළුවක්. ඉසුරු සුභසිංහ අනාගත ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකයාගේ බදු ප්‍රතිපත්ති මොනවාද ?. 2009 දී හඳුන්වා දුන් ජාතිය ගොඩනැගීමේ බද්ද සම්පූර්ණයෙන්ම අහෝසි කරන ජනතාවට හා ව්‍යාපාරිකයින්ට සහනයක් ලබාදීමටත් එම ආදායම පියවාගැනීමට දේශීය නිෂ්පාදනය ඉහළ නැංවීමටත් සූදානම්. 

අපි නොදැන කෙතෙක් නම් බදු අපෙන් අයවෙනවාද ?. බස් ප්‍රවේශ පත්‍රයෙන්, එළවළු, සහල් වලින් පවා බදු අයවුවත් නැවත ඒ බදු මුදල් මහජනයාගේ ජීවිත සුඛිත මුදිත කිරීමට ඔවුන් වෙත පැමිණෙනවාද ?. මේ ගැටළුවට පිළිතුරු යෝජිත බදු ප්‍රතිපත්තිය මගින් සැපයෙනවා. වැට් බද්ද ක්‍රියාත්මක වෙන විදිය, තෙල් මිල වැනි ජනතාවගේ ජීවන වියදමට සෘජු ලෙස බලපාන නමුත්, නොදැනුවත්ව ගෙවන්නට සිද්ධ වෙලා තියෙන බදු පිළිබඳ වඩා පුළුල් පරීක්ෂණයක් දියත් කර අවශ්‍යතාව සොයා බලා රජයේ වියදම් පියවාගැනීමට ජනතාවට සහන ලබාදිය හැකි අන්දම ගැන ඔහු සොයාබැලීමට නියමිතයි. තැලී පෙලෙන මිනිස්සුන්ගේ රසාස්වාදය සඳහා තිබෙන සිනමාශාලා වලින් අයකරන විනෝද බද්ද මුළුමනින්ම අහෝසි කිරීමට ද සූදානමින් ඉන්නවා.

රැකියා වෙළඳපලට මොකද කරන්නේ ? 

ජනපතිවරණයක් සමීප වන හැමවිටදීම දකින්න ලැබෙන්නේ ලංකාවේ රැකියා වෙළඳපල ජාත්‍යන්තර තලයට සරිලන ශිල්පීය හැකියාවන්ගෙන් සමන්විත නැති බවත් තමන් බලයට පත්වුණාට පස්සේ ඊට අවශ්‍ය වෙනස්කම් සිදුකරන බවටත් වුණු ව්‍යාජ කතා. නමුත්, මේ වෙනස කිසිදින සිදුනොවීම මහත් ඛේදවාචකයක්. මෙම ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනයට අනුව රැකියා අවස්ථා හැකිතරම් දුරට අන්තර්කරණය කෙරෙන අතර රැකියා වෙළඳපලට සරිලන ලෙස හාම්පුතුන්ගේ මෙන්ම රැකියා අපේක්ෂකයින් තුළද ආකල්පමය වෙනසක් ඇතිවෙනවා. මෙරට රැකියා වෙළඳපල ගත්විට පිරිමින්ට පමණක් නියැලිය හැකි රැකියා හා කාන්තාවන්ට පමණක් නියැලිය හැකි රැකියා පමණක් යනුවෙන් ලිංගිකත්වය පදනම් කරගනිමින් රැකියා භේදයක් නිර්මාණය කිරීම සමාජ සම්මතය වෙලා තියෙනවා. නමුත්, ඇත්තටම කාන්තාවන්ද පිරිමින් වගේම ශක්තිසම්පන්නයි. විශේෂයෙන්ම, රටේ ආර්ථිකයට දැවැන්ත දායකත්වයක් දක්වන කාන්තාවන්ට සමහරවිට රැකියා ස්ථානයේදී පවා නිසි ගෞරවයක් නොලැබී යන අවස්ථා තිබෙනවා. මේ තත්ත්වය සමනය කරලා සමාජයේ තිබෙන වැරදි මත වෙනස්කර යහපත් ආකල්පමය වෙනසක් කරා යාම, විශේෂයෙන්ම, කාන්තාවන්ට වැඩබිම තුළ සුරක්ෂිත පරිසරයක් නිර්මාණය කරදීම නිසැකවම සිදුවේවි. 

මහ බැංකුවේ ධනාත්මක ප්‍රතිසංස්කරණ ඇතිකිරීම 

දත්ත පමණක් ඒකරාශී කරලා වාර්ෂික වාර්තා සකස් කර එළිදැක්වීම වෙනුවට අපේ රටේ ආහාර භෝග වගාව, භූමි භාවිතය හා කළමනාකරණය වගේ විෂයන් ගැන සොයාබලන අමාත්‍යංශ හා දෙපාර්තමේන්තු එක්ක සක්‍රිය ලෙස කටයුතු කරන අතරතුරදී උපදෙස් සපයන්න වගේම තීරණ ගන්න සහයවෙන්න මහ බැංකුවට ඇති වගකීම මීට වඩා පුළුල් කරන්න ඔහු සූදානම්. 

පාඩු ලබන රාජ්‍ය ආයතන මහ බැංකුවේ නියාමනයට යටත් කිරීම හා ඒවා ලාභ ලබන ආයතන බවට පත්කර කාර්යක්ෂම කිරීමේ අරමුණින් රාජ්‍ය ව්‍යවසායකත්වය හා ව්‍යාපාර සංවර්ධනය හා කළමණාකරණයට වෙනමම දෙපාර්තමේන්තුවක් මහ බැංකුවේ ස්ථාපිත වේවි. මේ ආයතන කළමණාකරණයේදී පුද්ගලික අංශයේ කළමණාකරණය මෙන් ශක්තිමත් කිරීමේ අභියෝගයට මුහුණ දෙන්න ඔහු සූදානම්. සහභාගීත්ව කළමණාකරණය ඉසුරු සුභසිංහ ප්‍රමුඛ රජයකින් ප්‍රවර්ධනය කිරීම මූලික අරමුණ වී තිබෙන අතර සේවකයෙකුගේ හෝ සේවක කණ්ඩායමකට එ‍රෙහිව කළමණාකාරීත්වය බොරු චෝදනා දක්වමින් ද්වේශ සහගත ලෙස තීරණ ගෙන ඇතැයි තාර්කිකව ඔප්පු කළහැකි අවස්ථාවකදී හැර කළමණාකරණ තීරණ වලට ධනාත්මක ලෙස මිස ඝෘණාත්මකව මැදිහත්වීමද වෘත්තීය සමිති වලට ද තහනම් වේවි. මේක කිසිසේත්ම මර්දනයක් නොවන වග සිහිතබාගත යුතුයි. මේ වගේ කටයුතු මගින් පටු දේශපාලන අරමුණු මුල්කරගෙන සේවකයින් තලා පෙලා දැමීමට ද වෘත්තීය සමිති වලට හැකියාවක් ලැබෙන්නේ නැහැ. 


 

  විදේශ ආයෝජන ප්‍රවර්ධනය 

පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරයෙන් පස්සේ අපේ රට ගැන ජාත්‍යන්තරයේ දැඩි කතාබහක් මතුවුණා. විශේෂයෙන්ම, ආර්ථිකයට ශක්තියක් එක්කරන විදේශ ආයෝජන අහිමිවීමේ දැඩි අවධානමකට මුහුණදෙන්නටත් සිදුවුණා. අභියෝග හමුවේ නැවත නැගී ඉන්න දරන උත්සහයේදී විදේශ ආයෝජන ගෙන්වා ගන්න වුවමනා වෙන අපේ රටට වාසිදායක ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය කරලා ඒ මුදල් මෙරට තුළ රඳවා තබාගැනීම ද අත්‍යවශ්‍ය වෙනවා. මේ නිසාම ඉසුරු සුභසිංහ යෝජනා කරන්නේ සෘජු විදේශ ආයෝජනය ප්‍රවර්ධනය කරන නමුත්, සේවක සූරාකෑම වළක්වන හා සේවය සුරක්ෂිත වන අන්දමේ නීති දැඩි කරලා, සේවකයින්ගේ වගකීම ප්‍රවර්ධන කරන අතරතුර රැකියා අවස්ථා ඇතිකිරීමට රජය වඩා සක්‍රීයව මැදිහත් වන ප්‍රතිපත්තියක්. පුද්ගලික අංශයේ සේවකයින්ට බලපාන කම්කරු නීතීන්හි  විෂමතාවයන් හා සංකූලතා අවම කරන්න පියවර ගන්න නිසා අතිශය පීඩාකාරී පරිසරයක රාජකාරි කිරීමට සිදුවීම මඟහැරී යනවා. 

ආර්ථික දියුණුව වගේම පරිසරය ගැනත් හිතමු 

සංවර්ධනය වෙත යන ගමන්මඟේ තියෙන්නේ ලිපිය ආරම්භයේදී කිව්වා වගේ අහස උසට ඉදිවෙන දැවැන්ත ගොඩනැගිලි, වාහන දුමින් පිරුණු දැවැන්ත නගර, රසායනික පොහොර යෙදූ මිනිස්සුන්ට වසවිස කවන දැවැන්ත ගොවිබිම් පමණක්මද ?. මේ තුළ මිනිසුන්ගේ ජීවිතයට හිතකර දේවල් ඇත්තෙම නැද්ද ?. ඉසුරු සුභසිංහ යෝජනා කරන ප්‍රතිපත්ති තුළ අපි කන බොන දෑ සෞඛ්‍යාරක්ෂිත වීමේ වැදගත්කම ගැන පෙන්වා දී තිබෙනවා. සොබාවිකත්වයට ආදරේ කරන කෙනෙකුට මේ ප්‍රතිපත්ති මාලාව තුළ තිබෙන ආකර්ශණීයම ප්‍රතිපත්තිය විය හැක්කේ ද මේ කාරණේ වන බව නොඅනුමානයි. විශේෂයෙන්ම, රසායනික පොහොර නිසා පසට, ජල මූලාශ්‍ර වලට මෙන්ම භූගත ජලජ ජෛව විවිධත්වයට හානිගෙන දෙන බවත් මේ නිසාම රසායනික පොහොර භාවිතය අවම කරමින් පොහොර සහනාධාරය වැනි තිරසාර නොවන ක්‍රම අවම කිරීමට පියවර ගන්නා අතර මීට විකල්පයක් ලෙස රජය මගින් ස්වභාවික පොහොර කර්මාන්ත ශාලා ඇති කරනු ඇත. රජය මගින් ස්වභාවික පොහොර කර්මාන්ත ශාලා ගොඩනගා මෙවැනි විකල්ප ක්‍රම ගැන පර්යේෂණය වල නියැලෙන පිරිසට බදු සහන, 99 අවුරුදු බදු යටතේ ඉඩම් ආදී සියළු පහසුකම් සැපයීමට නියමිතය. දිගුකාලයක් ගතවන වැඩපිළිවෙලක් වන මෙය ගොවීන්ගේ ආකල්පමය වෙනස හරහා වසර කීපයක ඇවෑමෙන් සාර්ථකත්වයට පත්වෙනු ඇත. කෙසේ වුවත් මෙහි සැබෑ ප්‍රතිඵල අත්වන්නේ පරම්පරා දෙකකින් පසුව බව ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනයේ දක්වා තිබෙනවා.  

රටේ ආර්ථිකය ගැන හැමෝම කතාබහ කරන මොහොතක ලංකාව තිරසාර සංවර්ධන මාවතක් කරා ගෙන යා හැකි නායකයෙකු 2020 දී ජනපතිධූරයට පත්කළයුතු බව නිසැකයි. 2015 දී වෙනසක් බලාපොරොත්තුවෙන් ඡන්දය පාවිච්චි කළ අපට හෙට දිනයේදී අපේ මීළඟ පරම්පරාවට වුවමනා හැබෑම වෙනසක් වෙනුවෙන් ඡන්දය පාවිච්චි කරන්න සිද්ධවෙනවා. ඉසුරු සුභසිංහගේ විශ්වාසය වන්නේ  ‘අපේ ජීවිත කාලය ඇතුළත මේ ඉලක්කයන්ට ළඟා වෙන්න පුළුවන්’ බවයි. තවදුරටත් අපට වැදගත් වන්නේ මාධ්‍ය මගින් හුවා දක්වන දැවැන්ත පුද්ගල චරිතද ? නැතිනම් මේ පොළව මත දළුලලන්නට හැකි  ප්‍රතිපත්තිද ? යන්න දෙවරක් සිතා බලන්න.   



දෙවැනි ලෝක යුද්ධය ඇරඹුණේ කොහොමද ?



ලංකාවේ රුසියානු තානාපති යූරි මැටෙරෙයි විසිනි


ලෙයින් වැකුණූ වසර 6 ක්


2019 සැප්තැම්බර් 1 වැනි දාට, දෙවැනි ලෝක යුද්ධය ආරම්භ වී වසර 80 ක් ගතවෙයි. මිනිස් වර්ගයාගේ ඉතිහාසය තුළ ඇති වූ මේ අතිශය විනාශකාරී සහ ලේ වැකි යුද්ධය වසර 6 ක් තිස්සේ දිග්ගැස්සී 1945 සැප්තැම්බර් 2 වැනි දා අවසන් විය. 

රටවල් 61 ක් ඒ යුද්ධයට සම්බන්ධ විය. එය, ලෝක ජනගහනයෙන් බිලියන 1.7 ක් හෙවත් එදා මිහිපිට සිටි ලෝක ජනගහනයෙන් සියයට 80 ක් ජනතාවකි. යුද්ධයෙන් නැති වූ ජීවිත සංඛ්‍යාව මිලියන 60 කට අධිකයි. ඉන් අති බහුතරය සාමාන්‍ය සිවිල් වැසියන් ය. වැඩිම විනාශය අත්වූයේ සෝවියට් දේශයටයි. මිලියන 26.6 ක් සෝවියට් ජනතාව එහිදී ජීවිතක්ෂයට පත්විය. ඊට හේතුව, නට්සි ජර්මානු හමුදාවන්ගෙන් තුනෙන් දෙකක් යොදවා තිබුණේ නැගෙනහිර යුද පෙරමුණේ වීමයි. 

දෙවැනි ලෝක යුද්ධය ආරම්භයට මත්තෙන්, විවිධ රාජ්‍ය තාන්ත‍්‍රික සහ දේශපාලනික කරුණු ගණනාවක් සිදුවිය. නට්සිවාදී ජර්මනිය ඉතා බලගතු නූතන හමුදාවක් ගොඩනගා තිබුණා පමණක් නොව, ෆැසිස්ට්වාදී යුරෝපා රාජ්‍ය සමූහයක්ම ඔවුන්ගේ සහායටත් එක් කරගෙන සිටියේය.

සෝවියට් රුසියාව කෙතෙක් වෑයම් කළත් යුද්ධය වැළැක්විය නොහැකි විය. බි‍්‍රතාන්‍යය, ප‍්‍රංශය, නට්සිවාදී ජර්මනිය සහ ෆැසිස්ට්වාදී ඉතාලිය අතර 1938 සැප්තැම්බරයේ අත්සන් තැබුණු ‘මියුනික් ගිවිසුම’ හරහා ‘සතුරා නැළවීමේ ප‍්‍රතිපත්තිය’ කූටප‍්‍රාප්තියට පත්වීම තුළින්, යුරෝපයේ පැවති දේශපාලනික තත්වය දෙදරවාලූ අතර අවසානයේදී ලෝක යුද්ධයට තල්ලූ කෙරුණි. මේ ගිවිසුම යටතේ, තමන්ගේ රටෙන් කෑල්ලක් ‘ස්වේච්ඡුාවෙන්’ ජර්මනියට පවරා දීමට චෙකොස්ලොවැකියාවට බල කෙරුණි. 

හිට්ලර්ගේ සැලැස්මෙන් ඉලක්ක කෙරුණේ පෝලන්තයයි

එය, යුද්ධයේ ආරම්භයයි. ඊළඟට, හිට්ලර්ගේ සැලැස්ම තුළ ඉලක්ක කෙරුණේ පෝලන්තයයි. ජර්මානු ආක‍්‍රමණයක් ඉදිරියේ ඊට එරෙහිව අන්‍යොන්‍ය සහයෝගීතාවයෙන් කටයුතු කිරීම සඳහා වන පොදු ගිවිසුමකට ඇතුළත් වීම සඳහා බි‍්‍රතාන්‍යයට සහ ප‍්‍රංශයට ඒ වන විට සෝවියට් දේශය කළ ඇවිටිලි නිරර්ථක විය. 

එවැනි තත්වයක් තුළ, පැහැදිලි ආක‍්‍රමණකාරී තත්වයක් ඉදිරියේ තමන් තනි වී සිටි අවස්ථාවක, ජර්මනිය මගින් තමන්ව ‘ආක‍්‍රමණය නොකරන’ බවට වන ගිවිසුමක් 1939 දී ජර්මනිය සමග අත්සන් කිරීම හැර වෙනත් විකල්පයක් සෝවියට් දේශයට තිබුණේ නැත. එය, ‘මොලටෝව්-රිබන්ට්‍රොප් ගිවිසුම’ නමින් හැඳින්වේ.

අමතක වූ ‘මොලටෝව්-රිබන්ට්‍රොප්’ 

හිට්ලර්ව යුද්ධයට තල්ලූ කෙළේ මේ ගිවිසුම නිසා යැයි කියමින් අද ඉතිහාසය ‘නැවත ලිවීමට’ තැත් කරන සමහරු, 1938 දී අත්සන් කෙරුණු ‘මියුනික් ගිවිසුම’ අමතක කරති. ඇත්තෙන්ම, ‘මොලටෝව්-රිබන්ට්‍රොප්’ ගිවිසුම අත්සන් කිරීම නිසා, අවුරුදු දෙකකට ආසන්න කාලයක් පුරා හිට්ලර්ගෙන් ප‍්‍රහාරයක් එල්ල වීම වළක්වා ගැනීමටත්, ඒ කාලය තුළ සෝවියට් දේශයේ ආරක්ෂක බලසේනා තර කර ගැනීමටත් සෝවියට් දේශයට හැකියාව ලැබුණි.

1939 සැප්තැම්බර් 1 වැනි දා, ජර්මානු ඔත්තු සේවාවන් මගින් අවුළුවන ලද ප‍්‍රකෝපකාරීත්වයක් පාවිච්චියට ගෙන, ජර්මනිය පෝලන්තයට එරෙහිව හමුදා ක‍්‍රියාකාරකම් ඇරැුඹීය. ඉන් දින දෙකකට පසු, එංගලන්තයත්, ප‍්‍රංශයත් ජර්මනියට එරෙහිව යුද්ධ ප‍්‍රකාශ කෙළේය. ඒ සමගම, ඔවුන්ගේ සහායට, කැනඩාව, නවසීලන්තය,  ඕස්ටේ‍්‍රලියාව, ඉන්දියාව සහ දකුණු අප‍්‍රිකාවත් ජර්මනියට එරෙහිව යුද්ධ ප‍්‍රකාශ කෙළේය. එහෙත්, අවශ්‍ය කරන සැබෑ සහායක් ඒ මගින් පෝලන්තයට ලැබුණේ නැත.  

මීට වසර 80 කට පෙර, 1939 සැප්තැම්බර් 1 වැනි දා, දෙවැනි ලෝක යුද්ධයේ පළමු අදියර දියත් වුණේ එසේ ය. 1940 මැයි වන තෙක්, එංගලන්තය සහ ප‍්‍රංශය තමන්ගේ ප‍්‍රතිපත්ති වෙනස් කෙළේ නැත. ජරමනිය ඔවුන්ගේ ආක‍්‍රමණකාරීත්වය එල්ල කරනු ඇත්තේ යුරෝපයේ නැගෙනහිර කලාපය දෙසට පමණක් විය හැකිය යන්න ඔවුන්ගේ විශ්වාසය විය. එහෙත් අනතුරුව සිදුවීම් පෙළගැසුනේ එයාකාරයෙන් නොවේ.

1940 අපේ‍්‍රල් මාසය වන විට, ඩෙන්මාර්කය සහ නෝර්වේ රාජ්‍යය ජරමානු හමුදාවන්ට යටත් විය. එසේම, නෙදර්ලන්තය, බෙල්ජියම සහ ලක්ෂෙම්බර්ග් යන අවට රටවල් හරහා ජරමානුවෝ ප‍්‍රංශයටත් පහර දුන්හ. නෙදර්ලන්තය සහ බෙල්ජියම යටත් විය. ප‍්‍රංශ නාවුක බළඇණිය පරාජය විය. ප‍්‍රංශයේ ඩන්කර්ක් වරාය කලාපයේ කඳවුරු බැඳ සිටි ප‍්‍රංශ, බි‍්‍රතාන්‍ය සහ බෙල්ජියම් සන්නද්ධ සේනා ජර්මානුවන් විසින් වැටලීම හේතුකොටගෙන, එම හමුදා එංගලන්තය වෙත පසුබැස්සවීමට සිදුවිය. මේ අතර, ප‍්‍රංශ ආණ්ඩුව පැරිසියෙන් පළාගොස්, ජර්මනියට යටත්වීමට අත්සන් කෙළේය.

ඊළඟට තිබුණේ, එක්සත් රාජධානියයි. එම දිවයින වටලෑ ජර්මනිය, ඉංගී‍්‍රසි නගරවලට අහසින් බෝම්බ දමන්නට විය. 1940 දී බි‍්‍රතාන්‍ය විසින් තිරසාරව සිය රට ආරක්ෂා කරගැනීම තුළ, ජර්මානු ආක‍්‍රමණය තාවකාලිකව මැඩලිය හැකි විය. මේ කාලය තුළ, යුද්ධය බෝලකන් රටවල් දෙසට ව්‍යාප්ත විය. 

1940 අපේ‍්‍රල් මාසයේදී ජර්මානු ෆැසිස්ට්වාදීහු, බල්ගේරියාව, ග‍්‍රීසිය සහ යුගෝස්ලාවියාව අල්ලාගත්හ. එනම්, සමස්ත බටහිර යුරෝපයමත්, සමස්ත මධ්‍යම යුරෝපයමත් හිට්ලර්ගේ යටතට පත්වූ බවයි. එපමණක් නොව, යුරෝපයේ සිට ලෝකයේ වෙනත් කලාපවලටත් යුද්ධය ව්‍යාප්ත විය. ඉතාලි-ජර්මානු හමුදා, උතුරු අප‍්‍රිකානු රටවලට එරෙහිව ප‍්‍රහාර දියත් කළහ. 1941 වසන්තය වන විට, මැද පෙරදිග සහ ඉන්දියාව ජයගැනීමේ සැලසුම් ජර්මානුවන් විසින් ඒ වන විට සකස් කෙරෙමින් තිබුණි. 

1941 ජුනි 22 වැනි දා ජර්මනිය සෝවියට් දේශයට පහර දුනි. ඉතිහාසයේ පෙර නොවූ විරූ තරමේ විශාල හමුදාවක් ඒ සඳහා යොදාගැනුණි. හමුදා බළඇණි 182 ක් සහ සේනාංක 20 ක් ඊට අයත් විය. එනම්, මිලියන 5 ක මිනිස් හමුදාවක්, යුදටැංකි 4400 ක්, අහස්යානා 4400 ක්, 47,000 කට අධික තුවක්කු සහ මෝටාර් සංඛ්‍යාවක් සහ නැව් 246 කි. මෙහිදී, රුමේනියාව, පින්ලන්තය සහ හංගේරියාව ආක‍්‍රමණකාරීන්ගේ පැත්තේ සිටි අතර, බල්ගේරියාව, ස්ලොවැකියාව, ක්‍රොඒෂියාව, ස්පාඤ්ඤය, පෘතුගාලය සහ තුර්කිය ආක‍්‍රමණකාරීන්ට ආධාර උපකාර කෙළේය. 

එහෙත්, සෝවියට් දේශයට එරෙහි ආක‍්‍රමණය, හිට්ලර් සිතූ ආකාරයෙන් සාර්ථක නොවුණි. මොස්කව් සහ ලෙනින්ග‍්‍රෑඞ් නගර අල්ලා ගැනීම ව්‍යර්ථ කෙරුණි. මොස්කව් සටනේදී ජරමානුවන් පරාජයට පත්කිරීම මගින්, ඔවුන්ගේ හමුදා ශක්තිය පිළිබඳව එතෙක් පැවති අද්විතීයත්වය පිළිබඳ මිථ්‍යාව පුපුරුවා හරින ලදි. ලෝකයේ සියලූ හමුදා බලවේග, ජරමානු ෆැසිස්ට්වාදයට එරෙහිව එක්සත් පෙරමුණක් වශයෙන් නැගී සිටීමට පටන්ගත්තේ ඒ අවස්ථාවේ ය. 1941 අගෝස්තුවේදී එංගලන්තය සහ ඇමරිකාව ‘අත්ලාන්තික ප‍්‍රඥප්තිය’ ඇති කරගත් අතර, සෝවියට් දේශයත් ඊට සම්බන්ධ විය.

වසර 80 ක් ගත වෙලා 

දෙවැනි ලෝක යුද්ධය ආරම්භයේ පටන් වසර 80 ක් වැනි දීර්ඝ කාලයක් මේ වන විට ගතවී ගොස් තිබේ. එහෙත් අප එය කිසි දවසක අමතක කර දැමිය යුතු නැත. එය මිනිස් ඉතිහාසයේ අතිශය වැදගත්, ඉතිහාසයේ ගමන් මග නිශ්චය කළ, සන්ධිස්ථානයකි.

‘සාමූහික සියදිවි නසාගැනීමේ’ ඛේදවාචකයක් ඇතිවීමට මිනිස් වර්ගයා ඉඩ තැබිය යුතු නැත. මිනිස් වර්ගයට අදාළ  ඕනෑම ජගත් ප‍්‍රශ්නයක්, නුතන ලෝකයේ මොන තරම් ගැටුම්කාරී තත්වයන් පැවතියත්, නිරාකරණය කරගත යුත්තේ ඒකාබද්ධ ප‍්‍රයත්නයන් තුළිනි. 

   මේ යුද්ධය ගැන අලූත් පරම්පරාව කිසිවක් නොදැන සිටියොත්, නට්සිවාදය උත්කර්ෂයට පත්කිරීමෙන් ලෝක සාමයට අත්විය හැකි විපත ඔවුන් තේරුම් නොගෙන සිටියොත්, ලෝකය නැවතත් මහා ව්‍යවසනයක ඉද්දරට පැමිණිය හැකිය.






යූරි මැටෙරෙයි 










(2019 සැප්තැම්බර් 2 වැනි දා Daily FT පුවත්පතේ පළවූ The Beginning of the Second World War, නමැති ලිපියේ සිංහල පරිවර්තනය,‘යහපාලනය ලංකා’ අනුග‍්‍රහයෙනි)

දීගොඩ කුමාරලා බිහිවන්නේ වෛද්‍යවරුන්ගේ සන්නිවේදන ඌනතා නිසා ?




 - වෛද්‍ය රුවන් එම් ජයතුංග -



 'මිහිර' පත්තරේට චිත්‍ර හා ළමා කතා ලියූ දීගොඩ කුමාර 


දීගොඩ කුමාර ගේ චිත්‍ර මෙන්ම ළමා කතා මා කියවා තිබේ. පාසල් කාලයේදී දීගොඩ කුමාර විසින් ලියන ලද මිහිර පත්තරේ පළවූ චිත්‍ර කවියක් මට තවම මතකය.

පාසල වෙත මම යන විට
කකුල කැඩුනි කළු ගලකට
යන්ට බැරුව සිටින කලට
ලැබුනා ඉබ්බෙකුගෙ පිහිට

එදා කවි කතන්දර චිත්‍ර ඇන් ද දීගොඩ කුමාර  විශ්ව ශක්තිය මගින් ලෙඩ සුව කිරීම ආරම්භ කොට තිබේ. 

ඉතා පහසුවෙන් මුලා කල හැකි ශ්‍රී ලාංකික ජනතාව මෙම විශ්ව ශක්ති මගින් , එලොවින්  ආ ජීවකයන් මගින් ලෙඩ සුව කිරීම විශ්වාස කරති. මේ නිසා කපටි ජාවාරම්කරුවෝ  ඕනෑම ලෙඩක් සුව කරන ජීවකයෝ බවට පත් වෙති. ඔවුන්ට ප්‍රචාරය ලබා දීමට සහ සෙනඟ ඇද්දවීමට සඳහා තවත් කොටසක් සිටිති. මොවුන් අනියම් ලෙස අදාල වෙදාගෙන් යැපෙන්නෝය.




 
 (තමන්ව සාධාරණීකරණය කරමින්) 


  භින්නෝන්මාදී ලක්ෂණ

තවත් සමහරක් භින්නෝන්මාද (schizophrenia)  ලක්‍ෂණ නිසාද තමන්ට විශ්ව ශක්තියක් තිබෙන බව කියා ලෙඩුන් සුව කිරීමට යති. මනෝ ප්‍රතිකාර අවශ්‍ය කෙරෙන මෙම හඳුනා නොගත් රෝගීන්ට මෝඩ ජනතාව විසින් අනේක ගරු බුහුමන් කරමින් ඔවුන් ගේ විකාර ප්‍රතිකාර ලබා ගනිති. මේ සඳහා දිය හැකි හොඳම උදාහරණය නම් ඩිලියුෂන් හෙවත් මෝහ තත්වයෙන් පෙලෙන කාන්තාවක් විසින් රාජකීය විද්‍යාලයේ සිසුන්ට දේව කැඳ වසර ගනනාවක් පුරා පෙවීමය. එය හිටපු විදුහල්පතිවරයාටද එම කාන්තාවටද වටේ සිටි හෙන් චයියන්ටද රන් ඉල්ලමක් විය. 

මීට වසර ගණනාවකට ඉහතදී එලොවින් ආ ජීවකයෙකු නන්දසේන සූරිය ආරච්චි නම් මාධ්‍යවේදියෙකුට ගෙවීම් කරමින් විශාල සුව මෙහෙයක් පැවැත්වීය. මම ඔහුට ලක්බිම පුවත්පත හරහා 2007  වසරේ අභියෝග කිරීමෙන් පසු ඔහු තාවකාලිකව මේ ව්‍යාපාරය නවතා දැම්මේය.

විශ්ව ශක්තියෙන් රෝගීන් සුවකළ හැකිද ? 

විශ්ව ශක්ති යනාදී සුව මෙහෙයුම් මගින් රෝගීන් සුව කල හැකිද ? මගේ අදහස නම් මෙහි තිබෙන ඇණවුම් චිකිත්සාව නිසා විඝටන (Dissociative) තත්ව වලින් පෙලෙන රෝගීන් සුවය ලබති. නමුත් බරපතල මාරාන්තික රෝග වලින් පෙලෙන පුද්ගලයන්ට වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර නවත්වා සුව මෙහෙයුම් කිරීම මගින් මරණය ලඟා කර ගත හැකිය. 

විඝටන (Dissociative) තත්ව වලින් පෙලෙන රෝගීන්ට   මනෝ ප්‍රතිකාර ලබා දීමේන් විඝටන තත්වය නිසි පරිදි  සුව කල හැකිය. මෙවැනි යාඥා , විශ්ව ශක්ති ප්‍රතිකාර මගින් රෝග ලක්‍ෂණ යටපත් වනවා මිස විඝටන ආබාධය සහමුලින් සුව වන්නේ නැත.

ලංකාවේ වෛද්‍යවරුන්ගේ සන්නිවේදනය දුර්වලයි

මිනිසුන් බොහෝ දෙනෙකු මෙම විශ්ව ශක්ති සුව මෙහෙයුම් කරා ඇදෙන්නේ ඇයි? මාගේ අදහස නම් ලංකාවේ වෛද්‍යවරුන් බොහෝ දෙනෙකු තුළ තිබෙන සන්නිවේදන ඌනතාව නිසා රෝගීන් වෛද්‍ය  ප්‍රතිකාර කෙරෙහි  එතරම් විශ්වාසයක් නොතබති. තවද මාධ්‍ය මගින් නොකඩවා මිත්‍යාව සමාජ ගත කරන නිසා ලංකා සමාජය තුල තාර්කික බුද්ධිය යටපත් වී තිබේ. මේ හැර විද්‍යාව ඉගෙන ගත් නමුදු එය කටපාඩමින් මිස තාර්කිකව ඉගෙන නොගත් නිසා විද්‍යා උපාධිධාරීන් පවා මේ ව්‍යාජයන්ට රැවටෙති. මේ පුද්ගලයන් ගේ මොලය විසි වන සියවසේ නමුදු හදවත තවමත් තිබෙන්නේ ගල් යුගයේය. 


 

 (නීතිඥ අනුර හෑගොඩ හොරොව්පොතාන සිද්ධිය සාධාරණීකරණය ඇති අන්දම)


දීගොඩ කුමාර  තමන් ගේ  විශ්ව ශක්ති ප්‍රතිකාර අරඹන්නේ එලොවින් ආ ජීවකයා මෙන් මාධ්‍යවේදීන් අල්ලාගෙන නොව වෛද්‍යවරු කිහිප දෙනක් අල්ලාගෙනය. මින් එක් වෛද්‍යවරයෙකු වූ සංජීව හෙයියන් තුඩුව මා සමග 1985 උසස් පෙළ පන්තියේ කොලඹ නාලන්දා මහා විද්‍යාලයේ ඉගෙනුම ලැබූ අයෙකි. වෛද්‍යවරු පවා මෙම විශ්ව ශක්ති ප්‍රතිකාර මුලාසියට  අනුග්‍රහ දක්වන්නේ මුල්‍යම හෝ වෙන යම් වාසියක් තකාද හෝ නැතහොත් තම විද්‍යාත්මක ප්‍රතිකාර ක්‍රමය තර්කානුකූලව වටහා ගැනීමට තිබෙන නොහැකියාව නිසාද කියා මම නොදනිමි. 

බොහෝ විශ්ව ශක්තිකරුවන් තම  ව්‍යාපාරය ආරම්භ කරන්නේ මම සල්ලි ගන්නේ නෑ කියමිනි. නමුත් එය පසුපස බොහෝ යටි අරමුණු තිබේ.සමහරක් අරමුණු දේශපාලන බලය ගැනීම සඳහා කෙරෙන වෑයම් ය 

 දේශපාලකයන් ද මෙවැනි ව්‍යාජ සඳහා අනුග්‍රහය දෙති . මයිකල් මුවර් කියූ පරිදි නීරෝගී තාර්කික ශක්තියෙන් හෙබි ජනතාවක් පාළනය කිරීම අපහසුය. එම නිසා ඔවුන්ව මිත්‍යාවේ සහ මුළාවේ නිබඳවම ගැල්විය යුතුය. 







( ලියුම්කරු වෘත්තියෙන් වෛද්‍යවරයෙකු වන අතර කැනඩාවේ යෝක් විශ්ව විද්‍යාලයේ මනෝ විද්‍යා උපාධිධාරියෙකි. එසේම වර්තමානයේ ඔස්ට්‍රියානු විශ්ව විද්‍යාලයක  මනෝ චිකිත්සනය පිළිබඳව ආචාර්‍ය උපාධිය හදාරන්නෙකි. තවද අන්තර්ජාතික  Posttraumatic Embitterment Disorder (PTED)  සම්මේලනයේ වෛඥානික කමිටු - International Scientific Committee සාමාජිකයෙකි )


රුපවාහිනී නාලිකා ප්‍රවෘත්ති

සියත සහ ස්වර්ණවාහිනියේ පුවත් විකාශයන් වල ඇති ගුණාත්මකබාවයට අපේ ප්‍රණාමය


කතු වැකිය 

මෙරට රුපවාහිනී නාලිකා  විශාල ප්‍රමාණයක් තිබේ. ඉන් ප්‍රධාන පෙළේ සිංහල නාලිකා හතක් පමණ තිබේ. ඒවා සියල්ලම විවිධාකාරයේ වැඩසටහන් විකාශණය කරනු ලබන අතර, මෙරට ජනතාවගෙන් සැලකිය යුතු කාලයක් කුමන හෝ නාලිකාවක් ඍජුව හෝ එම නාලිකාව විසින් පවත්වාගෙන යන යූ ටියුබ් වැනි සමාජජාල වෙබ් අඩවික් විසින් ආකර්ශනය කරගනු ලබන්නේය.  එසේම, මෙරට නාලිකා වලින් නිපදවන වැඩසටහන් බොහෝමයක් රටේ ජනතාවගේ ආකල්ප සහ හැඟීම් සඳහා කුමන හෝ ආකාරයකින් බලපෑම් සිදු කරනු ලබයි. මේ නිසා මෙම සියලුම නාලිකා වලට ඇති වගකීම සුළුපටු නොවේ.


රූපවාහිනියේ ඉතිහාසය ආකර්ශනීයය. ලොව ප්‍රථම විද්‍යුත් රූපවාහිනිය නිර්මාණය කරන ලද්දේ 21 හැවිරිදි නව නිපැයුම්කරුවෙකු වූ ෆිලෝ ටේලර් ෆාන්ස්වර්ත් විසිනි. ෆාන්ස්වර්ත් වයස අවුරුදු 14 වන තෙක් විදුලිය නොමැති නිවසක ජීවත් වූ බව සඳහන් වේ. උසස් පාසලේ සිට ඔහු චලනය වන රූප ග්‍රහණය කර ගැනීමටත්, එම රූප කේත බවට පරිවර්තනය කිරීමටත්, එම රූප ගුවන් විදුලි තරංග ඔස්සේ විවිධ උපාංගවලට ගෙනයාමටත් හැකි ක්‍රමයක් ගැන සිතන්නට පටන් ගත්තේය. ඔහුට අමතරව, රුසියාවේ බොරිස් රෝසිං විසින් ෆාන්ස්වර්ත්ගේ පළමු සාර්ථකත්වයට වසර 16 කට පෙර රූප සම්ප්‍රේෂණය කිරීමේදී සරල අත්හදා බැලීම් කිහිපයක් සිදු කර ඇත. එසේම, සර්පිලාකාර රටාවකින් සකස් කර ඇති සිදුරු සහිත භ්‍රමණය වන තැටියක් භාවිතයෙන් රූප පරිලෝකනය කරන යාන්ත්‍රික රූපවාහිනී පද්ධතියක් එංගලන්තයේ ජෝන් ලොජි බෙයාඩ් සහ එක්සත් ජනපදයේ චාල්ස් ෆ්‍රැන්සිස් ජෙන්කින්ස් විසින් 1920 ගණන්වලදී නිරූපණය කරන ලදී.  

කෙසේ වෙතත්, ඒ දක්වා සොයාගත් ඕනෑම යාන්ත්‍රික රූපවාහිනී පද්ධතියකට වඩා ෆාර්න්ස්වර්ත් සැතපුම් ගණනක් ඉදිරියෙන් සිටියේය. ෆාර්න්ස්වර්ත්ගේ පද්ධතිය ඉලෙක්ට්‍රෝන කදම්භයක් භාවිතා කරමින් චලනය වන රූප ග්‍රහණය කර ගත්තේය. රූපවාහිනිය මගින් සම්ප්‍රේෂණය කළ පළමු රූපය සරල රේඛාවක් විය. පසුව, ෆාර්න්ස්වර්ත් ප්‍රසිද්ධියේ තම රූපවාහිනිය භාවිතා කරමින් ඩොලර් ලකුණක් සම්ප්‍රේෂණය කළේ ආයෝජකයෙකු ඔහුගෙන්, “ෆාර්න්ස්වර්ත්, අපි මේ සඳහා ඩොලර් කිහිපයක් දකින්නේ කවදාද?” යනුවෙන් ඇසූ පසුය.

1926 සිට 1931 දක්වා කාලය තුළ යාන්ත්‍රික රූපවාහිනී නව නිපැයුම්කරුවන් ඔවුන්ගේ නිර්මාණ අඛණ්ඩව වෙනස් කර පරීක්ෂා කළහ. කෙසේ වෙතත්, නවීන විදුලි රූපවාහිනී වලට සාපේක්ෂව ඒවා සියල්ලම යල්පැන ගොස් ඇත: 1934 වන විට, සියලු රූපවාහිනී විද්‍යුත් පද්ධතියට පරිවර්තනය කර තිබුණි. ඉන් පසු සිදු වූ විවිධ වෙනස්කම් සහ සොයා ගැනීම් ඔස්සේ, රූපවාහිනිය සමාජයේ මූලික මෙවලමක් බවට පත්විය. 

ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම වරට රූපවාහිනී නාලිකාවක් ආරම්භ කරනු ලැබුවේ, 1979 දීය. අනිල් විජේවර්ධන සහ ෂාන් වික්‍රමසිංහ විසින් ආරම්භ කළ 1979 අප්‍රේල් 15 වන දින විකාශනය ආරම්භ කළ රටේ ප්‍රථම රූපවාහිනී නාලිකාව ලෙස ස්වාධීන රූපවාහිනී ජාලය ආරම්භ කරන ලදී.  ඉන් පසු 1982 දී ජාතික  රූපවාහිනිය ආරම්භ විය.  පෞද්ගලික රූපවාහිනී නාලිකා විකාශනය කිරීමට අවසර දෙන තෙක් 1992 දක්වා රජය රූපවාහිනී විකාශනයේ ඒකාධිකාරයක් පවත්වා ගෙන ගියේය. නමුත්, කැපිටල් මහාරාජා සහ සිංගප්පූරු විදුලි සංදේශ සමාගම අතර හවුල් ව්‍යාපාරයක් ලෙස මහාරාජා ටෙලිවිෂන් (එම්ටීවී) පළමු පුද්ගලික රූපවාහිනී නාලිකාව ආරම්භ විය. එතැන් සිට ශ්‍රී ලංකාවේ බොහෝ නව රූපවාහිනී මධ්‍යස්ථාන ආරම්භ විය. ශ්‍රී ලංකාවේ චන්ද්‍රිකා ජාල ගණනාවක් ද ඇත. 
රූපවාහිනීය සහ ඊට පණිවිඩ ලබා දෙන නාලිකා තාක්ෂණික වශයෙන් සීඝ්‍රයෙන් ඉදිරිය ගොස් ඇති අතර ග්‍රාහකයා වෙත පණිවිඩ ලබාදීම ඉතාම වේගවත් කරමින් මිනිය නොහැකි තරගකාරීත්වයක් මෙම නාලිකා අතර නිර්මාණය වී තිබේ. කෙසේ නමුත්, බොහෝ නාලිකා වලින් නිපදවන වැඩසටහන් වල අන්තර්ගතය ඉතාම දුර්වල මට්ටමට වැටී තිබේ.එසේම බොහෝමයක් නාලිකා වල සේවය කරණ පුද්ගලයින්ට ලැබෙන වැටුප් ප්‍රමාණය සහ ඔවුහුට තම ජීවිකාව ගැටගසා ගැනීමට ඇති නිදහස ඉතාම සීමා කොට තිබේ. හේතු ගණනාවක් හේතුවෙන්, මෙම ක්ෂේත්‍රය විශාල කඩා වැටීමකට ලක්වී තිබේ. 

මීට දශක තුනකට පමණ පෙර මෙරට තිබු උසස් මාධ්‍යය භාවිතය ඉතාම කනගාටුදායක අන්දමින් සමාජයෙන් ගිලි හී ගොස් ඇත. ඒ වෙනුවට ඉතාම දුර්වල සහ ව්‍යාකූල මාධ්‍යය භාවිතයක් වෙතට සමස්ථ රටම තල්ලු කොට තිබේ. විශේෂයෙන් බොහෝ මාධ්‍ය ආයතන, තම යැපීම සඳහා විවිධ ආකාරයේ කොන්ත්‍රාත්තු භාරගෙන සිටින පුද්ගලයින්ගේ ගොදුරු බවට පත් වී ඇති අතර ඔවුහු බොහෝමයක් තම පටු අභිමතාර්ථයන් මුදුන් පමුණුවා ගැනීම සඳහා ජනමාධ්‍යය මෙවලමක් ලෙස භාවිතා කරනු ලබයි. 

රූපවාහිනී නාලිකා, ප්‍රචණ්ඩත්වය සහ ලිංගිග හැඟීම් උත්සන්න කරන අන්තර්ගතයන් වලට වැඩි නැඹුරුවක් දක්වන අතර කඳුලක් පෙන්වීමෙන් තොරව වැඩසටහනක් නිමා නොකිරීමට බොහෝ රූපවාහිනී නාලිකා කටයුතු කරති. අපරාධයක් සිදු වූ තැනක අපරාධය සිදු වූ ආකාරය පමණක් නොව එවැනි සංවේදී අවස්ථාවක වැළපෙන පුද්ගලයින්ට මූලිකත්වය ලබා දෙමින් තම වාර්තාකරණයේ යෙදෙති. මෙය, ඕනෑම මනුෂයෙකුට හිමි මූලික අයිතියක් වන තම පෞද්ගලිකත්වය ආරක්ෂා කර ගැනීමට ඇති අයිතිය දරුණු ලෙස උල්ලංඝණය කිරීමකි. එසේම, විවිධ දේශපාලන න්‍යාය පත්‍ර මුදුන් පමුණුවා ගැනීම සඳහා, ඕනෑම සිද්ධියක අන්තර්ගත කරුණු, තමන්ට අවශ්‍යය ආකාරයෙන් අරුත් ගැන්වීම නිතරම පාහේ අත්විඳිය හැකි කාරණයකි. 

මෑතකදී එක් චීන ජාතික මාධ්‍යයවේදියකු මෙරට මාධ්‍යය ගැන අපුරූ විග්‍රහයක් කරනු ලැබීය. මෙරට මාධ්‍යය ආයතන  පුවත් තැනීම සහ එය ග්‍රාහකයා වෙත ලබාදෙන ආකාරය පුදුම සහගත බවත් ඒ බොහෝමයක් පුවත් ඔවුහු එකිනෙකාගේ හුදු නිර්මාණයන් බවත් ඔහු සඳහන් කළේය. නමුත් චීනයේ එවැනි සෙල්ලම් කළ  නොහැකි බවත්, කරුණු ප්‍රකාරව ඕනෑම පුවතක් පල කිරීමට මාධ්‍යයට සහ සමාජ මාධ්‍යය ජාලා වලට ඉඩ ඇති බවත් ඔහු කියන්නේය. මේ රටේ පුවත් යනු ඇතැම් මාධ්‍යය වේදීන්ගේ සහ ඔවුහුට තොරතුරු සපයන මූලාශ්‍ර වල සිතුවිලි සහ මවාපෑම් මිස සත්‍යය තොරතුරු නොවන බව බොහෝ දෙනෙකුගේ හැඟීමය. මේ හේතුව නිසා මාධ්‍යයට සහ මාධ්‍යයවේදීන්ට තිබු පිළිගැනීම සහ ගරුත්වය ඉතාම පහත් මට්ටමට වැටී තිබේ.

අපට මෙම නාලිකා වලින් ඉල්ලීමට විශාල දෙයක් නැත. නමුත් මේවා ඉතාම වැදගත් අන්දමින් වෙනස්විය යුතුය. පුවතක් ලබා ගැනීම සඳහා, මාධ්‍යවේදීන් දේශපාලනඥයින්ගේ මෝටර් රථය පැමිණෙන තෙක් බලා සිටිති. එහි වීදුරුව පහත්කොට  යමක් මාධ්‍යයට කියන දේශපාලනඥයින්ගේ කතාව රටේ ප්‍රධාන පුවත බවට පත් වේ. මෙම සිද්ධිය දැකීමෙන්ම, වෘත්තිමය සහ පන්තිමය වශයෙන් සමාජයේ පැළපදියම් වී ඇති වහල්භාවයේ අප්‍රසන්න බව ඔප්පු වේ. මෙවැනි පුරුදු වෙනස් කළ හැක්කේ මාධ්‍යය ආයතන වලට සහ මාධ්‍යයවේදීන්ටමය. ඔවුහු විවිධ බේද පසෙකලා තම රැකියාවේ ගරුත්වය වෙනුවෙන් පෙළ ගැසිය යුතුය. එසේ පෙළ ගැසී ඔවුහු ඔවුන්ගේම වගවීම වලට නතු විය යුතුය. එසේ සිදු නොවී, විවිධාකාරයේ පන්දම්කරුවන් බවට පත්වීමෙන්, ඉතුරුවන්නේ පසුතැවීම පමණි. 

මෙම නාලිකා වල ඇති අගුණ එක රැයකින් වෙනස් කළ නොහැකිය. නමුත් සියලුම දෙනාට අවශ්‍යය වෙනස් වීම කොතැනකින් හෝ ආරම්භ විය යුතුය. එය ආරම්භ කල හැකි හොඳම තැන දිනපතා සිදුකරන පුවත් විකාශය යැයි අපට වැටහේ. තම පුවත් විකාශයන් වල ගුණාත්මක බාවය රඳවා ගැනීමට සියත සහ ස්වර්ණවාහිනී නාලිකා සමත් වී තිබීම පැසසිය යුතු කාරණයකි. ඔවුහු තම පුවත් විකාශයන් මනා ලෙස ලෙස හැඩගස්වා ඇති අතර මෑතක සිට ප්‍රචණ්ඩකාරී හැඟීම් ඇවිස්සීමෙන් වැළකීම, තවකෙකුගේ පෞද්ගලිකත්වයට හානී කිරීමෙන් වැළකීම, ආදී යහගුණ ප්‍රගුණ කරමින් සිටින ආකාරයක් දක්නට ලැබේ.   එවැනි මට්ටමකට, අනෙකුත් නාලිකා සියල්ලටම පැමිණිය හැකි නම්, රටේ මාධ්‍යය ක්ෂේත්‍රයේ වෙනස් විය යුතු මූලික  දෑ කෙරෙහි සාමුහික ප්‍රයන්තනයක් දැරිය හැකිය. එවැනි සාමූහික වැඩපිළිවෙලක් සමාජ ප්‍රගමණයට හේතුවේ. එසේම මාධ්‍යවේදියාගේ රැකියාවේ ගරුත්වයට එය ඍජුවම බලපාන්නේය.  එවැනි වැඩපිළිවෙලකින් හැර මේ මඩවලෙන් ගොඩ ඒමක් අපට නැත.  

දරුවන් පැවිදි කිරීම හොඳද ? නරකද ?


නිමිත්ත - මහාචාර්ය ගනනාථ ඔබේසේකර විසින් සම්පාදනය කළ මෙම ලිපිය මුල්වරට Child Monks - Good or Bad යන ශීර්ෂයෙන් යුතුව Sunday Times පුවත්පතට 2001 ජූලි 8 වෙනිදා පළවූ අතර මෙය නැවත පළකරන්නේ හොරොව්පොතාන විභාරස්ථානයක සිටි සාමණේර භික්ෂූන් දෙදෙනෙකුට අමානුෂික ලෙස පහරදීම සම්බන්ධ සිද්ධිය හා අදාළ වීඩියෝව සමාජ මාධ්‍ය තුළ සංසරණය වීමත් සමගය. 


''වැඩිහිටි භික්ෂූන් මෙන් නොව දරුවන්ට ලිංගික බලපෑම් වලට ප්‍රතිරෝදය දැක්වීමට ඇත්තේ අල්ප ඉඩකි. දරුවන් ඒ අතින් වඩ වඩාත් අවධානම් සහගතය. සංස්කෘතික සහ පවුල් පීඩනය කොතරම් ප්‍රබලද යත් ඔවුනට නැවත නිවසට පලා යා නොහැක. එමෙන්ම මා දන්නා තරමින් විහාරාරාම අධිකාරියට විරෝධය දැක්වීමට පිළිගත හැකි ක්‍රමයක් ද ඔවුනට නැත. මට කිවූ පරිදි නව පැවිදි කිරීම් වලදී දරුවාගේ සුබසෙත වෙනුවෙන් ක්‍රියා කරන බාරකරුවෙකු අවශ්‍ය කෙරේ. සමලිංගික භාවිතයන් පිළිබඳ කතා කිරීම පවා තහංචියක්ව පවතින විට එවැනි සිදුවීම් බාරකරු ප්‍රශ්න කරන්නේ කෙසේද ?. මට පෙනෙන්නේ සාමනේරවරු ලෙස පැවිදි කර ගැනීමේ ථේරවාදී බෞද්ධ නීති ඉතාමත් අර්ථවත් බවයි. එනම්,  අයෙක් දෙමාපිය කැමැත්ත ලැබිය යුතුය. වයස අවුරුදු 15 ක් විය යුතුය.එසේ නැතහොත් වයසින් අවුරුදු 15 ක තරමේ ශාරීරික පරිණත බවක් ඇති තරුණයෙක් විය යුතුය. බුදුන් වහන්සේගේ වචනය අනුව ළමා පැවිද්ද සඳහා කිසිදු ඉඩක් නොමැති අතර මෙම බුදු වදන් පිළිබඳ නොදැනුවත් කම අපගේ නරකම සතුරා බවට පත්ව ඇත.''


අග්‍රාමාත්‍යවරයා දෙදහසක් සාමනේරවරු පැවිදි කර ගැනීමට අයදීමත් සමග පුවත්පත් ලිපි, පුවත්පත් වල පලවන ඡායාරූප සහ වාර්තා දහස් ගණන් දරුවන් බුද්ධ ශාසනයේ පැවිදි කිරීමේ මහත් ප්‍රයත්නයනට ප්‍රමුඛත්වය දී ඇති බව පෙනේ. මගේ සැළකිල්ල මෙහිදී යොමු වන්නේ ළමා භික්ෂූන් පිළිබඳ සමස්ථ ගැටලුව වෙතටය. මක්නිසාද භික්ෂූන් සඳහා විනය නීති සහිත අධිකාරී මූලාශ්‍රය වන ථේරවාද විනයේ හරය සහ එහි සඳහන් වගන්ති මෙමගින් උල්ලංඝණය වන බව පෙනෙන හෙයිනි. කහ සිවුරක් පොරවා ගත් අවුරුදු 8 ක පමණ දරුවෙක් තම සහෝදරිය විසින් පිළිගන්නා ආකාරය දැක්වෙන ඡායාරූපයක් පුවත්පතක දක්වා තිබුණි. නමුත් දරුවාගේ මුහුණේ සිනහවක සේයාවක් වත්  නොතිබුණි. මම මේ පිළිබඳව පුදුම නොවෙමි. මක්නිසාද වැඩිහිටියන්ට පවා භික්ෂු සංස්ථාවට බැඳීම වනාහී බිය උපදවන අත්දැකීමක් නිසාය. එමනිසා, කුඩා දරුවන්ට මෙවැනි ආකාරයේ තීරණයක් ගැනීමට හැකියාව ඇත්දැයි යන ප්‍රශ්නය මතු කල යුතුය.මේ නිසා පොදු මහජනයාගේ සැළකිල්ල යොමු විය යුතු යැයි මට පෙනෙන ගැටලු කිහිපයක් ඇමතීමට කැමැත්තෙමි.

1. මෙලෙස පැවදි කිරීමට අනුබල දීම සිදුවන්නේ දේශපාලනඥයන්ගේ සහ බුද්ධ ශාසන අමාත්‍යාංශයේ නිළධාරීන්ගේ ආශීර්වාදය සහිතවය.මම සිතාගෙන සිටියේ මෙලෙස දරුවන් පැවිදි කිරීමට අනුබල දෙන නිළධාරීන් අනෙක් අයට ආදර්ශයක් සැපයීමට ඔවුන්ම පැවිදි දිවියට ඇතුලු වෙනු ඇති බවත් එසේ නැත්නම් නුදුරේදීම ඔවුන්ගේ දරුවන් හෝ මුණුපුරන් පැවිදි දිවියට ඇතුල් කරනු ඇති බවය. කෙසේ නමුත් පරමාදර්ශ වලින් මෙහෙයවන මෙම නිළධාරීන්ගෙන් පරිබාහිර දුප්පතුන්ගෙන් ද අන්ත දුප්පත් පවුල් වලින් එන, විශේෂයෙන්ම පසුගිය කාලයේ යුද්ධයෙන් අනාථ වූ සහ පීඩාවට පත් පවුල් වලින් මෙම දරුවන් පැවිදි කර ගැනීම සිදු වෙයි. මෙසේ පැවිදි කිරීම යහපත් දෙයක් බවට සමහරුන් ගෙන හැර දක්වන සාධකයක් නම් දුප්පත් දරුවන්ට සෙවණක් සහ මූලික පහසුකම් ලැබීමය. එසේ වුවත්, මෙම බොහෝ දරුවන්ට දිනකට එක් වේලකට වඩා අහරත්, සෙල්ලම් කිරීමට මිතුරන් ද පවුලේ සහ ඥාති වර්ගයාගේ උපකාරය ද ලැබී තිබුණි. එමෙන්ම, දිවා ආහාරයෙන් පසු ඝණ ආහාර නොමැතිව, මිතුරන්ගේ ඇසුර සහ ඥාති උපකාරය නැතිව ඔවුන්ගේ දිවි සරුවන්නේ කෙසේද? තවද, බෞද්ධයන් දුප්පත් දරුවන්ගේ සුභසාධනය ගැන උත්සුක වන්නේ නම් නිවාස සහ ළමා නිවාස, අනාථ පවුල් වලට ආහාර, අධ්‍යාපනය සැළසීම වැනි විකල්ප ප්‍රතිපාදන ඇති කිරීම කළ යුතු නොවේද? මෙවැනි සියලු දේ දහමේ හරය හා බැඳී පවතී.



2. ඉතා බරපතළ ගැටලුව නම් සියළු ආකාරයේ ශ්‍රමණ සංස්ථා හා බැඳි කුප්‍රකට කරුණක් වන ලිංගික අපයෝජනය කතෝලික සභාවේ ප්‍රධාන පූජකවරුන්ගේ පවා රැකවරණය යටතේ දරුවන් අපයෝජනයට ලක්වීම පිළිබඳ සිදුවීම්වලින් සාක්ෂි දැරීමයි. නමුත් කතෝලික සභාව තුළ ළමයින් පැවිදි කිරීමේ පිළිවෙතක් නොමැති අතර එම නිසා බෞද්ධ ආශ්‍රම වලටම සීමාවූ දරුවන් අපයෝජනට ලක් වීමේ ඉඩ කඩ පිළිබඳ ගැටලුවට අවංකව සහ සෘජුව මුහුණ දිය යුතුය.

පසුගිය අවුරුදු  පහක හෝ හයක කාලය තුළ දුර්ලභ පුස්කොල පොත් දෙකක් සොයා මම බොහෝ බෞද්ධ විහාරාරාම වෙත ගොස් ඇති අතර බොහෝ විට ගම්බද භික්ෂූන් වහන්සේලා සදාචාරාත්මකව භාරදුර මිනිසුන් බව මම විශ්වාස කරමි. එසේ වුවත් විශාල පිරිවෙන් වල, නාගරික වටපිටාවන් තුළ සහ ලෞකික ජීවිතයට නැඹුරු වූ භික්ෂූන් අතර ළමා අපයෝජනය සිදු නොවේ යැයි සිතීම අනුවණ කමකි. විනය නීතිම පවා සූත්‍ර ගත කරන ලද්දේ මෙවැනි සුවිශේෂ දුරාචාරී ක්‍රියා ආරාමවල හට ගැණුනු විට වන අතර ලිංගික වශයෙන් පරිණත අය අතර පොදුවේ සිදුවන විනය විරෝධී සමලිංගික ක්‍රියාකාරකම් මේවා අතර ප්‍රධානය. අපගේ අර්බුදකාරී යුගයේ ඕනෑතරම් ලිංගික උත්තේජනයන් භික්ෂූන් වටා ඇත. රූපවාහිනිය තුළ සහ විශ්ව විද්‍යාල ආදී මිශ්‍ර අධ්‍යාපන පරිසරයන් තුළ එකිනෙකා අතර සිදුවන සබඳතා තුළ එවැනි උත්තේජන සැපයේ. එතෙකුදු වුවත්, විනය නීති ඔවුනට විෂම ලිංගික බිහිදොර හැර දෙන්නේ නැත. එමනිසා, අපගේ නූතන සංදර්භය තුළ, ළමා අපයෝජනය ස්ථිරවම පවතින බව සිතා ගත හැකි අතර ඒ ගැන සැළකිල්ලට ගෙන ආයතනික රැකවරණ සැළසීමට අවශ්‍යය. නාගරික පරිවේණස්ථාන වල වර්තමානයේ දී භාරදූර පිරිවෙන් අධ්‍යාපනයක් නැත. මක්නිසාද නූතන භික්ෂූන් වහන්සේලාට අවශ්‍ය වී ඇත්තේ ලෞකික රජයේ විභාගවලට පෙනී සිටීමටත්, ලෞකික විශ්ව විද්‍යාලවලට ඇතුලු වීමටත්ය.මෙම භික්ෂූන් පාලි හෝ සංස්කෘත හදාරන්නේ හා ආගමික සම්ප්‍රදාය පිළිබඳ ප්‍රත්‍යක්ෂ දැනුමක් ලබන්නේ කලාතුරකින් අවස්ථාවලය. නිශ්චිත සංඛ්‍යා ලේඛන නැතත් බොහෝ දෙනෙක් කෙටි කලකින් භික්ෂූත්වය හැර යති.මම අර්ධ වශයෙන් නිවැරදි නම් දැන් සැබෑ ගැටලුව වන්නේ භික්ෂූන්ට බුදුදහම ගැඹුරු ලෙස හැදැරීමටත්, භාවනාමය අභ්‍යාසවල නියැලීමටත්, ගිහියන්ට වැඩිහිටි භික්ෂූන් ශාසනය තුළ රඳවා ගැනීමටත්  ධෛර්යය හා අනුබල සැපයිමය. ළමයින් විශාල පරිමාණයෙන් පැවිදි කල විට ඔවුන් බොහෝ දෙනෙක් වර්තමාන ජනප්‍රිය රටාව වන ලෞකික අධ්‍යාපනය හැදැරීමටත්, බොහෝ දෙනෙක් සිවුරු හැර යාමටත් ඉඩ තිබේ. එසේ නම් ළමා පැවිද්දෙන් ශාසනයට ඇති යහපත කුමක්ද?



 3. වැඩිහිටි භික්ෂූන් මෙන් නොව දරුවන්ට ලිංගික බලපෑම් වලට ප්‍රතිරෝදය දැක්වීමට ඇත්තේ අල්ප ඉඩකි. දරුවන් ඒ අතින් වඩ වඩාත් අවධානම් සහගතය. සංස්කෘතික සහ පවුල් පීඩනය කොතරම් ප්‍රබලද යත් ඔවුනට නැවත නිවසට පලා යා නොහැක. එමෙන්ම මා දන්නා තරමින් විහාරාරාම අධිකාරියට විරෝධය දැක්වීමට පිළිගත හැකි ක්‍රමයක් ද ඔවුනට නැත. මට කිවූ පරිදි නව පැවිදි කිරීම් වලදී දරුවාගේ සුබසෙත වෙනුවෙන් ක්‍රියා කරන බාරකරුවෙකු අවශ්‍ය කෙරේ. සමලිංගික භාවිතයන් පිළිබඳ කතා කිරීම පවා තහංචියක්ව පවතින විට එවැනි සිදුවීම් බාරකරු ප්‍රශ්න කරන්නේ කෙසේද? තවද, බාරකරුවෙක් තම කර්තව්‍යය අරඹන්නේ කෙසේද? ඒ සඳහා නීති සහ ආයතනික පරිපාටි සටහන් කර තිබේද? බාගදා, ළමා අපයෝජනය පිළිබඳ ගැටලුව විමර්ශනය කිරීමට නෛතික සහ සදාචාර අයිතිය ඇති බෞද්ධ භික්ෂූන් අතර සිටින වෘත්තීය වශයෙන් පුහුණුව ලද ළමා ආරක්ෂක සේවකයන් යොදා ගැනීම එක් විසඳුමක් විය හැක. නමුත් අපගේ ශ්‍රද්ධාවන්ත නිළධාරීන් සහ දේශපාලඥයන් මෙය සැළකිල්ලට ගෙන ඇත්දැයි සැක සහිතය.



4. දරුවන් පැවිදි කිරීම පිලිබඳ ශාසනික නීති මොනවාද? නිළධාරීන් සහ භික්ෂූන් අනුගමනය කරන සම්භාව්‍ය නීතිය විනය පිටකයේ 53-54 පළවෙනි මහාවග්ගයේ සූත්‍රගත කොට ඇත. එහිදී, බුදුන් වහන්සේ පැවිදි කර ගත්තේ ඔහුගේ එකම පුතු පමණක් වුවත්, උන්වහන්සේ ඔහුගේ පියාගේ ප්‍රබල විරෝධය කරණකොට ගෙන මතු එන නීතිය සූත්‍ර ගත කරන ලදී? “මහණෙනි, දෙමාපියන්ගේ කැමැත්ත නොලැබූ දරුවෙකුට අවස්ථාව දිය යුතු නොවේ (එනම් සාමනේරවරු ලෙස පැවිදි නොකළ යුතුය ).” නමුත්, මෙම නීතිය තවත් ප්‍රඥාගෝචර නීතියක් මගින් සීමා කර ඇති බව බොහෝ අර්ථවත් බෞද්ධයෝ නොදනිති. “මහණෙනි, අවුරුදු 15 ට අඩු පිරිමි දරුවන්ට අවස්ථාව නොදිය යුතුය. කවරෙක් හෝ එවැන්නෙකුට අවස්ථාව දුනහොත් එය නීති විරෝධී අපරාධයක් වේ “(මහාවග්ගය1.50). එම යුගයේ බෞද්ධයන් සඳහා විවාහය සඳහා යෝග්‍ය වයස වූයේ අවුරුදු 16 වන නිසා අවුරුදු 15 ක් වයසැති තරුණයෙක් සම්පූර්ණයෙන්ම පරිණත යැයි විශ්වාසයක් පැවතුණි. එතෙකුදු වුවත් මෙම නීතිය තවත් නීතියකින් වැඩිදුරටත් සීමා කර ඇතත් පූර්වෝක්ත නීතිය මෙන් නොව මෙම නීතිය එතරම් පැහැදිළි නොවන අතර අපගේ යුගයට අදාළ කරගත නොහැක. ඉන් කියවෙන්නේ “මහණෙනි, කපුටන් බිය වැද්දීමට හැකි අවුරුදු 15 ට අඩු තරුණයෙක්ට අවස්ථාව දීමට මම ඔබට ඉඩදෙමි.” කෙසේ නමුත්, මෙම සීමාකරණය පුරසාරම් දෙඩීමට තරම් දෙයක් නොවේ. මන්ද එය පොදු නීතියක් නොවේ. එය පූර්ව නීතියට අතිරේඛ වශයෙන් එකතු කළ නීතියකි. එමෙන්ම පසුකාලීන සම්ප්‍රදාය විසින් අර්ථ දක්වා ඇති ආකාරයට මෙමගින් සඳහන් කෙරෙන්නේ පොළොවේ පස් කැබැල්ලක් ගෙන කපුටන් (බෞද්ධ කෘති වල දක්වා ඇත්තේ කුණු මස් මත යැපෙන ලිහිණි වර්ග වලට අයත් දැඩි පක්ෂීන්ය ) දෙසට වීසි කර උන් බිය කිරීමට තරම් ඇඟ කඳ ඇති ශක්තිමත් තරුණයන් පිළිබඳවය. සරළව දැක්වුවහොත් මෙම නීතියෙන් හැඟවෙන්නේ තරුණයා (ළමයෙක් නොවේ) ශාරීරිකව ශක්තිමත් හා උග්‍ර ආශ්‍රමික ජීවිතයට යෝග්‍ය නම් වයස 15 වේ නියමය සීමා කළ හැකි බවයි. මේ නිසා මට පෙනෙන්නේ සාමනේරවරු ලෙස පැවිදි කර ගැනීමේ ථේරවාදී බෞද්ධ නීති ඉතාමත් අර්ථවත් බවයි. එනම්,  අයෙක් දෙමාපිය කැමැත්ත ලැබිය යුතුය. වයස අවුරුදු 15 ක් විය යුතුය.එසේ නැතහොත් වයසින් අවුරුදු 15 ක තරමේ ශාරීරික පරිණත බවක් ඇති තරුණයෙක් විය යුතුය. බුදුන් වහන්සේගේ වචනය අනුව ළමා පැවිද්ද සඳහා කිසිදු ඉඩක් නොමැති අතර මෙම බුදු වදන් පිළිබඳ නොදැනුවත් කම අපගේ නරකම සතුරා බවට පත්ව ඇත.

එක් අතකින් අපගේ සමාජය තුළ භික්ෂූන් වහන්සේට වැදගත් කාර්යභාරයක් ඇති බව මම පිළිගනිමි. විහාරස්ථානයේ ආගමික චාරිත්‍ර සහ ධර්ම දේශනා පැවැත්වීම මෙන්ම අවමංගල චාරිත්‍ර විශේෂයෙන්ම පාංශකූල ඉටු කිරීම, මතක බණ කීම සම්බන්ධයෙන් ඔවූහු මුළුමනින්ම වැදගත් කාර්යයක් ඉටු කරති. මේ නිසා ජීවමාන බුද්ධාගම පවත්වාගෙන යාමට යම් ආකාරයේ පැවිදි කිරීමක් අනිවාර්ය වේ. භික්ෂූන් වහන්සේලා, දේශපාලනඥයන් වැඩි වැඩියෙන් භික්ෂූන් අවශ්‍ය බව ප්‍රකාශ කරන්නේ නම් රටට කෙතරම් භික්ෂූන් අවශ්‍ය කෙරේ ද  යන ප්‍රශ්නය ඔවුන් ඇසිය යුතුය. එසේ නැතහොත්, ශාසන නීති එළිපිට බිඳින බොහෝ භික්ෂූන් සිටිනවාට වඩා එක් යහපත් භික්ෂුවක් වටින්නේද?

මෙම ප්‍රශ්නවලට මට විසදුම් නොමැති නමුත් භික්ෂූන් වැඩි වැඩියෙන් අවශ්‍ය නම් මෙම ගැටලුවට සරල විසඳුමක් ඇත. එනම් වැඩිහිටි පිරිස පැවිදි කර ගැනීමයි. බොහෝ වැඩිහිටි ජනයා වැඩි වැඩියෙන් භාවනා කටයුතු වලට (විවිධ ආකාරයේ ගැඹුරු සහ නොගැඹුරු ) නැඹුරු වෙමින් සිටින අතර ඔවුන් මේ වන විටත් අධ්‍යාපනය ලබා ඇති, ධර්මය පිළිබඳ ප්‍රමාණවත් දැනුම ඇති පිරිසකි. ඔවූහු අඩු හෝ වැඩි වශයෙන් රැකියාවලින් විශ්‍රාම ලබා සාමනේරවරු මෙන්ම උපසම්පන්න භික්ෂූන්(භික්ෂුණීන් ලෙස ) ලෙස පැවිදි වීමට අවශ්‍ය පරිපූර්ණ තත්වයේ සිටිති.බොහෝ දෙනෙකුට සුළු විශ්‍රාම වැටුපක් ද ඇත. එමනිසා නොමිලේ විහාරාරාම ඉඳුම් හිටුම් ලැබීම අමතර දිරිගැන්වීමකි. එමෙන්ම අපගේ ජනගහනයේ සමබරතාව සැළකිල්ලට ගත් තැන වැඩි වැඩියෙන් වැඩිහිටි ජනයා (අවුරුදු 50 සහ ඊට වැඩි) පැවිදි වීමට නැඹුරුවක් ඇත. ඔවුන් ගෘහ ජීවිතය දැනටමත් භුක්ති විඳ ඇති අතර පරළොව යහපත වෙනුවෙන් කටයුතු කිරීමට සූදානම්ය. ළමා සාමනේරවරුන් තරම් ඔවුන් මනමෝහනීය නැතත් අනාගත ශාසනයේ ස්ථිර පදනම ගොඩනැගිය හැකි පර්වතය ඔවුන් විය හැක. බුද්ධශාසන නිළධාරීන්ට කළ හැකි අර්ථවත් දෙයක් නම් අගමැති යෝජනා කරන ආකාරයේ ඔර්වෙලියානු (orwellian) කල්පිතය නොව මෙවැනි ආකාරයේ පැවිදි කිරීමක් යෝජනා කිරීමයි.



('කතිකා' වෙබ් අඩවියෙනි)

''විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය මේ පාර්ලිමේන්තුවෙන් අහෝසි කළ හැකියි'' - ආශු මාරසිංහ




විධායක ජනාධිපතිධූරය අහෝසි කරන්නේ නම් මාස තුනද ඊට ප්‍රමාණවත් බව පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ආශු මාරසිංහ අද (11) අරලියගහ මන්දිරයේදී පැවති මාධ්‍ය හමුවේදී පැවසුවේය. 

මෙහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දක්වමින් ඔහු ප්‍රකාශ කළේ, 

''විධායක ජනපතිවරයා ලෙස ගත්තු යම් යම් තීරණ නිසා මේ රටේ විවිධ ප්‍රශ්න පැනනැගුණා. ඔක්තෝබර් 26 සිදුවූ ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී, ව්‍යවස්ථා විරෝධී ක්‍රියාවලිය හරහා මුළු රටම දැනගත්තා මේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයේ තියෙන අනිසි ප්‍රතිවිපාක. ඒ නිසා තමයි අපි 2015 ජනාධිපතිවරණ අවස්ථාවේදී මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි ප්‍රාර්ථනා කළේ මේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කරලා ජනතාවට වගකියන පාර්ලිමේන්තුවක් බිහිවෙයි කියලා.

මම පෞද්ගලික 1993 ඉඳන් අපි ඉන්නේ මේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කළයුතුයි කියලා. දිගටම ඉන්නවා හැමදාම. ජනාධිපතිවරණ සමයේ මේ ගැන කතාකරනවා කියලා හිතන්න පුළුවන්. ජනාධිපතිවරණ සමයේ තමයි මේ මාතෘකාව එන්නේ. ඒ නිසා අපි විශ්වාස කරනවා අවසන් බලාපොරොත්තුව කියලා හිතනවා ඒක කරයි කියන. ඊළඟ ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වන අපේක්ෂකයා කවුරු හෝ වේවා, මට ඉල්ලන්න තියෙන්නේ එජාප අපේක්ෂකයාගෙන් හෝ වේවා හැකියාවක් ලැබුණු විගසම පුළුවන්නම් මාස 6ක් ඇතුළත, මාස 3ක ඇතුළත වුණත් ඉවත් කරන්න පුළුවන්. මේක ඉවත් කරලා ජනතාවට වගකියන පාර්ලිමේන්තුවක් නිර්මාණය කළයුතුයි. ඒක මම ඉල්ලා සිටිනවා. 

මේ පාර්ලිමේන්තුවෙනුත් විධායක ජනපතිධූරය අහෝසි කරන්න පුළුවන් 

හැබැයි, එකක් කියන්න ඕන මේ මොහොත වනවිටත් ඒකට ඉඩක් තියෙනවා. මේ පාර්ලිමේන්තුව තුළිනුත් ඒක කරගන්න පුළුවන්. ඒකට හොඳම අවස්ථාවක් ලැබිලා තියෙනවා. ජවිපෙ ඉල්ලලා තියෙනවා 20 වෙනි සංශෝධනය. මේ මොහොතෙත් කැබිනට් මණ්ඩලය ඒ තීරණයට එනවා නම් කැබිනට් පත්‍රිකාවක් හරහා විධායක ජනපති ක්‍රමයේ බලතල අහෝසි කරන්න එකඟ වෙනවා නම් මා විශ්වාස කරනවා පාර්ලිමේන්තුවේ ඉන්න අවංක දේශපාලඥයෝ ටික එකතු වෙනවා නම් 2/3 හදාගන්න එක අමාරු කාරියක් නෙමෙයි. 

ඒක රටට අවශ්‍යයි කියලා විශ්වාස කරනවා එහෙම වුණොත් විතරයි විවිධ ජනාධිපතිවරණ සිහින ලබාගන්න මේ ජනාධිපතිවරණය හෑල්ලුවට ලක්කරන ප්‍රධාන පක්ෂ වල  අපේක්ෂකයෝ, සමහර වෙලාවට ‘මමත් ජනාධිපතිවරණෙට ඉදිරිපත් වෙනවා’ කියලා ඉදිරිපත් වෙන අපේක්ෂකයෝ දැක්කම මට හිතෙන්නේ මේ විධායක ජනාධිපතිට තියෙන අනිසි බලතල ගැන හිතලා ඉදිරිපත් වෙනවද කියලා. එහෙම වුණොත් අනාගත ජනාධිපතිවරණ සිහින දකින ඒ පුද්ගලයින්ට කල්පනා වෙනවා තමන් වැඩකළයුතුයි කියලා.

විධායක ජනපතිධූරය හා ජනවාර්ගික ගැටළුව ගැන දේශපාලන විසඳුමක් දෙන්න බැරිවුණා 

මං විශ්වාස කරනවා පාර්ලිමේන්තුවට අවශ්‍ය අමාත්‍යවරු 30 දෙනෙක් ඉන්න කැබිනට් මණ්ඩලයක් හා ඒ 30 දෙනා අතරින් පත්වෙන අගමැතිවරයෙක් සහිත ආණ්ඩුවක් මේ රටට ආපු දාට ජනතාවට වගකියන ක්‍රමවේදයක් හැදෙයි. එහෙම වුණොත් පහුවදා පාන්දර වෙනකොට රූපවාහිනී සංස්ථාව පවරගන්නවා වගේ තීරණය වලට යන්න බැරිවෙනවා. රටේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ආරක්ෂා කරන තීරණ විතරයි ගන්න පුළුවන් වෙන්නේ. රටේ ජනතාවට වගකියන තීරණ විතරයි ගන්න වෙන්නේ. ඒක අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා මේ ජනාධිපතිවරණ සමයේදී. ඒ නිසා මේ කියන කාරණා නැවත මතක් කරොත් 2015 අපි ජනපතිවරණයේදී දුන් පොරොන්දු රාශියක් අපිට ඉටුකරගන්න ලැබුණා. 

ඉටුකරගන්න බැරිවුණේ විධායක ජනාධිපතිධූරය අහෝසි කිරීම හා ජනවාර්ගික ගැටළුව ගැන දේශපාලන විසඳුමක් ලබාදීමට දුන් පොරොන්දුව. ඉදිරියට ඉදිරිපත් වන ජනපති අපේක්ෂකයාගෙන්, විශේෂයෙන්ම එජාප අපේක්ෂකයාගෙන් ඉල්ලන ප්‍රධාන කාරණේ තමයි හැකිතාක් ඉක්මනින් අවංක පොරොන්දුවක් දිය යුතු වෙනවා මේ විධායකය අහෝසි කරලා පාර්ලිමේන්තුවට බලතල තියෙන ආණ්ඩුවක් හදාගන්න..''